Haaruitval

Haaruitval, in de medische wereld ook wel alopecie genoemd, is het meer dan normaal verliezen van hoofdharen. Elke dag verliest een doorsnee mens circa honderd haren, dit zal echter niet te zien zijn omdat er dagelijks ook weer circa honderd haren bij groeien. Op het moment dat je beduidend meer haren op een dag verliest dan is er sprake van haaruitval. Dit kan zelfs zichtbaar zijn doordat je haardos uit gaat dunnen. Na enige tijd kunnen er zelfs kale plekken op je hoofd ontstaan. In de regel zal haaruitval boven op je hoofd, of rondom je kruin, beginnen.

Haaruitval kan het gevolg zijn van een veranderde hormoonhuishouding, spanningen en stress, vermoeidheid, ongezond eten, roken of het gebruik van bepaalde geneesmiddelen. Bij mannen kan haaruitval af worden geremd met het medicijn finasteride. Bij diverse ziekten, bijvoorbeeld kanker, kan er haaruitval optreden als gevolg van een behandeling (zoals chemotherapie).

Verschillende vormen van haaruitval

Er zijn een heleboel verschillende vormen van haaruitval, onder andere:

  • alopecia androgenetica, ook wel klassieke mannelijke haaruitval genoemd, is een vorm die erg veel voorkomt,
  • alopecia areata is het gevolg van een autoimmuunproces die in de vorm van kale plekken zich zal uiten,
  • kaalheid door stoffen die de haarwortel aantasten,
  • een vergiftiging met de stof thallium,
  • Na de behandeling van kanker kan (vaak tijdelijk) haaruitval optreden,
  • Bij sommige andere, zeldzame ziekten kun je eveneens met haarverlies te maken krijgen,
  • Als gevolg van de seksueel overdraagbare aandoening syfilis kan een zogenaamd mottig patroon van kaalheid ontstaan,
  • Verlittekenende alopecia een verzamelnaam voor diverse ziektes die de haarzakjes laten verlittekenen en op die manier (blijvende) kale plekken kunnen veroorzaken,
  • Lokale diepe huidinfecties het met schimmel kletskop (ook wel favus),
  • Als gevolg van de aandoening Dissecting folliculitis of the scalp,
  • Lichen planus, of één van de varianten ervan: frontale fibroserende alopecia,
  • Chronische discoïde lupus erythematodes,
  • Bulleus pemfigoïd (type Brunsting-Perry),
  • Tevens kan plaatselijke kaalheid het gevolg zijn van het (on)bewust uittrekken van haren. Wanneer dit steeds weer gebeurt bij dezelfde haarwortels dan kan de kaalheid niet meer omkeerbaar zijn.
  • Bij zogenaamde traction alopecia worden haren uitgetrokken door het haar (te) strak bij elkaar te trekken, bijvoorbeeld in een vlecht of staart,
  • Trichotillomanie (het zelf dwangmatig uittrekken van haren) kan uiteindelijk ook kaalheid tot gevolg hebben.

Het ontstaan van haaruitval

Een normale hoofdhaar groeit ongeveer voor de duur van twee tot vijf jaar. Vervolgens zal de haar in een soort rustfase terechtkomen voor de duur van circa vijf maanden om uiteindelijk uit te vallen.

Na het uitvallen van de haar zal de haarwortel beginnen met de aanmaak van een nieuw exemplaar. Zodra de haarwortel dood is (na bijvoorbeeld verbranding of bij bepaalde huidziekten) of niet meer aanwezig is, zal er geen nieuwe haar meer worden geproduceerd. In bepaalde gevallen zal de haarwortel zo dunne haren produceren dat deze afbreken op het moment dat deze buiten de wortel uitkomt.

Interessante haarfeitjes

  • Menselijk hoofdhaar groeit met een snelheid van circa één centimeter per maand. De haren van je wenkbrauwen groeien voor de duur van circa tien weken.
  • Het, op sommige plekken op de kruin en/of aan de slapen, dunner worden van het haar bij mannen hoort bij bepaalde families. Dit geldt eveneens voor het dunner worden van de volledige haardos bij vrouwen.
  • De meest voorkomende vorm van haarverlies wordt bepaald door een drietal factoren, namelijk: mannelijk hormoon, erfelijkheid, het vorderen van de leeftijd.
  • Op zich is haarverlies niet ernstig. Wel kunnen mensen, in het bijzonder vrouwen, het als zeer ontsierend ervaren,
  • Maar bij één op de duizend mannen en twee op de duizend vrouwen is een aandoening de oorzaak van de haaruitval.

Behandelen van haaruitval

Er zijn een aantal middelen bekend die de groei van het haar in bepaalde gevallen (in circa één derde van de gevallen van klassiek mannelijk haarverlies) kunnen, zorgen voor enige vermindering. Vaak betreft het dunne en kleine haartjes die ontstaan en zal de werking pas na aantal maanden optreden. Nadat je stopt met het gebruik van het middel zal ook het effect verloren gaan. Je zult het dus voor de rest van je leven dienen te gebruiken om er baat bij te hebben.

Verder zijn er verschillende chirurgisch behandelingen om haaruitval tegen te gaan. In de meeste gevallen wordt hierbij gebruikgemaakt van transplantatie van één of meerdere haren van een ander deel van je lichaam naar de kale plekken. De resultaten en ervaringen van deze behandeling zijn echter zeer wisselend.

Veel zogenaamde zelfzorgmiddelen beloven een heleboel maar werken in de meeste gevallen niet of nauwelijks. Bovendien zijn deze producten vaak erg duur en soms zelfs schadelijk voor de conditie van je haar.