‘Je kunt bosbaden zien als een mix tussen een welzijns- en een therapeutische activiteit’, legt Anthony uit. ‘Het is de bedoeling dat je heel bewust verbinding maakt met de natuur, via je zintuigen en je lichamelijke beleving.’ Dat doe je dus, zoals de naam al doet vermoeden, in het bos. Al hoeft het niet per se een écht bos te zijn, als je het maar in de natuur doet. ‘Bosbaden is nog iets anders dan gaan wandelen op een zondag. Theoretisch gezien ben je dan wel aan het bosbaden, alleen doe je dat niet echt bewust. Als je bewust aan bosbaden doet, zul je de effecten veel dieper voelen.’

Oorsprong

Bosbaden ontstond in Japan, waar het al enkele decennia erg populair is. ‘Shinrin-yoku, zoals de Japanners het noemen, ontstond er als alternatieve methode om burn-outs te bestrijden. Het wordt er gezien als een gesubsidieerde, erkende therapie. De dokter kan je bijvoorbeeld tien uur bosbaden voorschrijven. Je gaat dan naar een bosbad-centrum, dat speciaal voor de therapie gemaakt is.’

Drie uur, liefst in de namiddag

Bij bosbaden ga je dus het bos en in maakt je bewust contact met de natuur. Dat kan op verschillende manieren, zegt Anthony. ‘Je kunt tegen een boom gaan zitten, je ogen sluiten en heel gericht naar de vogels luisteren. Je kunt mediteren, bepaalde visuele prikkels opzoeken of zelfs gewoon je schoenen uitdoen en alles op een bewuste manier beleven met je voeten. Maar het belangrijkste is dus dat je nauw in contact komt met de natuur. Je kunt bosbaden ook combineren met yoga of allerlei andere educatieve activiteiten.’

De ideale duur van een bosbad is ongeveer drie uur, volgens Anthony. ‘Ik zou zeggen dat je minstens twee uur aan bosbaden doet. Ik ga zelf altijd tot drie uur, omdat we dan genoeg tijd hebben en zeker niet opgejaagd moeten zijn. Ik merk ook aan de deelnemers dat drie uur het beste is. Het duurt zeker een uur tot anderhalf uur voordat mensen helemaal in die vertraging zitten en in contact komen met het bos. Af en toe moet je ook rustmomenten inplannen, want op een bepaalde manier is bosbaden toch erg intensief.’

Wat is nu het ideale moment om te gaan bosbaden? ‘De namiddag’, zegt Anthony vastbesloten. ‘Ik merk dat bij deelnemers, maar het is ook wetenschappelijk bewezen dat bosbaden in de namiddag meer effect heeft. Dat heeft te maken met het feit dat onze concentratie in de namiddag begint te dalen, waardoor we meer naar ontspanning hunkeren. Maar je kunt ook evengoed gaan bosbaden in de ochtend. Ik doe soms ook nachtsessies. Dat is leuk omdat de sfeer dan helemaal anders is.’

Gezondheidsvoordelen

Bosbaden heeft een positieve invloed op zowel je fysiek als je mentaal welzijn. ‘Het belangrijkste fysieke effect is dat je immuniteit stijft. Onderzoek heeft bewezen dat de witte bloedcellen bij mensen die drie dagen lang in het bos zaten en niets deden geactiveerd werden en zich vermenigvuldigden. Immuniteit gaat niet alleen gepaard met minder snel ziek worden, maar is ook gelinkt aan de preventie van depressies. Daarnaast doet bosbaden je hartslag en bloeddruk ook dalen. In je brein gaan je stresshormonen naar beneden en je gelukshormonen naar boven. Die hormonen zetten zich dus terug in balans op een natuurlijke manier.’

‘Geestelijk is bosbaden op korte termijn gemoedsregulerend. Op lange termijn kan het, net zoals meditatie, je breinstructuur, en dus de manier waarop je denkt, veranderen. Het is ook bewezen dat het een positieve invloed heeft op je problem solving skills en je creativiteit. Het opmerkelijke is dat we die dingen eigenlijk al weten. Wanneer we gaan wandelen, voelen we ons achteraf sowieso frisser. Het enige wat nog onduidelijk blijft, is het waarom. Er zijn bepaalde stoffen die bomen afgeven waarvan bewezen is dat het inademen van die stoffen goed is voor je immuniteit. De wetenschap dient nog te ontdekken welke andere redenen hiervoor zijn.’

Voor iedereen

Bosbaden is een vrij open en toegankelijke activiteit. Je kunt het als welzijnsactiviteit bekijken, dan is het toegankelijk voor iedereen die zijn lichaam en geest wil versterken. Als je het als therapeutische activiteit ziet, is het vooral gericht op mensen die herstellen van een burn-out of chronische of acute ziektes.

Er worden ook bosbaden voor kinderen aangeboden, al doet Anthony dat zelf niet. ‘Bosbaden vraagt veel stoppen en concentratie, terwijl kinderen meer spelenderwijs met het bos omgaan. Bij kinderen met autisme of ADHD kan bosbaden wél werken. Het voordeel is dat als je dat jong aanleert, je kind contact met de natuur belangrijk zal blijven vinden. Natuur zal dan iets worden waar automatisch wordt naar teruggegrepen in moeilijke situaties.’

Wanneer Anthony mensen begeleidt tijdens het bosbaden, komen er vaak toch wat dingen naar boven. ‘Ik start dan meestal een individueel traject op. Het is de bedoeling om terug in rust te leren komen en dingen gemakkelijker los te laten. Ik doe dat liefst via openluchtcoaching. Dan neem ik twee campingstoelen en een tafeltje mee, en doen we de coachingsgesprekken in het midden van de natuur.’

Bosbadkriebels gekregen? Maak een afspraak met Anthony via treewise.be.

Het bericht Bosbaden: wat is het en waarom is het goed voor je (mentale) gezondheid? verscheen eerst op Gezond.be.

ADHD of Attention Deficit Hyperactivity Disorder wordt gekenmerkt door een tekort aan aandacht, een zekere impulsiviteit en hyperactiviteit. ‘Daar zit het verschil tussen kinderen en volwassenen’, vertelt Ria Van Den Heuvel. ‘Bij volwassenen kan de hyperactiviteit iets meer gedempt en naar binnen gekeerd zijn. Zij hebben in de loop van hun leven vaak een manier gevonden om ermee om te gaan, waardoor de kenmerken aan de buitenkant minder zichtbaar zijn.’

ADHD of gewoon druk?

Het is niet omdat je van nature uit een hevig of verstrooid persoon bent dat je onmiddellijk aan ADHD moet denken. ‘Om de diagnose te stellen heb je altijd een psychiater of neuropsychiater nodig’, gaat Van Den Heuvel verder. ‘Het kan namelijk zijn dat je aandachtsprobleem uit een andere aandoening voortkomt. Het is trouwens ook zo dat ADHD op een continuüm zit. Daarmee bedoel ik dat je het in meer of mindere mate kunt hebben. Maar er is dus wel een bepaald minimum nodig alvorens we echt over ADHD spreken.’

Het onderzoek

En dat minimum wordt vastgesteld aan de hand van een aantal criteria. ‘Per item – aandachtstoornis, impulsiviteit en hyperactiviteit – komen er verschillende vragen aan bod’, zegt Van Den Heuvel. ‘Zo ga je bijvoorbeeld teruggraven naar hoe de persoon zijn/haar jeugdjaren verliepen, welke commentaren hij/zij op rapporten kreeg … Ook het verstandige vermogen wordt getest. Afhankelijk van de leeftijd is er een verschil in hoe dat onderzoek verloopt, maar de onderzochte items blijven wel hetzelfde.’

(Kinder)psychiater

Jammer genoeg schuilt daar bij een grote leeftijdsgroep een bijzonder probleem waar er vandaag de dag nog geen oplossing voor is. ‘Kinderen worden begeleid door een kinderpsychiater en volwassenen door een volwassenpsychiater’, gaat Van Den Heuvel verder. ‘Beide psychiaters zijn heel anders opgeleid. En dan zit je met een categorie jongvolwassenen die eigenlijk geen kind meer zijn en niet meer bij hun kinderpsychiater terechtkunnen, maar ook nog niet als volwassen kunnen beschouwd worden. We noemen dat een transitieleeftijd waar dringend nood is aan een speciale benadering die er nu nog niet is.’

ADHD bij volwassenen: 3 grote groepen

Wanneer we naar ADHD bij volwassenen kijken, onderscheiden we drie grote groepen. ‘Een eerste groep zijn natuurlijk de kinderen die van jongs af aan de diagnose krijgen en opgroeien tot volwassenen’, vertelt Van Den Heuvel. ‘Vervolgens hebben we de ouders van kinderen die de diagnose krijgen en zo zelf ontdekken dat zij de oorzaak zijn, aangezien ADHD een grote erfelijke component heeft. En dan hebben we nog een laatste groep die eigenlijk behandeld wordt voor een andere aandoening en zo ontdekt dat het ADHD is. Zo zien we bijvoorbeeld dat verslaving en ADHD vaak hand in hand gaan.’

Vaak voorkomende struikelblokken

‘Personen met ADHD zijn vaak slecht in relatievorming en hun emoties onder controle houden. Zij gaan veel sneller in conflict dan andere mensen en nemen sneller impulsieve beslissingen’, zegt Van Den Heuvel. ‘Als we kijken naar hun werksituatie zien we dat die heel grillig verloopt. Zij nemen veel sneller ontslag. Tegenwoordig zien we sowieso veel jobhoppers, maar bij hun is dat pas echt iets heel typerend. Op zich is er niets mis met van job te veranderen, maar als je dat te veel doet, kan je geen expertise opdoen.’

Wat kan helpen?

Tijdens belangrijke scharniermomenten in je leven of als je dagelijkse functioneren echt verstoord wordt, kan het interessant zijn om onder begeleiding van je psychiater medicatie te nemen. ‘Maar dat hoeft niet altijd’, gaat Van Den Heuvel verder. ‘Je kunt ook je vaardigheden trainen. Kennis van ADHD is daar een heel belangrijke factor bij. Leer over ADHD en wat het met je doet en waar het een impact op je leven heeft. Het is trouwens zeer nuttig en wenselijk dat je partner zich ook verdiept in de diagnose. Let wel op dat je partner je partner blijft en geen verzorger wordt.’

Zoveel meer dan een ontwikkelingsstoornis

Ten slotte benadrukt Van Den Heuvel ook nog eens het belang van jezelf niet tot ADHD’er alleen te reduceren. ‘Oké je hebt de diagnose ADHD, maar je bent ook een persoon met zoveel andere talenten en kwaliteiten. Denk niet alleen vanuit de beperking, maar vanuit de mogelijkheden. Er zijn zoveel kwaliteiten en kenmerken die onze samenleving kan gebruiken. Zo kunnen personen met ADHD vaak supergoed functioneren in crisissen en heel snel handelen. Zij komen dan ook vaak terecht in beroepen als ambulancier en dergelijke. Zij beschikken ook over een enorme creativiteit en kunnen dingen bedenken waar niemand anders ooit zou opkomen.’

Meer informatie vind je op zitstil.be. Je kunt ook mailen naar info@zitstil.be!

Het bericht ADHD bij volwassenen: ‘Denk niet vanuit de beperking, maar vanuit de mogelijkheden’ verscheen eerst op Gezond.be.

Schorsextract Pycogenol als mogelijk medicijn

ADHD is een ontwikkelingsstoornis die onder meer tot hyperactiviteit en concentratiestoornissen kan leiden. Naar schatting tot 7 procent van de kinderen en jongeren lijden eraan. Uit een kleine studie uit Slovakije blijkt nu dat extract van boomschors een medicijn zou kunnen zijn bij de behandeling van deze stoornis. Het gaat om een schorsextract van de Franse maritieme pijnboom, dat door het Zwitserse bedrijf Horphag Research op de markt wordt gebracht onder de merknaam Pycogenol. Ook bij ons kan je supplementen met boomschors kopen, bijvoorbeeld Bio-Pycogenol.

“Bij ADHD blijkt dat de immuniteit, het afweersysteem tegen ziekteverwekkers, mogelijk verstoord is en de kinderen hebben mogelijk ook meer oxidatieve stress. Boomschors werkt in op beide punten, dus het extract lijkt ideaal te zijn bij de behandeling”, vertelt doctor in de farmaceutische wetenschappen en voedings- en gezondheidsspecialiste Annelies Verlaet van de Universiteit van Antwerpen op Radio 1.

Dubbelblinde studie met kinderen

Binnen de onderzoeksgroep NAturA van het departement farmaceutische wetenschappen van de Universiteit van Antwerpen willen Verlaet en professor Nina Hermans nu verder onderzoek starten naar de werking van zo’n voedingssupplement met boomschors. Dat gebeurt in samenwerking met de universiteit van Wageningen, in Nederland. Ook het UZA, het ZNA en het UZ Gent zijn bij de studie betrokken.

De onderzoekers voeren een dubbelblinde studie uit, met 144 Vlaamse en Nederlandse kinderen, tussen 6 en 12 jaar. Dat betekent dat zowel de deelnemers als de onderzoekers tijdens de studie niet weten welke behandeling de deelnemers precies krijgen.

De deelnemers worden in 3 groepen verdeeld.

• De ene groep krijgt het boomschorsextract
• De andere groep normale medicatie
• De laatste groep een placebo

Hierdoor kunnen de onderzoekers zonder vooroordelen de behandeling beoordelen.

Rilatine werkt, maar…

De nieuwe behandeling met boomschorsextract kan een alternatief vormen voor het medicijn rilatine, dat nu vaak voorgeschreven wordt bij de behandeling van ADHD. “Rilatine werkt zeker, maar heeft ook vaak bijwerkingen, zoals hoofdpijn en slapeloosheid. Vandaar onze interesse in dit extract”, vertelt Verlaet nog.

Aanmelden voor de studie kan via de site van de UAntwerpen.

Het bericht Nieuw medicijn tegen ADHD? UAntwerpen onderzoekt supplement met boomschors verscheen eerst op Gezond.be.

Zijn er dan ook soorten muziek waarbij je je beter kunt concentreren dan bij andere? Iedereen zal het logisch in de oren klinken dat je niet echt goed kunt werken met keiharde housemuziek op de achtergrond. Maar welke muziek helpt juist wel om goed te presteren?

Kies voor rustige achtergrondmuziek

Wil je muziek luisteren tijdens het leren of werken, kies dan bij voorkeur voor rustige achtergrondmuziek. Vaak helpt het om naar muziek in een andere taal te luisteren dan die waarin je werkt. Dus ben je bezig met de leerstof voor het examen Frans, luister dan niet naar Franse chansons. Ben je voor je werk een tekst in het Nederlands aan het schrijven, luister dan geen Nederlandstalige meezingers of luisterliedjes. Je concentreert je dan onbewust te veel op de teksten van de liedjes en dat leidt af.

Zet het volume niet te hard, maar kies een volume waarbij je je ook niet overdreven hoeft in te spannen om de muziek te horen. Luister bij voorkeur muziek via speakers en niet via oordopjes of een koptelefoon. De muziek komt dan namelijk “te dichtbij” en belemmert je in je concentratie.

Klassieke muziek

Klassieke muziek is bij uitstek geschikt om je goed bij te concentreren. Diverse studies hebben aangetoond dat luisteren naar klassieke muziek en leren of werken heel goed samengaan. Het probleem hierbij kan zijn dat klassieke muziek soms erg bombastisch is, dus het is dan wel belangrijk om stukken te kiezen die de aandacht niet afleiden.

Ambient muziek

Ambient muziek is ook zeer geschikt om te luisteren wanneer je je moet concentreren. Ten eerste wordt er bij deze muziek niet gezongen, instrumentale muziek leidt sowieso de aandacht minder af dan muziek met vocalen. Deze muziek is voornamelijk geproduceerd en bedoeld om een bepaalde sfeer te creëren. Dit is prima te combineren met werken of studeren.

Lees ook:

• De beste tips voor studenten met examenstress
• Eenvoudige tips om gezond te eten tijdens de examens
• 13 tips om werkstress van je af te zetten

Het bericht Welke muziek helpt je om je beter te concentreren? verscheen eerst op Gezond.be.

• een aandachtstekortstoornis,
• concentratieproblematiek.

In vergelijking tot ADHD, zal ADD meer in verband worden gebracht met aspecten zoals:

• depressiviteit,
• slechts presteren,
• angststoornissen.

Gedragsproblemen manifesteren zich bij ADD juist minder sterk.

Wie heeft ADD?

Wetenschappelijk onderzoek heeft aan weten te tonen dat zowel ADHD als ADD bij 1 tot 4 procent van alle kinderen voorkomt. Een derde van deze kinderen zal bovendien als volwassene ook nog hinder ondervinden van deze stoornis. De stoornissen ADD en ADHD komen allebei bij mensen van alle opleidingsniveaus voor en hebben dus niet direct iets met intelligentie, of het ontbreken daaraan, te maken.

Symptomen van ADD

Wetenschappers veronderstellen dat de hersenen van mensen met ADD op een andere manier werken dan die van mensen die niet aan deze stoornis lijden. Personen die lijden aan ADD hebben bijvoorbeeld een gigantische stroom aan gedachten waardoor ze dikwijls als dromerig of niet geïnteresseerd over kunnen komen op anderen.

Deze gedachtestroom zorgt er bovendien voor dat mensen met ADD zich minder goed kunnen concentreren op, de voor een bepaald moment, belangrijke zaken. Bij deze mensen functioneert de filter dat relevante- en irrelevante dingen van elkaar moet scheiden, niet zoals bij mensen zonder deze stoornis. Iemand met ADD zal dan ook snel af zijn geleid, rusteloosheid laten zien en dikwijls impulsief gedrag vertonen. Verder kenmerkt zich ADD door:

• het dagelijks hebben van meerdere (intense) stemmingsschommelingen,
• vergeetachtigheid,
• ongeorganiseerd gedrag,
• een andere vorm van tijdsbesef,
• moeite hebben om sociale contacten te onderhouden,
• slaapproblemen,
• vaak overgevoeligheid voor geluid,
• vaak overgevoeligheid voor beelden.
• Vaak kost het moeite om een gesprek in een grotere groep te volgen (iemand met ADD blijft zich focussen op alle gesprekken in plaats van slechts op één gesprek).

Sommige mensen die lijden aan ADHD of ADD bezitten buitengewone vaardigheden met betrekking tot het maken van een snelle combinatie van indrukken en informatie. Ze kunnen daardoor vaak goed probleemoplossend denken en hebben een prima ruimtelijk inzicht. Ook kunnen zij zich soms goed in andere mensen inleven of zijn ze erg creatief.

Iemand met ADD kan zich in sommige situaties hyperfocussen. Dit wil zeggen dat deze persoon in staat is om extreem geconcentreerd te werken zonder zich bewust te zijn van wat er in de nabije omgeving verder gebeurt. Een dergelijk hoog concentratieniveau kan ervoor zorgen dat iemand met ADD bijzondere talenten weet te ontwikkelen. In bepaalde risicovolle- en crisissituaties kunnen mensen die lijden aan ADD zich, als gevolg van een hogere prikkeldrempel, alerter weten te gedragen. Mensen zonder ADD zouden in een vergelijkbare situatie eerder neigen tot disfunctioneren.

Oorzaken van ADD

De stoornis ADD is een soort verzameling van specifieke persoonlijkheidskenmerken die voor een groot deel erfelijk bepaald zijn. Er is dus geen sprake van een opvoedingsfout of een bepaalde karaktertrek maar een neurobiologische stoornis die waarschijnlijk door genetisch-biologische factoren wordt gevormd. In het bijzonder zal een tekort aan, en/of een verstoord evenwicht van, een tweetal neurotransmitters in bepaalde delen (de motorische schors en in de prefrontale cortex) van de hersenen kenmerkend zijn bij deze stoornis. Bij ADD zal deze verstoring leiden tot: hyperactiviteit terwijl impulsief gedrag veel minder aanwezig, of zelfs helemaal afwezig, is. ADD komt overigens, net zoals ADHD, vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.

Het stellen van de diagnose ADD

Het stellen van de diagnose ADD gebeurt aan de hand van een gestructureerde vragenlijst in combinatie met een concentratietest. Daarnaast kunnen ook familieleden, of andere mensen die direct betrokken zijn bij de persoon in kwestie, voor een onderhoud, met de behandelend psycholoog of psychiater, worden uitgenodigd. De uitkomsten zullen duidelijkheid moeten scheppen over de persoon waarvan vermoed wordt dat deze lijdt aan ADD.

ADD is, net zoals ADHD, in meer dan de helft van alle gevallen veroorzaakt door erfelijke factoren. De kans dat één, of beide, ouders ook lijden aan een dergelijke stoornis is dus behoorlijk groot. Binnen het gezin kunnen dus afwijkend worden gekeken naar bepaalde gedragingen en kunnen deze zelfs als niet problematisch worden beschouwd. Het betrekken van de ouders bij het stellen van de diagnose zal in een dergelijke situatie dan ook niet altijd verhelderend werken.

Behandelen van ADD

ADD kan zowel met medicatie als met gedragtherapie behandeld worden. Maar ook door middel van neurofeedback (in de vorm van hersengolftraining) of een aangepast voedingspatroon (een gluten-, zuivel- en suikervrij dieet om de aanmaak van natuurlijke endorfines te remmen) kan getracht worden ADD te behandelen.

Het bericht ADD: symptomen, oorzaken en behandeling verscheen eerst op Gezond.be.

Symptomen die horen bij ADHD

Wereldwijd is er dan ook al geruime tijd een discussie gaande over de omlijning van de stoornis en de verstrekking van medicijnen om de symptomen tegen te gaan of in de hand te houden. 

Iemand die lijdt aan ADHD heeft te maken met een vrij breed scala aan symptomen. Hierbij kun je denken aan:

• overmatige beweeglijkheid die lastig kan worden onderdrukt, 
• onrustig gedrag, zowel lichamelijk als mentaal,
• impulsief gedrag,
• minder voorspelbare motoriek 
• minder voorspelbare denkwijze. 
• gevoeligheid voor externe prikkels, 
• het opzoeken van externe prikkels indien deze niet aanwezig zijn
• onvoldoende aandacht geven aan de omgeving,
• concentratieproblemen,
• snel afgeleid zijn.

Indien er erg veel prikkels op iemand met ADHD afkomen, bijvoorbeeld in de vorm van sterke geuren, drukte en achtergrondmuziek in winkels, dan zal de persoon in kwestie vaak geneigd zijn zich terug te trekken en een rustigere plaats op te zoeken. In de vroege jeugd zullen de symptomen van ADHD in de regel het duidelijkst waar te nemen zijn. Om die reden zal de diagnose ADHD vaak worden gesteld bij basisschoolkinderen. 

Naar mate personen met ADHD ouder worden, zullen de symptomen geleidelijk aan veranderen. Zo zullen de impulsiviteit en de hyperactiviteit steeds minder duidelijk op de voorgrond treden. De ADHD-problematiek zal zich dan gaan verleggen naar de subtielere symptomen, zoals onoplettendheid, innerlijke onrust, minder goed kunnen organiseren en minder goed taken uit kunnen voeren. Deze veranderingen hebben waarschijnlijk te maken met de andere eisen die door de maatschappij aan een volwassene met ADHD worden gesteld. Maar ook door het beter om kunnen gaan met de beperkingen die ADHD met zich meebrengt. .

Net zoals kinderen die lijden aan ADHD, hebben volwassenen met deze stoornis veel baat bij een vaste werkstructuur zodat er optimaal gefunctioneerd kan worden. In sommige gevallen zullen volwassenen met ADHD bewust een werkomgeving kiezen die als minder belastend wordt ervaren. 

De diagnose ADHD stellen

De diagnose ADHD kan door elke arts gesteld worden, maar dit zal in de regel gebeuren door een psychiater, psycholoog of door een orthopedagoog die daarvoor specifieker zijn opgeleid. Het zal echter aan een arts voorbehouden blijven om eventuele geneesmiddelen aan iemand met ADHD voor te schrijven.

Om de diagnose ADHD te kunnen stellen, zijn er een aantal tests en observaties nodig. Tot op de dag van vandaag bestaat er echter geen standaardtest waardoor er een willekeur aan diagnosestelling ontstaat en de diagnose dikwijls tendentieus kan worden genoemd. Het kan zelfs gebeuren dat de diagnose ADHD ten onrechte wordt gesteld. De kans op een foutieve diagnose zal bij jongens vaak nog groter zijn dan bij meisjes omdat bij vergelijkbare symptomen een meisje eerder vrij van ADHD zal worden verklaard.

Verschillende vormen van ADHD

ADHD kan onder worden verdeeld in verschillende types:

• ADHD-I: is het voornamelijk onoplettende type waarbij voornamelijk gesproken kan worden van een ernstige en aanhoudende vorm van aandachtsgebrek. Iemand die lijdt aan dit dromerige type ADHD zal moeite hebben om de aandacht in het heden te houden. Een andere informele benaming voor dit type ADHD is ADD.
• ADHD-H: is voornamelijk ernstig en aanhoudend hyperactief en impulsief. 
• ADHD-C: is een gecombineerde, en het meest voorkomende, type waarbij niet alleen onoplettendheid als hyperactiviteit aanwezig zijn. 
• ADHD-NAO, ofwel ADHD – niet anders omschreven: dot is een zogenaamde atypische vorm. Iemand die lijdt aan dit type ADHD heeft duidelijk waarneembare kenmerken van de stoornis, maar voldoet verder niet aan de criteria om bij één van de andere types te kunnen worden ingedeeld.

Niet in alle gevallen zal het direct duidelijk zijn om welk type ADHD het gaat. Dit heeft voornamelijk te maken met de vloeiende overgangen tussen de verschillende typen. Daarnaast zullen eveneens de combinaties van symptomen van persoon tot persoon kunnen verschillen. Zo hebben jongens met ADHD vaker te maken met hyperactief-, impulsief- en problematisch gedrag, terwijl meisjes met de stoornis wat eerder zullen neigen naar ADD.

Bijkomende problemen bij ADHD

Kinderen met ADHD hebben dikwijls te maken met meerdere psychiatrische stoornissen, zoals angst, stemmingswisselingen en disruptieve (ofwel regelovertredende- , oppositionele- of opstandige) gedragsstoornissen. Circa de helft van alle kinderen met ADHD ondervinden problemen met het onderhouden van sociale relaties. De omgeving van mensen met ADHD kan hen namelijk gaan uitstoten omdat hun gedrag als storend of ongewenst wordt ervaren.

Het bericht ADHD Symptomen verscheen eerst op Gezond.be.