Op die manier kan het zo zijn dat je bloedvaten afgesloten worden. Er is dan immers een bloedprop die al het vloeiende bloed tegenhoudt. Als gevolg hiervan kan het zo zijn dat bepaalde delen van je lichaam van geen of te weinig bloed worden verzien en zodoende ook amper zuurstof krijgen, wat natuurlijk ernstige gevolgen kan hebben.

In dit artikel behandelen we echter niet alleen de mogelijke gevolgen van trombose, maar kijken we ook naar alle mogelijke oorzaken die er zijn en de manieren waarop trombose behandeld kan worden. Daarnaast gaan we ook nog wat dieper in op één van de eventuele gevolgen van trombose, namelijk een longembolie. Op die manier hopen we een volledig beeld te geven van deze aandoening.

Oorzaken

Er zijn eigenlijk twee verschillende vormen van trombose, die niet alleen verschillen wat betreft de gevolgen, maar zich ook van elkaar onderscheiden door de factoren waar ze door veroorzaakt kunnen worden.

Ten eerste is er veneuze trombose. Deze vorm van trombose bevindt zich in je aderen. Wanneer (enkele van) de volgende zaken op jou van toepassing zijn, heb je hier een verhoogd risico op:

• Je hebt kanker
• Je hebt een ongeval gehad
• Je hebt lange tijd bedrust gehad
• Je bent zwanger of net bevallen
• Je gebruikt de anticonceptiepil
• Je vliegt bovengemiddeld vaak
• Trombose zit in de familie

De tweede vorm van trombose, arteriële trombose, betekent dat je een bloedstolling in de slagader hebt. De mogelijke oorzaken van arteriële trombose staan hieronder op een rijtje:

• Je rookt
• Je hebt aderverkalking
• Je hebt een hoog cholesterol
• Je hebt een hoge bloeddruk
• Je hebt diabetes
• Trombose zit in de familie

Gevolgen

De gevolgen die je kan ondervinden, wanneer je trombose hebt, kunnen erg van elkaar verschillen. Dit hangt grotendeels samen met hetgeen wat we zojuist al aanstipten: het onderscheid tussen arteriële trombose en veneuze trombose. Beide vormen van trombose hebben, ondanks dezelfde aard die ze in hun fundamenten hebben, namelijk verschillende ziektebeelden.

Bij arteriële trombose is er, zoals gezegd, sprake van een bloedprop in een slagader. Dit is meestal de veroorzaker van twee bijzonder erge gevolgen. Aan de ene kant is dat een mogelijk herseninfarct, aan de andere kant een eventuele hartinfarct. In beide gevallen is het zo dat of het hart, ofwel de hersenen, niet voldoende zuurstof aangevoerd krijgen, waardoor ze langzaam afsterven. Dit kan tot een hartaanval of bijvoorbeeld een beroerte leiden, die beide op hun beurt de dood tot gevolg kunnen hebben.

Eén van de gevolgen van veneuze trombose kan een trombosebeen zijn. Als dit het geval is, dan is het opnieuw zo dat er te weinig bloed en zuurstof verplaatst kan worden door een opstopping. Deze opstopping vindt ditmaal alleen plaats in een ader in plaats van een slagader, die – vanzelfsprekend – naar een been loopt. Hierdoor worden de kleppen in je aderen beschadigd. Als gevolg hiervan, kunnen je benen pijnlijk en/of vermoeid aanvoelen. Belangrijk hierbij is dat je snel in behandeling gaat, aangezien een trombosebeen, indien je het eenmaal hebt, niet meer verholpen kan worden.

Longembolie

Een ander, eventueel gevolg van veneuze trombose is een longembolie. Dit kan voorkomen wanneer een bloedstolsel losschiet uit een ader en vast komt te zitten in je longen. De gevolgen hiervan zijn nog een stuk afschrikwekkender dan van een trombose been, daar een longembolie mogelijkerwijs zelfs direct de dood tot gevolg kan hebben. Echter kunnen zich (eerst) ook andere klachten voordoen. Zo is het mogelijk dat een longembolie kortademigheid veroorzaakt, pijn op de borst geeft wanneer je moet hoesten of zuchten en kan leiden tot het opgeven van bloed.

Behandeling van trombose

Het feit dat er verschillende vormen van trombose zijn, die elk ook nog eens hun eigen excessen hebben, zorgt ervoor dat er ook verschillende behandelmethoden zijn. Deze zijn stuk voor stuk toegespitst op een specifieke vorm van trombose.

Bij veneuze trombose, bijvoorbeeld, wordt vaak gebruik gemaakt van de stof heparine om de ziekte aan te pakken. Heparine en soortgelijke stoffen zorgen er namelijk voor dat bloed niet nog eens verder samen gaat klonteren. Dit is zowel handig bij beentrombose als bij een longembolie. Wat na deze eerste toediening van heparine ook erg handig is, zijn andere medicijnen die stolling tegengaan. Voor de rest is het uiteraard van het grootste belang dat de patiënt veel in beweging gaat, zij het natuurlijk verantwoord.

Arteriële trombose kan, zoals gezegd, zowel een hartaanval als een beroerte tot gevolg hebben. Wanneer er een hartaanval plaats heeft gevonden, wordt er – naast de toediening van enkele medicijnen – vooral gekeken naar een gezondere leefwijze. Zo wordt van de patiënt verwacht dat hij zal stoppen met roken en minder vet zal eten. In het geval van een beroerte wordt er, na de ziekenhuisopname, vooral druk bezig gegaan met het revalidatieproces.

Het bericht Trombose & Longembolie: Symptomen, Oorzaken & Behandeling verscheen eerst op Gezond.be.

Longinfarct

Ongeveer 2 op de 1000 Belgen krijgen jaarlijks een Longinfarct. Het is behoorlijk schrikken wanneer het je overkomt. Een longembolie kan namelijk behoorlijk gevaarlijk zijn. Als artsen het te laat ontdekken kunnen delen van de long zelfs blijvend beschadigd raken. Tijdens een longinfarct ontstaat er bloedklonters in de longen. Daardoor raken een of meerdere longslagaders verstopt. Vaak is dit te wijten aan trombose ergens anders in het lichaam. Hierbij ontstaat een bloedstolsel in een bloedvat. Aders raken verstopt, met alle gevolgen van dien. Het bloedstolsel komt via de bloedbaan uiteindelijk in de longen terecht.

Schade door een Longinfarct

De bloedprop in de longslagaders richt veel schade aan in het lichaam. Zo wordt het bijna onmogelijk om nog zuurstof op te nemen in de long. Daardoor kan er een longinfarct optreden, waarbij longweefsel afsterft. In zeer ernstige gevallen raakt ook het hart beschadigd. De daadwerkelijke gevolgen van een longembolie worden pas na afloop duidelijk. Snelle opname in het ziekenhuis zorgt veel zo min mogelijk schade.

In feite zijn er drie soorten longinfarct te onderscheiden:

1. Een kleine longinfarct: Hierbij genees je volledig en raakt het longweefsel weinig beschadigd.
2. Een middelgrote tot ernstige longinfarct: De gevolgen kunnen vrij ernstig zijn wanneer je er niet op tijd bent. Sommige patiënten krijgen last van hartfalen en zijn niet meer in staat tot zware inpassingen. Na afloop zijn meerdere behandelingen nodig om de schade te verkleinen.
3. Zware tot zeer zware longinfarct: Zeer ernstige schade aan hart en longen. Dit kan leiden tot de dood.

Symptomen van een Longinfarct

Een longembolie is te herkennen aan diverse symptomen. Zo kun je plotseling last krijgen van kortademigheid en pijn ervaren bij het hoesten. Ook hartkloppingen, benauwdheid, zweten en pijn op de borst zijn tekenen van een longaandoening. Een pijnlijk en opgezwollen been kan duiden op trombose in de benen.

Longinfarct en trombosebeen

Afhankelijk van de zwaarte van de longinfarct kan het je leven voorgoed veranderen. Voor sommige patiënten is sporten voorgoed verleden tijd. Het is dan ook zeer belangrijk om trombose op tijd te ontdekken. Dit is namelijk de voornaamste oorzaak voor longembolie. Tijdens de aandoening ‘diep veneuze trombose’ (DVT) ontstaat er bijvoorbeeld een bloedprop in de benen. Een trombosebeen en longembolie lijken wat betreft symptomen en behandeling dan ook veel op elkaar.  Zodoende worden beide aandoeningen aangeduid met de term ‘veneuze trombo-embolie’ (VTE).

Risicofactoren- en groepen

De kans op een longembolie neemt toe bij het ouder worden. De meeste patiënten zijn dan ook boven de vijftig jaar. Toch kun je ook als jong persoon last krijgen van deze longaandoening. Een ongezonde levensstijl draagt daar aan bij. Zo loop je bij overgewicht een grotere kans op trombose. Wellicht niet verrassend is dat ook roken de kans op longaandoeningen vergroot. Om een longembolie te voorkomen is het van belang om regelmatig te bewegen. Door het been langdurig stil te houden vertraagt namelijk de doorstroom van het bloed.

Veel bewegen

Daarnaast heeft de praktijk uitgewezen dat ook personen die net een operatie hebben ontstaan risico lopen. Zij dienen namelijk lang bedrust te houden waardoor de bloeddoorstroom in een ader vertraagt.  Zo krijgt een aanzienlijk percentage van de kankerpatiënten te maken met longembolie of trombose. Ze liggen namelijk veel vaker stil dan normaal. Andere risicogroepen betreffen vrouwen die de anticonceptiepil slikken of zwanger zijn. Dit heeft onder andere te maken met een veranderende hormoonhuishouding.

Bloedonderzoek in het ziekenhuis

Wanneer je last hebt van kortademigheid, hartkloppingen en pijn op de borst is het tijd om naar de dokter te gaan. In het ziekenhuis onderga je verschillende testen aan het hart en de longen. Zo vindt er onder andere een bloedonderzoek en een elektrocardiogram (ECG) plaats. Daarnaast brengt een zogeheten duplex-scan middels een echografie de bloedvaten in de benen in beeld. Een speciaal apparaat meet ondertussen de snelheid van de bloedstroom. Daarnaast maken artsen vaak een röntgenfoto om eventueel afwijkingen aan de longen vast te stellen.

Behandeling van een Longinfarct

Na de diagnose wordt een longinfarct behandeld in het ziekenhuis. Eenmaal thuis dien je tussen de 3 of 12 maanden bloedverdunners te slikken om de aandoening de volgende keer te voorkomen. Sommige patiënten met een zware medische geschiedenis dienen bloedverdunners altijd te blijven slikken.

Het bericht Longinfarct: Symptomen, Gevolgen & Herstel (in het ziekenhuis) verscheen eerst op Gezond.be.