Vaginale Schimmels

Hoewel bacteriële vaginose één van de meest voorkomende oorzaken van vaginale klachten is, mag het toch niet worden gezien als een seksueel overdraagbare aandoening (SOA). Er zijn behoorlijk wat vrouwen die last hebben van deze aandoening maar een heleboel hebben nog nooit van de term bacteriële vaginose gehoord.

Wat zijn Vaginale Schimmels?

Zoals de naam al doet vermoeden wordt bacteriële vaginose veroorzaakt door een bacterie. In de vagina van een vrouw leven namelijk van nature verschillende bacteriën en schimmels. Hun aanwezigheid is dus niet ongewoon en er bestaat zelfs een zeker natuurlijk evenwicht tussen de verschillende soorten die er leven. Op het moment echter dat dit evenwicht verstoord raakt dan zullen sommige bacteriesoorten gaan overheersen.

Het evenwicht in de vagina kan verstoord raken door een heleboel verschillende factoren, zoals onder andere:

  • het gebruik van zeep, 
  • het gebruik van vaginale douches,
  • het gebruik van sommige geneesmiddelen,
  • geslachtsgemeenschap zonder het gebruik van een condoom,
  • de aanwezigheid van darmbacteriën rondo, en/of in, de vagina,
  • de hormoonspiegel van de vrouw,
  • de leeftijd van de vrouw.

Door het gebruik van dit soort middelen zal de natuurlijke zuurgraad in de vagina veranderen. De bacteriën die verantwoordelijk zijn voor het ontstaan van bacteriële vaginose kunnen dan juist gaan groeien. Er is dus geen sprake van een besmetting of van een infectie waardoor bacteriële vaginose niet als een seksueel overdraagbare aandoening mag worden beschouwd. Ieder mens draagt deze bacteriën immers van nature op de huid en de slijmvliezen. Het is dus niet mogelijk om een ander te besmetten of door een ander besmet raken.

Het voorkomen van bacteriële vaginose

De oorzaken van bacteriële vaginose zijn nog niet helemaal duidelijk en daardoor wordt het lastig om de aandoening te voorkomen. Het enige dat een vrouw kan proberen is om de natuurlijke situatie in de vagina niet te verstoren. Zo kunnen bijvoorbeeld de vrouwelijke schaamdelen het beste alleen met lauw water worden gereinigd. Dit kun je doen door, tijdens het douchen, de sproeikop te gebruiken.

De binnenzijde van de vagina kun je beter met rust laten, deze is immers in staat zichzelf schoon te houden. Vaker of gronderiger de vrouwelijke schaamdelen wassen werkt dan ook vaak averechts. Zeep en vaginale douches (ondanks de belooftes die door de meeste fabrikanten worden gedaan) zorgen er namelijk voor dat het slijmvlies in de vagina geïrriteerd raakt.

Symptomen van bacteriële vaginose

Circa vijftig procent van alle vrouwen, die lijden aan bacteriële vaginose, hebben geen klachten of symptomen. Indien er wel klachten of symptomen naar voren komen dan kun je te maken krijgen met onder andere:

  • onaangenaam ruikende (zurig of visachtig) vaginale afscheiding,
  • de geur van de vaginale afscheiding wordt sterker bij spermacontact,
  • een overvloedige vaginale afscheiding,
  • de vaginale afscheiding is plakkerig,
  • de vaginale afscheiding is wit,
  • jeuk de schaamstreek,
  • roodheid van de geslachtsdelen,
  • pijn tijdens de geslachtsgemeenschap.

Bij de huisarts kun je een simpele test uit laten voeren om zeker te weten of je lijdt aan bacteriële vaginose. Er zijn vrouwen die met enige regelmaat last hebben van bacteriële vaginose. Een onderzoek door je huisarts is aan te raden omdat er ook een aantal seksueel overdraagbare aandoeningen bestaan die gelijksoortige klachten en symptomen vertonen, zoals:

  • gonorroe,
  • chlamydia,
  • trichomonas.

Bovendien kun je, als je lijdt aan bacteriële vaginose, eerder besmet worden met een seksueel overdraagbare aandoening. Daarnaast hebben vrouwen die zwanger zijn, en lijden aan bacteriële vaginose, een grotere kans dat hun baby te vroeg wordt geboren.

De behandeling van bacteriële vaginose

In de meeste gevallen zal bacteriële vaginose vanzelf weer overgaan. In sommige gevallen kan dit overigens wel een paar weken duren voordat je van je klachten en symptomen verlost bent. Maar indien je veel hinder ondervindt van de aandoening dan kun je je huisarts vragen om een behandeling. Bacteriële vaginose kan worden behandeld met speciale pillen of crèmes, die vaak een antibioticum bevatten.  In tegenstelling tot bij een behandeling van een seksueel overdraagbare aandoening, hoeft je seksuele partner niet mee behandeld te worden.