Acute en chronische blessure

Een liesblessure kan zich voordoen in chronische en in acute vorm. Wanneer je last hebt van een acute liesblessure, betekent dit dat een van de spieren aan de binnenkant van je bovenbenen, ook wel adductoren genoemd, is gescheurd of verrekt. Dit gebeurt plotseling, bij een te grote krachtsinspanning of wanneer de spieren te ver worden opgerekt.

Een chronische blessure is een ontsteking van de peesaanhechting. Dit ontstaat niet plotseling, maar geleidelijk. De spieren zijn overbelast geraakt doordat er te vaak te veel kracht op is komen te staan of doordat er teveel repeterende bewegingen mee worden gemaakt. Eigen is de term ‘overbelast’ en wat te gemakkelijke uitdrukking. In elk geval is de spier lange tijd verkeerd gebruikt.

Symptomen van acute liesblessure

Wanneer je een acute liesblessure krijgt, dan doet dat onmiddellijk erg veel pijn. Je herkent een acute liesblessure aan de volgende symptomen:

• Scherpe pijn in de lies of bovenaan de benen aan de binnenkant
• Stijf en hard aanvoelen van de binnenkant van de bovenbenen
• Het is pijnlijk om met je handen op de binnenzijde van je bovenbeen of op het schaambeen te duwen
• Wanneer je de liesspieren aanspant door de bovenbenen naar binnen te duwen, doet dit erg pijn
• Eventueel blauwe plek en kleine zwelling
• Soms is er zelfs een kuiltje te zien of te voelen

Net als bij brandwonden, wordt de zwaarte van de blessure duidelijk gemaakt door middel van graden, waarbij de eerste staat voor een verrekte spier zonder zichtbare scheur. Bij de tweede graad is een kleine scheur te zien in de spieren. Graad 3 vormt de meest ernstige vorm van deze aandoening, waarbij de spier in zijn geheel is gescheurd. De meeste vormen van liesblessure vallen onder graad 1 of 2.

Symptomen van chronische liesblessure

Heb je geen plotselinge, felle pijn, maar wel last van pijn in je lies, dan kan het zijn dat er sprake is van een chronische liesblessure. Zoals gezegd kan deze ontstaan wanneer je de spieren aan de binnenkant van je bovenbenen regelmatig te zeer belast. Een chronische liesblessure, of ontsteking, is te herkennen aan de volgende symptomen:

• Pijn in de lies of de onderzijde van de binnenkant van het schaambeen, deze straalt vaak uit naar de (binnenkant van de) bovenbenen
• Pijn na het sporten
• Pijn is in rusttoestand vaak het ergst
• Wanneer je het pijnlijke been naar het andere been toe duwt, verergert dit de pijn
• Uitstraling naar onderbuik of geslachtsdelen (niet altijd aanwezig)
• Het gehele bovenbeen voelt hard en gespannen aan (meestal pas na een tijdje)
• Bij een ontsteking is er meestal sprake van een meer zeurende en aanhoudende pijn, in plaats van een felle pijn die plotseling ontstaat.

Behandeling van de acute vorm

Het eerste dat erg van belang is bij de behandeling van een spierscheur of verrekking, is de eerste hulp die wordt verleend. Zorg ervoor dat de pijnlijke plek zo snel en zo goed mogelijk wordt gekoeld, dat je niet meer op het been leunt en dat er een drukverband wordt aangelegd.

Na de eerste periode richt de behandeling zich voornamelijk op rust en herstel. De eerste week tot twee weken dient het been volledige rust te krijgen. Wanneer de ergste zwelling en pijn zijn verdwenen, kun je het gebruik van het been weer langzaam opbouwen. Je begint door weer langzaam op je been te steunen, zo nodig met behulp van krukken. Je kunt zo steeds meer kracht zetten op je benen, totdat je weer normaal kunt lopen. Als dat gaat, kun je weer langzaam wat meer gaan bewegen. Dat is goed voor de doorbloeding. Ga bijvoorbeeld fietsen of heel rust aan joggen. Na een tijdje kun je de intensievere belasting weer gaan opbouwen.

Zorg er altijd voor dat er zo snel mogelijk door een arts naar wordt gekeken. Vervolgens kun je van een fysiotherapeut tips en voorbeeldoefeningen aangereikt krijgen voor het beste en snelste herstel.

Behandeling van een ontsteking

Wanneer je last hebt van chronische pijn, ga dan eerst naar je huisarts. Deze zal je vertellen wat je in eerste instantie kunt doen. Meestal is dat rust nemen en koelen, soms krijg je alvast bepaalde spieroefeningen mee die je kunt doen. Als de pijn aanhoudt, kan de huisarts je doorsturen naar een fysiotherapeut of manuele therapeut. Er zijn ook therapeuten die gespecialiseerd zijn in ontstekingspijn van de lies. Hier zal een behandeling gestart worden op basis van hun professionele visie. Mocht dit niet baten, dan kun je ervoor kiezen om naar een andere professional te gaan.

Het bericht Liesblessure: Symptomen en Behandeling verscheen eerst op Gezond.be.

Wat is een liesblessure?

Je liezen zijn de twee huidplooien die de grens vormen tussen de bovenbenen en het onderlijf. Een liesblessure is dan ook een blessure van de spieren die zich hier in de buurt bevinden, aan de binnenkant van je bovenbenen. Deze spieren heten ook wel adductoren. Er bestaan twee soorten liesblessures: de acute liesblessure en de chronische liesblessure. Deze worden hier beneden verder toegelicht.

Acute liesblessure

Een acute vorm van liesblessure kan bestaan uit een verrekking van een van deze spieren, maar het kan ook zijn dat een van deze spieren geheel of gedeeltelijk is gescheurd. Meestal gebeurt dit bij de overgang van de pees naar de spier, of op de plaats waar de pees zich aan het schaambeen hecht. Een pees is een overgang van een spier naar het bot, waarmee de spieractiviteit naar het bot wordt overgedragen. Bij een acute blessure voel je direct een scherpe pijn in de lies of aan de binnenzijde van de bovenbenen. Het kan zijn dat de huid rond deze plek een paar dagen later blauw en/of dik wordt. Het kan zelfs zijn dat er een kuiltje te zien of te voelen is, maar dat gebeurt alleen bij zeer ernstige vormen van liesblessure.

Chronische vorm

Een meer chronische vorm van liesblessure bestaat meestal uit een ontsteking van de plaats waar de pees aan het bot vastzit. Dit wordt met een moeilijk woord ook wel enthesopathie, of aanhechtingspijn, genoemd. Je hebt dan vaak last van stijfheid en een soort zeurende pijn. Dit soort pijn kan ook op andere plaatsen voorkomen, waar het meestal veel gebruikelijker is, zoals in de schouders en armen, bijvoorbeeld bij RSI.

Het ontstaan van een liesblessure

Een acute liesblessure ontstaat meestal doordat je een plotselinge beweging maakt die verkeerd of te groot is, waardoor de spier dit niet kan opvangen. Daardoor kan de spier scheuren of zich verrekken.

Enthesopathie kan ontstaan doordat de spieren en pezen overbelast worden. Dit kan gebeuren wanneer je de spieren te zwaar belast of wanneer je er vaak repeterende bewegingen mee maakt.

Grote belasting en verkeerde beweging

Een liesblessure ontstaat meestal tijdens het sporten. Bij tennis is dit bijvoorbeeld een veelgehoorde klacht. Spelers proberen dan bijvoorbeeld nog net een bal te slaan die wat verder van het lichaam komt, door één been heel ver opzij te zetten om zo ver mogelijk richting de kant van de bal te kunnen gaan hangen. Wanneer je beide benen hier te ver mee uit elkaar zet, waardoor je in een soort split terechtkomt, kun je hier de spier mee verrekken of scheuren. Ook een chronische blessure ontstaat vaak tijdens het sporten, bijvoorbeeld als je in rap tempo snelheid maken en afremmen afwisselt. Maar ook wanneer je niet sport kun je een liesblessure oplopen door een verkeerde beweging te maken. Kijk daar altijd goed voor uit, want als je eenmaal een liesblessure hebt opgelopen, ben je er nog niet zomaar vanaf.

Een blessure van de lies voorkomen

Wil je een blessure van de lies voorkomen, dan moet je er eigenlijk vooral voor zorgen dat je niet te vaak te veel spanning zet op de lies. Maak geen repeterende bewegingen waarbij er te veel spanning op de spier komt te staan en zorg er ook voor dat je geen plotselinge beweging maakt met dit deel van je lichaam. Probeer zoveel mogelijk rustig te bewegen. Wanneer je sport is een liesblessure soms moeilijk te voorkomen, vooral wanneer je vaak veel kracht moet zetten met spieren in deze omgeving. Als je gaat sporten, zowel bij het trainen, als bij een wedstrijd, is het belangrijk om te zorgen voor een goede warming-up. Daardoor worden de spieren goed warm voordat je ze intensiever gaat gebruiken of er te veel kracht mee gaat zetten.

Wanneer je spieren goed warm zijn kunnen ze meer aan dan wanneer je ze niet opgewarmd hebt van tevoren. Je trainer kan je tips geven voor de juiste oefeningen tijdens de warming-up, maar deze zijn ook te vinden op internet. Probeer daarnaast te zorgen voor voldoende rust voor je lichaam. Na een periode van intensief gebruik, heeft je lichaam voldoende rust nodig om te kunnen herstellen.

Andere oorzaken van pijn in de lies

Naast een blessure aan de pezen en spieren, kunnen er ook nog andere oorzaken zijn wanneer je pijn hebt aan je lies. Enkele voorbeelden van situaties waarin je pijn in de lies kunt ervaren:

• Schimmelinfectie bij de geslachtsdelen
• Blaasontsteking of nierbekkenontsteking
• Liesbreuk
• Heupproblemen
• Slijmbeursontsteking

Het bericht Liesblessure: Vaak voorkomend bij Sporters verscheen eerst op Gezond.be.

Een liesbreuk ontstaat vaker bij jongens dan bij meisjes. Bij kinderen gebeurt dit tijdens de zwangerschap. In de baarmoeder ontwikkelt het kind zich en groeit het uit tot een volgroeide baby. Bij een liesbreuk is de verbinding tussen de buikholte en de balzak van het kind niet gesloten. Bij meisjes kan er een verbinding blijven van de buikholte tot de grote schaamlippen. Dit komt echter veel minder vaak voor. De liesbreuk is aan de buitenkant zichtbaar voor ons door een zwelling in de lies. Soms is deze weg te drukken, maar soms ok niet.

Indaling zaadbal

Bij jongens heeft een liesbreuk ook te maken met de indaling van de zaadbal. De zaadbal daalt in vanuit de buikholte. Een plooi van het buikvlies loopt mee met de zaadstreng. Deze uitstulping bij de buikvlies sluit in veel gevallen daarna gewoon vanzelf. Soms blijft het echter open en heb je te maken met een liesbreuk.

Heeft een kind erg veel last van een liesbreuk?

Een liesbreuk is niet heel vervelend voor je kind. Je kind kan soms wel pijn hebben en misselijk worden. Je kind kan daardoor ook overgeven. Dit kan komen doordat er in de liesbreuk een gedeelte van de buikinhoud kan komen. Als je kind moet huilen, hoesten of persen kan het ook wat meer last hebben van de liesbreuk. De liesbreuk wordt dan vergroot waardoor je kind het ook meer voelt. Wanneer je kind zich ontspant, trekt de pijn weg.

Is een liesbreukoperatie nodig?

Alhoewel de klachten wel meevallen is het toch nodig dat de liesbreuk herstelt wordt. De kans dat de liesbreuk groter wordt is namelijk aanwezig. Een grotere liesbreuk zorgt ook voor meer pijn. In enkele gevallen kan het er ook toe leiden dat de buikinhoud vast komt te zitten in de liesbreuk. Die pijn is wel ondragelijk en dan zal je kind per direct geopereerd moeten worden. Daarom is het verstandig om in een vroeg stadium een operatie te ondergaan en de liesbreuk te herstellen. Het is ook maar een kleine ingreep. De operatie duurt doorgaans niet langer dan één uur en valt onder een dagbehandeling. En al met al wordt je kind slechts enkele uren opgenomen in het ziekenhuis. Wel moet je kind dan onder gehele narcose. Soms is het nodig om een kind langer op te nemen wanneer er sprake is van:

• Baby’s onder de 3 maanden
• Vroeg geboren kinderen onder de 1 jaar
• Wanneer de anesthesist hiertoe aanleiding ziet

De arts maakt een kleine snee in de lies om de breuk op te kunnen sporen. De zwelling of bobbel wordt verwijdert en het ‘gaatje’ in de buikvlies wordt gehecht. De huid wordt daarna natuurlijk weer netjes gedicht met hechtingen. De hechtingen hoeven na afloop ook niet verwijderd te worden omdat de huid van binnenuit is gehecht en de hechtingen vanzelf oplossen. Het is belangrijk dat de wond wel droog wordt gehouden.

Heeft mijn kind veel last na de operatie?

Omdat de operatie onder algehele narcose gebeurd zal je kind na de operatie vooral last kunnen hebben van misselijkheid en hoofdpijn. Vaak krijgt je kind onder de narcose al pijnstilling door middel van een prikje. Van de wond zelf zal je kind een paar weken last blijven houden. De huid rondom de wond voelt wat strakker aan door de hechtingen. De kans op complicaties is vrijwel niet aanwezig.

Zoals bij elke operatie is het wel mogelijk dat er een bloeding of infectie optreedt. Bij een infectie wordt de huid rondom de wond rood en dik. Bij een bloeding zie je dat de huid rondom de wond blauw wordt en dit kan soms wel tot aan de balzak uitzakken. Deze verkleuring is na enkele dagen te zien. Een infectie of bloeding zijn normaal en trekken vanzelf weg. Het kan echter wel gepaard gaan met pijn. In slechts 1 % van de gevallen kan er wel een nieuwe liesbreuk ontstaan en moet je kind opnieuw een operatie ondergaan.

Het is belangrijk dat je kind de rust krijgt die het nodig heeft om de wond te laten herstellen. Na de operatie is het ook normaal als je kind last heeft van verhoging. De verzorging kun je thuis doen. Van het ziekhuis krijg je de tips en adviezen wat u kunt doen om de wond te verzorgen en wat je moet doen bij eventuele problemen of vragen. Tegen de pijn en verhoging krijg je tabletten of zetpillen mee.

Het bericht Liesbreuk bij Baby of Kinderen: Liesbreukoperatie nodig? verscheen eerst op Gezond.be.