Een cyste kent veel gelijkenissen met een abces, maar is niet precies hetzelfde. De overeenkomst zit hem erin dat er sprake is van een bult. Waar deze bij een abces eigenlijk altijd uitwendig is, kan deze bij een cyste echter zowel uitwendig als inwendig zijn. Daarnaast is de bult bij een cyste niet gevuld met pus en etter, zoals bij een abces een geval is. Een cyste bestaat van binnen namelijk uit lucht of vocht.

Wat ze dan weer gemeen hebben, is dat zowel een cyste als een abces op vrijwel alle plaatsen in het lichaam voor kunnen komen. Op de ene plaats komt een cyste echter vaak voor dan op de andere plaats. Een aantal plaatsen waar cystes relatief vaak voorkomen, zijn de volgende:

• In de eierstokken.
• In het longweefsel.
• In de lever.
• In de knieholte.
• In een nier.

Een cyste kan spontaan groter worden, maar ook weer kleiner worden of zelfs verdwijnen. Een normale cyste is goedaardig en kan nooit kwaadaardig worden. Een cyste moet dan ook zelden operatief worden verwijderd.

De symptomen die komen kijken bij een cyste

We hebben al benoemd wat een cyste is en in deze beschrijving van de aandoening is ook gelijk een eerste symptoom teruggekeerd. Eén van de eerste dingen die je zal opvallen wanneer er zich een cyste ontwikkeld ergens in of op je lichaam, is namelijk dat er een bult verschijnt. Wanneer dit op je lichaam is, bijvoorbeeld in de knieholte, zal je dit direct wel merken. De bult ontstaat dan immers aan het oppervlak en springt gelijk in het oog. Is ie nog klein, dan zal ie wellicht niet ontdekt worden door te kijken maar door andere symptomen vast te stellen. Door te kijken en te voelen kan dan echter wel gelijk de precieze locatie van de cyste vastgesteld worden.

Is het echter zo dat er een cyste, oftewel een bult gevuld met lucht en/of vocht, inwendig ontstaat, zoals in een nier of in het longweefsel, dan zal je dit niet met het blote oog op kunnen merken en zal je de kwaal met behulp van andere symptomen moeten diagnosticeren. Voelen en kijken is dan niet voldoende om te bepalen of je daadwerkelijk een cyste hebt of dat het iets anders is, waar je last van hebt. Buikpijn, een symptoom dat vaak bij een bepaald soort cyste terugkeert, kan bijvoorbeeld niet op die manier gelijk als gevolg van cyste gezien worden.

De symptomen die zich voor kunnen doen als je een inwendige cyste hebt, zijn erg divers. Ze hangen namelijk vaak direct samen met de plaats waar de cyste is ontstaan. Iemand die een cyste in de eierstokken heeft, zal bijvoorbeeld last kunnen krijgen van buikpijn of pijn tijdens de geslachtsgemeenschap, terwijl iemand met een cyste bij de nier juist weer hinder kan ondervinden aan de ademhaling. Hieronder hebben we van enkele van de meest voorkomende vormen van inwendige cystes de typische, bijbehorende symptomen genoteerd:

• In de eierstokken: pijn bij geslachtsgemeenschap, pijn in de onderbuik en verandering in de menstruatie.
• In het longweefsel: ademhalingsmoeilijkheden, verhoogde hartslag, pijn op de borst en blauwe lippen en nagels.
• In de lever: vage pijnklachten in de rechterbovenbuik.
• In een nier: bloed in urine, pijn in onderbuik –en rug, kortademigheid en brandend gevoel bij het urineren.

Kortom: de symptomen van een cyste zijn dermate divers, dat ze in eerste instantie vaak niet gelinkt worden aan een cyste. Om die reden moet er vaak nader onderzoek aan te pas komen bij inwendige cystes om de diagnose te vellen. Dit nadere onderzoek kan verschillende vormen aannemen. Cystes kunnen bijvoorbeeld opgespoord worden met een röntgenfoto, met een echo, met een CT-scan of met een MRI-scan.

De oorzaken van een cyste

De redenen voor het krijgen van een cyste zijn al even verschillend als de gevolgen en de symptomen ervan. Wat veel voorkomt, is dat er op één of andere manier een infectie is ontstaan, die op den duur uitgegroeid is tot een echte cyste. Wanneer dit geregeld gebeurt, is er sprake van een chronische ontsteking. De kans dat er dan een cyste gecreëerd wordt, is uiteraard nog een stuk groter. Ook is het mogelijk dat een cyste ontstaat door andere zaken dan een ontsteking of een infectie, bijvoorbeeld wanneer er een tumor aanwezig is. Deze kan ervoor zorgen dat de ophoping van vocht of lucht gestimuleerd wordt.

De genoemde zaken zijn stuk voor stuk oorzaken die tijdens het leven zelf ontstaan. Het kan echter ook zo zijn dat je als het ware al voorbestemd was om een cyste te krijgen, omdat het nou eenmaal in de familie zit. Erfelijke aanleg is namelijk ook één van de veelvoorkomende oorzaken voor het krijgen van een cyste. Hier valt vaak niet heel veel aan te doen ter voorkoming.

Op welke manier wordt een cyste behandeld?

Cystes kunnen op verschillende manieren behandeld worden, daar er nou eenmaal ook veel verschillende soorten cystes zijn en ze ook nog eens stuk voor stuk een andere oorzaak hebben, zoals we zonet al hebben gezien.

Allereerst is het belangrijk om te kijken naar de mogelijke oorzaken van een cyste die zelf weggenomen kunnen worden, bijvoorbeeld door een verandering in de leefstijl. Hierbij kan gedacht worden aan een cyste in het longweefsel. De oorzaak hiervan ligt namelijk meer dan eens in het feit dat de patiënt rookt. Stoppen met roken kan dus al een eerste stap zijn naar het herstel.

In sommige gevallen volstaat zo’n veranderde manier van leven niet, dan is er echt een operatie nodig. Tijdens zo’n operatie wordt de cyste chirurgisch verwijderd en wordt bovendien getracht om de ontsteking die er aan ten grond slag lag ook weg te halen. In sommige gevallen is een operatie niet mogelijk. Dit is bijvoorbeeld zo wanneer de patiënt te oud of te zwak is. Bij inwendige cystes kan er dan vaak nog gekozen worden om antibiotica als bestrijdingsmiddel in te zetten, bij uitwendige cystes wordt dan ook geregeld uitsluitend aan symptoombestrijding gedaan. Dit gebeurt door de cystes alsmaar weer lek te prikken, als ie opnieuw gegroeid is, waardoor de zwelling én de pijn voor eventjes afneemt.

Het bericht Cyste: Oorzaken & Symptomen verscheen eerst op Gezond.be.

Over deze en andere klachten en symptomen gaan we in dit artikel zo meteen gelijk verder. Daarna kijken we naar de mogelijke oorzaken van een kniekuilcyste, die erg divers kunnen zijn, zoals zal blijken. Tot slot nemen we de verschillende behandelwijzen die een kniekuilcyste kunnen verhelpen nog even onder de loep, zodat jij weet hoe je weer af kunt komen van deze vervelende aandoening.

De symptomen die zich kunnen voordoen bij een kniekuilcyste

Wat het meest opvallende is wanneer je een kniekuilcyste hebt, is de cyste op zich. Daarmee bedoelen we dus de zwelling in de knieholte. De grootte van deze zwelling kan van dag tot dag variëren en over een algemene grootte valt dus niet veel te zeggen. Maar naast de zwelling op zich zijn er ook nog andere symptomen die wijzen op een kniekuilcyste. Uiteraard staan deze symptomen allemaal wel in rechtstreeks verband met de knie:

• De zwelling is in een gewone situatie meestal niet pijnlijk.
• Pijn kan optreden bij inspanning of bij het buigen van de knie.
• De mobiliteit van de knie is beperkt.
• Er kan zich een kloppend gevoel in de knieholte voordoen.
• Bij strekking kan de achterzijde van de knie beklemmend aanvoelen.

Aan de hand van deze symptomen kan een (huis)arts vaak al een diagnose stellen. De zwelling op zich is daarbij vaak de duidelijkste indicator. Is dit echter niet mogelijk, dan zijn er echter ook nog andere manieren om aan te tonen of er wel of niet sprake is van een kniekuilcyste. Wat hier voor een arts vaak belangrijk bij is, is kennis van de medische voorgeschiedenis van een patiënt. Een kniekuilcyste komt namelijk regelmatig voort uit een eerdere aandoening. Deze benaderingswijze van een arts wordt anamnese genoemd.

Er is echter ook de mogelijkheid om met technische middelen een diagnose te stellen. Dit kan bijvoorbeeld aan de hand van een röntgenonderzoek, waarbij gekeken wordt naar inwendig letsel aan het kniegewricht. Ook is het een optie om een MRI-scan te ondergaan. Hierbij wordt eveneens gekeken naar de inwendige knie, maar dan nog naar meer onderdelen daarvan, zoals de pezen en de kapselstructuren. Tot slot is er nog een derde mogelijkheid om via een test tot de diagnose te komen, namelijk met een echografie.

Oorzaken: Waarom je een Kniekuilcyste kunt krijgen

Uit de manier van diagnosticeren valt al af te leiden dat een kniekuilcyste vaak te maken heeft met een eerdere aandoening. Voorbeelden hiervan zijn:

• Een eerdere kneuzing van de knie.
• Een eerdere scheuring van de knieband.
• Een eerdere beschadiging van het kraakbeen.
• Artrose van het gewricht van de knie.
• Artritis aan de knie.

Soms is er meer een rechtstreekse oorzaak. Dit is bijvoorbeeld het geval wanneer er sprake is van een infectie, die voor de zwelling in de knieholte zorgt. Heel soms, vooral bij (jonge) kinderen, kan het ook voorkomen dat er helemaal geen aanleiding te vinden valt en de zwelling ‘uit het niets’ lijkt te zijn ontstaan.

Hoe te behandelen?

Hoewel een kniekuilcyste bijzonder vervelend is, zijn er ook lichtpunten. Zo is het zo dat de aandoening meestal vanzelf weer verdwijnt. Echter kun je er ook voor kiezen om in behandeling te gaan. Vooral voor mensen die niet lang kunnen wachten, heeft dit vaak de voorkeur. Deze behandeling neemt vaak de vorm aan van fysiotherapie. Hierbij wordt er bijvoorbeeld een oefening gedaan waar de kuitspier steeds weer aangetrokken wordt, wat ervoor zorgt dat de zwelling af kan nemen.

Meer drastische maatregelen, zoals een operatie specifiek aan de zwelling, zijn vaak minder succesvol. Handiger is het dan om de oorzaak aan te pakken, die vaak ten grondslag ligt aan een kniekuilcyste. Zo kan met een operatie bijvoorbeeld wel beschadiging van het kraakbeen of een scheuring van de knieband aangepakt worden, wat er vervolgens weer voor kan zorgen dat ook de cyste weggenomen wordt.

Het bericht Bakercyste: Bakerse Syste of Kniekuilcyste verscheen eerst op Gezond.be.

Heb je zelf een cyste, dan wil je natuurlijk graag dat dit probleem verholpen wordt Over die behandeling vind je hieronder meer informatie. Er zijn enkele dingen die je zelf kunt doen om de pijn te verzachten, maar er zijn ook enkele behandelingsopties waar de specialist je mee kan helpen.

Wat zijn de oorzaken van een cyste?

Voordat we kijken naar wat je kunt doen als je een cyste hebt, is het van belang om eerst de oorzaken te bekijken. Afhankelijk van de plek waar je een cyste ontwikkeld, kunnen er verschillende oorzaken zijn. Sommige cystes zijn goedaardig, terwijl andere kwaadaardig zijn. Een cyste is meestal een oorzaak van een dieperliggend probleem. Het kan bijvoorbeeld ontstaan:

• Als oorzaak van infecties of blokkades in het lichaam,.
• Als gevolg van een tumor of ontstekingen.
• Door erfelijke aanleg.

In veel gevallen is het verstandig om een specialist ook te laten kijken naar de reden dat een cyste is ontstaan, en niet alleen de cyste zelf te laten behandelen.

Een van de meest veel voorkomende soort cyste, is een cyste in de long. Dit kan het gevolg zijn van roken. Een belangrijke tip, waar je ook zelf invloed op uit kunt oefenen, is dus om te stoppen met roken op het moment dat er een cyste ontdekt worden. Dit kan de heftigheid doen afnemen of in sommige gevallen het probleem zelfs grotendeels doen verdwijnen.

Hoe kun je een cyste behandelen?

Een cyste kan op veel plekken in het lichaam behoorlijk wat last veroorzaken. Soms groeien de cysten zo ver uit dat ze aanvoelen als een grote bult, of kunnen ze andere weefsels of zelfs organen in de weg zitten. In het ergste geval kan een cyste zelfs een verschijningsvorm van kanker zijn. Uitwendige cystes kunnen gemakkelijk herkend worden, maar inwendig moet een cyste vaak met behulp van röntgen, een echo of een ander type scan vastgesteld worden. Het is dus zeker zaak om de arts te raadplegen als het vermoeden bestaat dat er een cyste is ontstaan.

In de meeste gevallen is een cyste niet op te lossen door een aanpassing van de levensstijl, zoals het stoppen met roken. De meeste oorzaken van de cyste zijn namelijk te wijten aan relatief ernstige problemen of aan erfelijke aanleg. Als de cyste een gevolg is van een tumor, bijvoorbeeld, zal namelijk de tumor chirurgisch verwijderd moeten worden of op een andere manier bestreden worden. Pas daarna heeft het zin om de cyste zelf te verwijderen. Is de cyste ontstaan als gevolg van een erfelijke aanleg, dan is de fundamentele oorzaak zelf überhaupt niet weg te nemen. In dat geval zal wél het gevolg van die erfelijke aanleg, namelijk de cyste zelf, aangepakt kunnen worden door arts. Dit gebeurt meestal door de cyste door middel van een chirurgische ingreep te verwijderen.

Dit type ingrepen komt geregeld voor, maar is daarmee niet minder ingrijpend. In sommige gevallen kan het chirurgisch verwijderen van cystes erg lastig zijn, vooral wanneer de cyste zich op een ongelukkige plek bevindt, bijvoorbeeld nabij een nier of in de bijbal. In die gevallen zijn er behoorlijk lange en ingrijpende operaties nodig, die een behoorlijk lange revalidatietijd vereisen. In veel gevallen wordt daarom ook naar een alternatief gezocht. Dit is vooral het geval wanneer de cyste niet dermate groot of dreigend is dat hij direct verwijderd moet worden door een chirurg. Het toedienen van antibiotica of ontstekingsremmers, aan de patiënt zijn voorbeelden van een minder drastische maatregel om een cyste te bestrijden. Afhankelijk van de cyste zelf en de oorzaak van het probleem, kan dit genoeg zijn om het probleem te bestrijden.

Soms is zowel het toedienen van antibiotica als het chirurgisch opereren echter niet mogelijk, bijvoorbeeld als de patiënt te oud of te zwak is. Een chirurgische ingreep is dan te gevaarlijk. Bij uitwendige cystes wordt er in dat geval vaak voor gekozen om de zwelling lek te prikken, waardoor het vocht eruit kan lopen. Vaak keert de zwelling in dit geval op den duur echter wel weer terug. Dit is dan ook een tijdelijke oplossing en een vorm van pijnbestrijding, niet een echte behandeling met blijvend effect. 

Het bericht Cyste: de behandeling verscheen eerst op Gezond.be.

Als gevolg van hormonale afwijkingen zullen de eierstokken (ovaria) meerdere cystes ontstaan. Hierdoor zullen de eicellen niet, of niet regelmatig, groeien en geen, of niet regelmatig, een eisprong (ovulatie) plaatsvindt. Vrouwen zullen dan dus eveneens niet, of niet regelmatig, menstrueren. De onregelmatige, of volledig wegblijvende eisprong, zal ervoor zorgen dat een vrouw verminderd vruchtbaar wordt. Door middel van een hormoonbehandeling kan dit probleem worden verholpen.

Wie krijgt cysten op de eierstokken?

Volgens schattingen zal circa tien tot vijftien procent van alle vrouwen, te maken krijgen met cysten op de eierstokken. Het fenomeen komt bij vrouwen die afkomstig zijn uit India, of tot de Aboriginals behoren, relatief vaker voor. Afrikaanse vrouwen krijgen veel minder vaak met cysten op de eierstokken te maken.

Oorzaken van cysten op de eierstokken

De pathofysiologie van cysten op de eierstokken is erg ingewikkeld. Een specifieke oorzaak kan dan ook niet aan worden gewezen omdat een heleboel veranderingen in de stofwisseling hierbij een rol spelen.

De relatieve verhoging van de aanmaak van  het luteïniserend hormoon  door de hypofyse staat echter voorop. Als gevolg hiervan zal de aanmaak van androgenen in de eierstokken toenemen en vervolgens, eveneens in verhoogde mate, om worden gezet in androsteendion. Deze androsteendion zal op zijn beurt weer worden omgezet in testosteron. Een dergelijk proces kan worden versterkt onder invloed van insuline.

• Een enzymdefect in de aanmaak van steroïden door de eierstokken.
• Insulineweerstand zal een zekere bijdrage leveren aan de stofwisseling en aan de zogenaamde reproductieve afwijkingen. 

Symptomen van cysten op de eierstokken

Een teveel aan testosteron kan ervoor zorgen dat er één of meerdere van de onderstaande symptomen ontstaan.

• een onregelmatige menstruatie (minder dan 9 menstruele bloeding per jaar) of het volledig uitblijven van de menstruaties,
• een verminderde, of volledige, onvruchtbaarheid (door de anovulatie),
• pijn in de bekkenstreek,
• op acne lijkende klachten, zoals een vettige huid en vettige roos,
• een toegenomen lichaamsbeharing )in een mannelijk patroon),
• haarverlies (in een mannelijk patroon),
• cysten in de eierstokken (dit zijn de niet gerijpte eiblaasjes),
• veranderde cholesterolwaarden,
• verhoogde bloeddruk,
• huidaandoeningen,
• psychische klachten, bijvoorbeeld ten aanzien van het uiterlijk of de onvruchtbaarheid,
• (extreme) toename van het lichaamsgewicht,
• Diabetes of een resistentie voor insuline,
• Slaapapneu,
• Hart- en vaataandoeningen.

Twee van de drie van de volgende symptomen zullen echter in alle gevallen aanwezig moeten zijn.

• Een verminderde, of uitblijvende eisprong (Oligo- of  anovulatie).
• Hyperandrogenisme: extreme lichaamsbeharing, acne, kaalheid, of een te hoog gehalte aan vrijtestosteron in het bloed. 
• Meerdere cysten op de eierstokken die door middel van echografie vast kunnen worden gesteld.
•  

Er moeten echter ook een aantal zaken uit worden gesloten, omdat deze symptomen, vergelijkbaar met die bij cysten op de eierstokken, met zich mee kunnen brengen:

• de bijnier maakt te veel hormoon aan (Congenitale hyperplasie),
• hyperprolactinemie of prolactinoom,
• een te traag werkende schildklier (primaire hypothyreoïde),
• het syndroom van Cushing,
• premature ovariële functiestoornis,
• overproductie van groeihormoon (Acromegalie),
• Viriliserend  gezwel in een bijnier of in een eierstok,
• Symptomen die gerelateerd zijn aan medicijngebruik.

Behandelen van cysten op de eierstokken

Extreme lichaamsbeharing en acne kunnen worden behandeld met behulp van een anticonceptiepil waarin een combinatie van een oestrogeen en een progestageen is verwerkt. Het is van groot belang dat de juiste pil wordt gekozen. De pil mag immers geen progestageen bevatten dat geen androgene effecten uitlokken.

Verminderde of uitblijvende menstruatie kan eveneens met de pil worden behandeld. Je hebt dan weliswaar geen eisprong (en bent dus ook niet vruchtbaar) maar wel een regelmatige cyclus. De menstruatiecyclus, en dus ook de vruchtbaarheid, kan daarnaast op een positieve manier worden beïnvloed door:

• verlies van lichaamsgewicht,
• een gezond voedingspatroon,
• een verlaagde insulinespiegel in het bloed (door metformine te gebruiken).

Wanneer de vruchtbaarheid niet verbeterd door gewichtsverlies en metformine dan kan een hormoonbehandeling overwogen worden. De eisprong kan weer op worden gestart met het middel clomifeen, eventueel aangevuld met een behandeling met  follikelstimulerend hormoon (via onderhuidse inspuitingen).

Insulineweerstand, glucose-intolerantie en diabetes type

Afvallen is essentieel bij het verminderen van, aan diabetes type 2 gerelateerde problemen, zoals  insulineweerstand en glucose-intolerantie. Dikwijls worden speciale medicijnen gebruikt om het positieve effect van het afvallen te versterken.

Het bericht Cysten op de eierstokken verscheen eerst op Gezond.be.

Ingenestelde bacterie cyste

De term cyste wordt eveneens gebruikt om een cel aan te duiden waarin zich een bacterie in heeft genesteld. Deze cel kan eenvoudig een kritieke periode overleven omdat de bacterie in een toestand van rust verkeert.

Soorten cysten

Een cyste zal de benaming krijgen die refereert aan de plaats waar deze zich bevindt. Een paar voorbeelden van verschillende cysten zijn:

Atheroomcyste

Atheroomcyste is een holte in de huid waar verweekte hoornschilfers opgehoopt zijn. De atheroomcyste is volkomen onschadelijk en kan vanzelf weer verdwijnen. Wel kan het gebeuren dat een dergelijke cyste weer terugkomt en vaak wordt geadviseerd om deze dan weg te laten halen. De cyste kan immers voor klachten gaan zorgen wanneer deze uitgroeit tot een abces. 

Symptomen

• Een kenmerkende ronde of ovale vorm met soms een puntje (het gaatje van het haarzakje),
• De cyste kan tot wel zeven centimeter in doorsnee worden,
• vooral bij mensen tussen 30 en 40 jaar (vaker bij mannen dan bij vrouwen),
• Er wordt pas pijn ervaren als de cyste in een verder stadium komt en een zekere grootte heeft bereikt.
• Een cyste die opengaat, kan er een vieze geur worden waargenomen en een vloeibare substantie van haarschilfers, talg, bacteriën en pus vrijkomen,
• Ontstekingsklachten, zoals roodheid en een brandende- en constante pijn.

Haarnestcyste

Haarnestcyste is een holte die zich in de huidplooi bevindt De huidplooi zorgt ervoor dat de haren in zullen groeien (vooral in de bilspleet). Vooral bij mensen met een zittend beroep komt deze cyste vaak voor. Door besmetting is er een kans op ontsteking en abcesvorming. Alleen bij een ontstoken cyste krijg je klachten. Een operatie kan een dergelijk probleem verhelpen.

Symptomen:

• In het begin valt de cyste vaak niet op, of veroorzaakt deze pijn of andere klachten. 
• Pas als de cyste gaat ontsteken zal er irritatie en pijn ontstaan. Soms kan de cyste eveneens bloed en/of vocht afgeven.

Polycysteus-ovariumsyndroom

Polycysteus-ovariumsyndroom wordt ook afgekort tot PCOS en bestaat uit verschillende samenhangende afwijkingen en symptomen. Vaak zijn het kleine cysten in de eierstokken. De afwijkingen zijn wellicht het gevolg van een hormonale afwijking. Door de aanwezige cysten zullen de eicellen niet of erg onregelmatig groeien en er eveneens geen of onregelmatig een eisprong plaatsvinden. Een vrouw kan door deze cysten dus onregelmatig gaan menstrueren, of zelfs helemaal niet meer menstrueren. De verminderde vruchtbaar die hierdoor ontstaat, kan met behulp van een hormoonbehandeling worden verholpen.

Symptomen:

Door een testosteronoverschot kunnen de volgende symptomen ontstaan.

• een onregelmatige, of uitblijvende, menstruatie,
• onvruchtbaarheid of een verminder vruchtbaarheid (door anovulatie),
• acne,
• vette huid en –roos,
• hirsutisme (toegenomen lichaamsbeharing),
• alopecia androgenetica (haarverlies in een mannelijk patroon, zoals dunnere beharing op de kruin en inhammen),
• cystes in de eierstokken (ongerijpte eiblaasjes),
• verandering in de cholesterolconcentraties,
• verhoogde bloeddruk,
• huidaandoeningen, zoals acanthosis nigricans, wratjes en vleesboompjes,
• pijnklachten in het bekken,
• psychische klachten (angst en depressie over uiterlijk en/of vruchtbaarheidproblemen)
• zwaarlijvigheid of zelfs obesitas,
• diabetes type 2,
• insulineresistentie,
• een verhoogde bloeddruk,
• hart- en vaatziekten,
• slaapapneu.

Polycysteuze nieren

Polycysteuze nieren komt, zoals de naam al zegt vooral in de nieren voor. Als er één cyste in de nier aanwezig is dan is dit geen probleem, maar wanneer een groot gedeelte van de nier wordt bedekt door cystes dan kan dit nierfalen tot gevolg hebben.

Symptomen:

Dominante vorm van polycysteuze nieren:

• trage ontwikkeling,
• bloed in de urine,
• pijn in de zij,
• misselijkheid,
• vermoeidheid,
• verminderde nierwerking,
• urineweginfecties,

Recessieve vorm van polycysteuze nieren:

• aanzienlijk sneller ontwikkeling,
• het aantal cysten neemt snel toe,
• slechte ontwikkeling van de longen en aantasting van de lever bij een ongeboren baby. Leven wordt zo onmogelijk en de meeste baby’s komen dan ook te overlijden.
• een verhoogde bloeddruk,
• cysten in de lever (die overigens de werking van de lever niet beïnvloeden).

Het bericht Cysten Symptomen verscheen eerst op Gezond.be.