Dit artikel is volledig gewijd aan de tenniselleboog. Op deze pagina wordt namelijk ingegaan op de naam van de blessure, de oorzaken die er aan ten grondslag liggen, de symptomen die ermee gepaard gaan, de manier waarop een tenniselleboog gediagnosticeerd wordt en manieren waarop het behandeld kan worden. Laten we echter bij het begin beginnen en eens kijken naar de naamgeving.

Naamgeving en de oorzaken van een tenniselleboog

De naam tenniselleboog suggereert dat deze vervelende blessure uitsluitend voorkomt onder tennissers of toch op zijn minst veroorzaakt wordt door het beoefenen van deze sport. Beide opvattingen zijn echter pertinent onwaar, evenals de associatie die vaak gemaakt wordt met het golfen. Dit betekent overigens niet dat deze twee sporten géén tenniselleboog kunnen veroorzaken, want dat is weldegelijk het geval, maar wel dat er nog tal van andere, minstens even vaak voorkomende oorzaken voor deze blessure zijn.

Wat alle oorzaken van een tenniselleboog eigenlijk met elkaar gemeen hebben, is dat er sprake is van een vorm van overbelasting. Dat betekent niet gelijk dat er sprake moet zijn van grote fysieke inspanningen, zoals sporten, wat je misschien zou verwachten. Ook door een vrij ‘lichte’ beweging tot in het eindeloze te herhalen, kan de blessure namelijk opspelen. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer je dagen achtereen aan een werkstuk werkt en dus heel veel moeten typen. Op den duur kan het zo zijn dat de pees in je elleboog dit niet aankan en er dus een ontsteking optreedt.

Zwaardere activiteiten kunnen natuurlijk ook voor overbelasting van diezelfde pees zorgen. Hierbij wordt vaak gedacht aan sporten, wat door het competitieve karakter natuurlijk een mogelijkheid is, maar ook wanneer je dagen achtereen aan het schilderen bent, kan een tenniselleboog ontstaan. Eveneens is het mogelijk dat er direct letsel optreedt, zonder de eindeloze herhaling. Dit gebeurt wanneer de overbelasting dermate groot is dat het in geen tijd een tenniselleboog veroorzaken kan.

Symptomen en Diagnose

Je weet nu op welke momenten je een tenniselleboog krijgen kunt en weet dus wel ongeveer wanneer je een risico loopt,  maar je weet nog niet hoe je de blessure als zodanig kunt herkennen. Je weet, kortom, nog niet wat de symptomen zijn. De meest typische hiervan hebben wij hieronder echter voor je op een rijtje gezet:

• Pijn aan de buitenkant van de elleboog (vooral bij het uitstrekken van de elleboog of het buigen van de pols).
• Uitstralende pijn naar je pols, onderarm, hand, schouder en bovenarm, hoewel die laatste twee slechts sporadisch voorkomen.
• Verminderde kracht in de arm.

Het hebben van al deze symptomen duidt er waarschijnlijk op dat je een tenniselleboog hebt. Het hebben van een tenniselleboog kan echter ook zonder al deze symptomen te hebben. Echter is het wel zo dat het eerste symptoom bij vrijwel iedereen terugkeert. Dit is dan ook de meest fundamentele klacht bij een tenniselleboog.

Wil je echter zeker weten of je wel of niet een tenniselleboog hebt, dan is het aan te raden om langs een fysiotherapeut of de huisarts te gaan. Zij hebben namelijk een handig trucje om de diagnose te kunnen stellen. Dit trucje houdt in dat ze op de aanhechting van de pees van de elleboog drukken, terwijl ze je vragen om met je hand naar de handrug op de pols te bewegen. Als dit pijn doet, dan kan de diagnose tenniselleboog met zekerheid gesteld worden.

Als rusten niet genoeg is

In principe gaat een tenniselleboog vanzelf weer over, mits je genoeg rust neemt. Dit kan echter wel een tijdje duren en is in sommige gevallen simpelweg niet afdoende. Als dit het geval is, dan zijn er gelukkig ook nog andere mogelijkheden om te herstellen van een tenniselleboog.

Omdat het om een ontsteking van de pees gaat, zijn de meeste behandelmethodes erop gericht om die ontsteking aan te vallen. Dit kan bijvoorbeeld heel simpel door het voorschrijven van ontstekingsremmers. Iets ingewikkelder en drastischer is het inspuiten van corticosteroïden in je elleboog. Ook deze hebben echter als doel om de ontsteking tegen te gaan. Hetzelfde geldt voor een shockwave-therapie, waarbij de ontsteking bestreden wordt met schokken en/of geluidsgolven. Het nut van deze laatste therapie is echter (nog) niet wetenschappelijk onderbouwd.

Hoewel veel mensen er voor kiezen om een tenniselleboog met acupunctuur of een massage te behandelen, blijven ook dit alternatieve geneeswijzen, waarvan de effecten onduidelijk zijn. Wat gevoelsmatig voor iedereen wel helpt, is verzorgen van de elleboog met ijs. Dit vermindert de pijn en remt de ontsteking. 

Oefeningen voor het herstel

Hoewel een tenniselleboog verre van een levensbedreigende blessure is, is het voor degenen die er last van hebben bijzonder vervelend. Het kan je in het dagelijks leven namelijk flink beperken en daar komt nog eens bij dat de blessure vaak bijzonder hardnekkig is. Gelukkig kun je echter wel zelf aan de slag om het herstel te bevorderen. Dit doe je aan de hand van oefeningen, die je waarschijnlijk bij een fysiotherapeut ook voorgeschoteld krijgt. Wij stellen twee van deze oefeningen hier aan je voor.

Bij de eerste oefening vouw je allereerst je handen tegen elkaar aan. Vervolgens buig je de beide handen voorover en probeer je ze naar onderen te laten wijzen. Let er hierbij wel op dat je dit niet overdrijft, overstrekking kan namelijk voor nog grotere problemen zorgen. Vervolgens buig je de beide handen weer naar boven en herhaal je de oefening. Dit doe je enkele malen.

De tweede en gelijk ook laatste oefening begin je door één van je armen te strekken. Vervolgens maak je een hoek van 45 graden door je onderarm schuin naar boven/naar je toe te wijzen. De handpalm moet daarbij naar boven wijzen. Tot slot pak je met je nog losse hand de vingers van de hand met de naar boven gerichte handpalmen en trek je de vingers voorzichtig naar achteren. Vervolgens laat je ze weer naar voren gaan. Ook deze oefening herhaal je enkele keren voor het beste resultaat.

Het bericht Tenniselleboog: Wat is het? Operatie & Oefeningen ter Genezing verscheen eerst op Gezond.be.

Ook lopen er veel zenuwen en bloedvaten langs de elleboog waardoor er prikkels door je arm kunnen worden gestuurd die ervoor zorgen dat je arm zijn spieren kan aansturen waardoor je je onderarm en handen kunt bewegen. Ze zorgen er ook voor dat je pijn kunt voelen. In een complex gewricht als je elleboog bestaat de kans op een blessure die zorgt voor elleboogpijn, een pijn die het functioneren van je hele arm kan bepalen.

Oorzaken elleboogblessure

Veel elleboogblessures bevinden zich in de pezen van je elleboog. Doordat pezen van zichzelf een erg slechte doorbloeding hebben is het raadzaam om te beginnen met deze doorbloeding te stimuleren. Een massage kan voor veel verlichting zorgen. Bekijk echter eerst eens de mogelijke oorzaken van een elleboogblessure. Een blessure aan de elleboog kan ontstaan door twee oorzaken:

1. Overbelasting, bijvoorbeeld door een eenzijdige beweging gemaakt tijdens het trainen;
2. Plotselinge belasting door een val.

Bij pijn na plotselinge belasting v=door een val is het raadzaam om je huisarts te bezoeken mocht de pijn aanblijven. Aan pijn door overbelasting is vaak iets te doen met behulp van een aantal simpele tips. Blijft ook hier de pijn aanhouden, bezoek dan een fysiotherapeut.

Tenniselleboog

De term tenniselleboog is veel mensen bekend. Deze term is echter misleidend omdat de blessure niet enkel bij tennissers voorkomt. Ook turners en mensen die veel aan krachttraining doen kunnen last krijgen van deze overbelasting blessure. Elleboogblessures zijn vaak chronisch van aard omdat ze veroorzaakt zijn door langdurige overbelasting. De overbelasting van het gewricht bevindt zich vaak aan de buitenkant van het ellebooggewricht. Dit is het punt waar de pezen van de onderarm vast zitten aan het ellebooggewricht.

Deze pezen zorgen ervoor dat je elleboog kan rekken en strekken. De pijn in je elleboog kan doorstralen naar je onderarm of je handen. Druk op de plek kan pijnlijk zijn, het rekken en strekken kan moeizaam gaan, maar je kunt ook last krijgen van krachtsverlies in de handen. Ook kan de pijn zich bevinden bij de aanhechting van de triceps. Deze blessure komt veel voor bij krachttrainers.

Tips bij elleboogpijn

Als het er op lijkt dat je elleboogklachten te wijten zijn aan krachttraining, dan zijn er een aantal tips die je klachten kunnen verminderen. Door de uitvoering van je oefeningen te veranderen ervaar je soms verlichting op je gewricht waardoor de klachten kunnen verdwijnen.

• Tijdens de meeste krachtoefeningen met je armen zal je uitvoeren met je polsen naar boven of naar beneden. Door je oefening dusdanig aan te passen dat je je polsen in een neutrale stand houdt, dus door ze naar elkaar toe te laten wijzen, zal je een stuk minder belasting op je ellebogen voelen.
• Elleboogklachten kunnen ook veroorzaakt worden door zwakke onderarmen. Door je onderarmen te trainen kunnen ook de klachten in je ellebogen verdwijnen. Zorg er wel voor dat je oefeningen doet die niet alsnog je ellebogen belasten.
• Het verbeteren van de doorbloeding in je elleboogpezen kan ook voor een hoop verlichting zorgen. Doordat een blessure in je elleboog vaak een blessure van een pees is, is het stimuleren van de doorbloeding door massage aan te raden.

Tips van de fysiotherapeut

Ondanks de pijn is het in veel gevallen aan te raden om te elleboog toch te blijven bewegen. Een paar dagen rust in het geval van erg pijn kan soms de ergste klachten verminderen. Rustig aan opbouwen voorkomt soms verdere klachten. Blijven de klachten bestaan of is de oorzaak niet duidelijk, wacht dan niet te lang met het inschakelen van een fysiotherapeut. Soms kan een injectie met corticosteroïden verlichting geven, maar op lange termijn heeft dit vaak weinig zin. Met een aantal simpele trucs kan je fysiotherapeut je klachten waarschijnlijk oplossen, terwijl te lang wachten voor chronische klachten kan zorgen.

Het bericht Elleboogblessure: Praktische tips bij elleboogpijn verscheen eerst op Gezond.be.