Etalagebenen en Perifeer Arterieel Vaatlijden: Claudicatio intermittens of PAV

etalagebenen-perifeer-arterieel-vaatlijden-claudicatio-intermittens-pav.jpg

Etalagebenen (ook wel Perifeer Arterieel Vaatlijden, afgekort als PAV, genoemd) is een aandoening in de slagaders en bloedvaten in je benen. De bloedtoevoer naar de beenspieren verloopt niet naar behoren, aangezien de slagaders zijn vernauwd. Deze vernauwing komt door aderverkalking. De meeste klachten komen tijdens het lopen, omdat je benen dan meer bloed en zuurstof nodig hebben. Een andere naam voor etalagebenen is claudicatio intermittens.

Uiterlijke en lichamelijke kenmerken

Zoals gezegd krijgen mensen met etalagebenen tijdens het lopen pijn in hun benen, omdat er niet genoeg bloed en dus ook zuurstof wordt toegevoerd naar je benen. Je benen worden ook stram waardoor je op een gegeven moment soms niet verder kunt lopen. Als je dan even stil blijft staan of even gaat zitten, trekt de pijn meestal weg. Dit is echter maar voor een kort moment, aangezien de pijn na een tijdje weer terugkomt. De pijn kan gepaard gaan met kramp in je benen.

De naam komt voort uit het feit dat veel mensen met etalagebenen vaak voor een etalage stil gaan staan, om zich een beetje een houding te geven. Als je midden op straat stopt met lopen omdat het te veel pijn doet, ziet dat er natuurlijk een beetje vreemd uit. Daarom doen mensen die lijden aan perifeer arterieel vaatlijden alsof ze de etalages van winkels aan het bekijken zijn. Als je stopt met wandelen, vermindert namelijk de behoefte aan bloed en zuurstof in je benen en daarmee ook de pijn.

Sommige mensen met etalagebenen kunnen zonder problemen wandelen zonder vermoeide, verkrampte of pijnlijke benen te krijgen en manifesteren de problemen zich pas als er actiever wordt bewogen. Ze merken de klachten dan pas bij bijvoorbeeld het hardlopen. Bij een extra grote inspanning is namelijk meer bloed en zuurstof nodig, waardoor je sneller last en klachten zult krijgen.

Als je al gedurende langere tijd last hebt van etalagebenen, zijn koude voeten ook veelvoorkomende klachten. Door de verminderde toevoer van zuurstof, wordt namelijk ook de vetlaag onder de huid van je voeten kleiner. Over het algemeen zal je het sneller koud hebben buiten bij perifeer arterieel vaatlijden, aangezien je bloedvaten door de kou buiten zullen samentrekken. Andere symptomen die mensen met etalagebenen ervaren, zijn teennagels die extra dik zijn en het feit dat wondjes op je voeten en benen veel minder snel herstellen dan voorheen. Deze wondjes kunnen uiteindelijk zelfs gaan zweren.

De oorzaken van etalagebenen

Er zijn een aantal factoren waardoor je een vergroot risico hebt op etalagebenen. Hieronder worden deze risicofactoren kort opgesomd.

Hoe meer van deze risicofactoren toepasbaar zijn op jouw situatie, hoe groter de kans je hebt op etalagebenen. Als je bijvoorbeeld weinig beweegt en suikerziekte hebt, heb je een veel grotere kans op etalagebenen. Een vergroot risico loop je bovendien als je vader of je moeder een hartziekte of vaatziekte heeft, of heeft gehad, voordat ze zestig jaar werden. Etalagebenen komen heel vaak voor in Nederland: zo ongeveer twee van de tien mensen lijden hieraan. Als je de vijfenzeventig jaar hebt bereikt, heb je zelfs een kans van drie op tien.

De behandeling van etalagebenen

Aangezien de meeste klachten ontstaan door (actief) te bewegen, is het verstandig rust te nemen op het moment dat je pijn krijgt. Je spieren hebben dan de tijd om tot rust te komen zodat er weer voldoende bloed naar de benen wordt toegevoerd en het zuurstofniveau weer op peil komt. Toch is het erg belangrijk om in beweging te blijven. Als je langere tijd last van etalagebenen hebt, is het verstandig om een bezoekje te brengen aan de fysiotherapeut. Hij of zij kan ervoor zorgen dat de klachten die je tot dan toe hebt, in ieder geval niet verergeren. In sommige gevallen kan de fysiotherapeut zelfs de klachten doen verminderen. Mocht dit niet of niet voldoende gebeuren, zijn er ook een paar dingen die je zelf kunt doen om minder klachten te hebben.

Ten eerste is het belangrijk dat je stopt met roken. Roken beschadigt je vloedvaten, waardoor er sneller vernauwing optreedt. Daarnaast, zoals eerder al werd gezegd, is het belangrijk om te blijven bewegen. Als je iedere dag een wandeling maakt, zal dit gunstige effecten hebben op de toevoer van bloed in je benen. Je zult merken dat je steeds langer kunt wandelen zonder klachten te ervaren.