De wetenschappers, die hun resultaten publiceerden in het vaktijdschrift PLoS Computational Biology, ontwikkelden een wiskundig model om na te gaan hoe een verstoring van de biologische ‘circadiane klok’ het immuunsysteem beïnvloedt. 

‘Omdat ons immuunsysteem wordt beïnvloed door de circadiane klok, verandert ons vermogen om een immuunrespons op te bouwen in de loop van de dag’, zegt Anita Layton van de universiteit van Waterloo. ‘Hoe groot is de kans dat je een infectie die ’s ochtends optreedt, afweert – vergeleken met ’s middags? Het antwoord hangt af van de vraag of je een man of een vrouw bent, en of je tot een kwart van de moderne beroepsbevolking behoort die een onregelmatig werkschema heeft.’

Mannen vs. vrouwen

De onderzoekers creëerden nieuwe computermodellen – afzonderlijk voor mannen en vrouwen – die de wisselwerking tussen de circadiane klok en het immuunsysteem simuleren. Dat model omvat de zogenaamde ‘klokgenen’ (genen die invloed hebben op ons biologische ritme), hun verwante eiwitten, en het reguleringsmechanisme van ontstekingsbevorderende en -remmende mediatoren. Door de klok aan te passen, kunnen de modellen mannelijke en vrouwelijke ploegenarbeiders simuleren. 

Uit de resultaten van deze computersimulaties blijkt dat de immuunrespons varieert naargelang van het tijdstip waarop de besmetting zich voordoet. De auteurs van de studie suggereren dat het moment voordat we naar bed gaan het ‘slechtste’ moment is om een infectie op te lopen. Rond die tijd zou ons lichaam namelijk het minst voorbereid zijn om de ontstekingsmediatoren te produceren die nodig zijn om een infectie af te weren.

Ook opvallend: de ernst van de infectie hangt af van ons geslacht. ‘Ploegendienst heeft waarschijnlijk een verschillend effect op mannen en vrouwen’, zegt Stéphanie Abo van de universiteit van Waterloo. ‘In vergelijking met vrouwen is het immuunsysteem van mannen vatbaarder voor overactivering, wat de kans op sepsis (een bloedvergiftiging waarbij ons lichaam gaat overreageren en zichzelf schaadt, red.) na een slecht getimede infectie kan verhogen.’

Het bericht Nieuw onderzoek: ‘Werken in shiften verhoogt de kans op infecties’ (en dat is vooral het geval bij mannen) verscheen eerst op Gezond.be.

Maar de onderzoekers zitten niet te stil. Ondertussen trachten ze ook de immuunreactie van patiënten die besmet zijn met het coronavirus SARS-Cov2 in detail te bekijken. Want is ons afweersysteem in staat om af te rekenen met het coronavirus dat de ziekte covid-19 veroorzaakt? En klopt het dat het al dan niet optreden van een infectie bepaald wordt door de dosis virussen die iemand binnen krijgt?

Het menselijk lichaam vecht terug

Vooral in Melbourne onderzoeken wetenschappers hoe de immuunreacties van de coronapatiënten tot stand komen. Een van de eerste onderzochte patiënten had een milde infectie, wat samenhangt met een goed herstel. De immuuncellen van de patiënt zijn onderzocht tijdens het verdere verloop van de infectie. Daaruit bleek dat meerdere elementen van het immuunsysteem relatief snel na het begin van de infectie werden geactiveerd. Dat is goed nieuws: het menselijke lichaam blijkt dus in staat te zijn om terug te vechten.

Uit verder onderzoek op grote schaal moet blijken of ook patiënten met ernstige klachten capabel zijn om diezelfde delen van het immuunsysteem te activeren. Indien dat het geval is, hoopt men ook te kunnen uitzoeken welke specifieke delen van het immuunsysteem worden geactiveerd bij patiënten die een milde infectie hebben, zodat men in kaart kan brengen wat er fout loopt bij patiënten die een ernstige infectie hebben. De onderzoekers hebben dus nog veel werk voor de boeg.

Dosis virussen is van belang

Amerikaanse onderzoekers kwamen op hun beurt tot de constatatie dat het aantal levende virussen waarmee de mens in contact komt ook een cruciale rol speelt. Ons afweersysteem blijkt in staat te zijn om af te rekenen met een klein aantal virussen. Hoe kleiner het aantal virussen dat je binnenkrijgt, hoe kleiner de kans dat er effectief een echte infectie zal optreden.

Antistoffen zullen duidelijkheid scheppen

Hoeveel mensen er vandaag precies besmet zijn, kan men niet weten aangezien de personen die lichte symptomen vertonen niet getest worden. Achteraf zal dat – dankzij de werking van het afweersysteem – wel het geval zijn. Zij die besmet zijn met het coronavirus SARS-Cov2 maken antistoffen aan die nog een hele tijd aanwezig blijven in het bloed. Wie binnen een half jaar naar de dokter gaat, zal hierdoor kunnen laten nakijken of hij of zij de infectie daadwerkelijk heeft gehad. Het klopt ook dat de patiënt door die antistoffen nog een halfjaar of een jaar beschermd zal zijn tegen het virus. Al blijft hij of zij wel vatbaar voor varianten op het virus, wat bij de klassieke griep ook het geval is.

Het bericht Hoe rekent ons afweersysteem af met het coronavirus? verscheen eerst op Gezond.be.

Het coronavirus verspreidt zich via kleine druppeltjes die in de lucht terechtkomen bij het hoesten of niezen. Die druppeltjes komen ook op oppervlakken terecht en kunnen zo overgedragen worden op andere mensen. Je kan besmet raken door het virus in te ademen of door het via je handen in de mond, neus of ogen binnen te krijgen. Virussen kunnen niet zelfstandig leven. In tegenstelling tot bacteriën hebben zij dierlijke of menselijke cellen nodig om zich te vermenigvuldigen. Ze kunnen buiten het lichaam van een mens of dier dus slechts beperkt overleven of besmettelijk blijven. Wetenschappers zijn er nu in geslaagd om daar een tijdsduur op te plakken.

De halveringstijd

Uit het onderzoek, gepubliceerd in het New England Journal of Medicine, blijkt dat afhankelijk van het oppervlak het aantal levende virussen na een bepaalde periode halveert. Dat is belangrijk, want hoe minder virussen je binnen krijgt, hoe minder kans dat het zal leiden tot een infectie. Een klein aantal virussen kan namelijk tegengehouden worden door het natuurlijke afweersysteem van je lichaam.

Plastic, staal en karton

Op plastic en roestvrij staal werden na 72 uur nog steeds leefbare virussen gevonden, al waren ze tegen dan niet makkelijk meer te detecteren. Na 5,6 uur was het aantal virussen op het staal al gehalveerd. Bij plastic duurde het 6,8 uur wat betekent dat na dag 2 er nog minder dan één honderdste van de oorspronkelijke hoeveelheid overblijft.

Op karton bedraagt de halveringstijd 3,5 uur en werden na 24 uur geen leefbare virussen meer aangetroffen. Poreuze materialen zoals karton absorberen de ziekteverwekkers waardoor ze niet zo makkelijk overgedragen worden bij contact. Het risico dat je het coronavirus zou krijgen via een postpakket is bovendien zeer klein omdat de doos verschillende temperaturen doorstaan heeft en met lucht in contact geweest is. Het is nog niet duidelijk hoe lang het virus kan overleven op kleding en stof, maar het risico wordt laag geschat omdat dat ook een zeer absorberend oppervlak is.

Koper en lucht

Koper heeft sowieso zeer antimicrobiële eigenschappen waardoor het ook de kortste halveringstijd heeft met slechts 48 minuten. Na 4 uur werden er al geen leefbare virussen meer aangetroffen.

De onderzoekers bekeken ook hoe lang het virus in de lucht zou kunnen overleven. Ze stelden daarbij vast dat na drie uur nog leefbare virussen aangetroffen werden. Toch stellen andere wetenschappers zich vragen bij de gebruikte onderzoeksmethode. Het hoesten en niezen van mensen werd gesimuleerd met vernevelaars, maar dat is natuurlijk niet exact hetzelfde.

De invloed van temperatuur en vochtigheid

Een belangrijke voetnoot bij de onderzoeken is dat ze uitgevoerd werden bij een constante temperatuur en luchtvochtigheid. In het echt zal het virus minder lang overleven op bijvoorbeeld voorwerpen die in open lucht komen of in een kouder of warmer klimaat. Momenteel wordt er nog verder onderzocht hoe de omstandigheden de resultaten kunnen beïnvloeden. Zo toont een ander onderzoek aan dat een toename in de luchtvochtigheidsgraad zorgt voor een afname in de verspreiding van virussen. Een benauwde en broeierige omgeving maakt het namelijk moeilijker voor virussen om zich te verspreiden onder mensen.

Het bericht Waar en hoe lang overleeft het coronavirus? verscheen eerst op Gezond.be.

Wat is een infectie?

Je spreekt van een infectie wanneer een ziekteverwekkend micro-organisme, zoals een bacterie, virus, schimmel of parasiet, het lichaam binnendringt en zich daar vermenigvuldigt. Wanneer hierdoor het normale functioneren verstoord wordt, heb je te maken met een infectieziekte. Een infectie dringt het lichaam voornamelijk binnen via de luchtwegen, geslachtsgemeenschap, een verwonding, de huid, insectenbeten en de urinewegen en veroorzaakt bijna altijd een ontstekingsproces. Enkele voorbeelden van infectieziekten zijn blaasontstekingen, longontstekingen, cholera, ebola, hepatitis A en B, malaria en dus ook corona.

Wat zijn de risicogroepen voor een infectie?

Mensen met een verminderde weerstand zijn extra vatbaar voor infecties. Concreet gaat het om volgende risicogroepen: 

• Baby’s: hun immuunsysteem is nog niet optimaal ontwikkeld.
• Zwangere vrouwen: de verhoogde stofwisseling vraagt veel van het lichaam. 
• Mensen met wonden: ziekteverwekkende micro-organismen kunnen zo makkelijker binnendringen.
• Mensen met ondervoeding: door een gebrek aan vitaminen en mineralen is de weerstand lager.
• Mensen met hiv of andere ziekten die het afweersysteem aantasten.
• Mensen die behandeld worden tegen kanker: de bestraling en celremmende middelen tasten het afweersysteem aan.
• Mensen in bepaalde beroepen, denk aan zorgverleners of werknemers in de kinderopvang omdat ze vaker blootgesteld worden aan zieken.
• Ouderen: het immuunsysteem functioneert minder naarmate men ouder wordt.

Hoe voorkom je een infectie?

Een goede handhygiëne is de belangrijkste maatregel bij het voorkomen van infecties. Daarom is het belangrijk dat je je handen op de juiste wijze wast. Maak je handen eerst nat met water. Gebruik daarna voldoende zeep en wrijf je handpalmen met gekruiste vingers tegen elkaar. Wrijf daarna ook met de achterkant van je vingers tegen je handpalmen en maak cirkels met je linkerduim in je rechterhand en omgekeerd. Spoel je handen daarna af met water. Droog grondig af met een handdoekje dat je kan wegwerpen. 

Daarnaast zijn ook deze aandachtspunten belangrijk: 

• Zorg voor een goede mondhygiëne.
• Zit niet met je handen aan wonden.
• Raak je gezicht zo weinig mogelijk aan.
• Bewaar en bereid voeding steeds op een hygiënische manier. 
• Vermijd contact met mensen die een infectie doormaken. 
• Draag een mondmasker bij een trip naar het ziekenhuis en terug. 
• Vermijd gesloten plaatsen waar veel mensen aanwezig zijn. 
• Vermijd plaatsen met veel stof, zoals een bouwwerf. 
• Vrij altijd veilig en gebruik voorbehoedsmiddelen. 
• Tegen sommige infectieziekten, zoals hepatitis A en B, kan je je laten vaccineren. 

Hoe behandel je een infectie?

De behandeling van een infectie hangt af van het soort verwekker en de plaats waar die zich bevindt. Neem daarom bij elk teken van een infectie contact op met je huisarts. Hij of zij zal de juiste behandeling kunnen voorschrijven. 

Doorgaans kan je stellen dat bacteriële en een parasitaire infecties bestreden kunnen worden met antibiotica. Die kunnen in tabletvorm of via een infuus gegeven worden. Antibiotica maken de bacteriën dood en nemen de klachten weg. Tegen schimmelinfecties bestaan eveneens goed werkzame medicijnen, zogenaamde antimycotica, die verkrijgbaar zijn in onder andere tablet- en crèmevorm. Virussen, zoals ook het coronavirus, zijn moeilijker te behandelen. Er bestaan antivirale middelen die de celdeling van virusdeeltjes tegengaan, maar die de virusinfectie nog niet goed kunnen doen verdwijnen. Enkel symptomen, zoals kortademigheid, kunnen dan bijvoorbeeld behandeld worden. 

Het bericht Hoe krijg je een infectie? En hoe voorkom en behandel je ze? verscheen eerst op Gezond.be.

1. Het coronavirus veroorzaakt geen verkoudheid of natte hoest, maar wel een droge hoest.
2. Het virus overleeft moeilijker bij hoge temperaturen. Het is niet nodig om meer warme dranken zoals thee of soep te drinken, want dat heeft geen invloed op de manifestatie van het virus.
3. Je kan enkel besmet worden door een persoon die het coronavirus al heeft. Wanneer die persoon niest of hoest, komen er kleine druppetjes met het virus vrij. Als je die druppeltjes  inademt, kan het virus zich verder verspreiden in de luchtwegen. Hierdoor kan er bij sommige mensen een longontsteking ontstaan. Bij anderen kunnen de symptomen zich beperken tot hoesten, koorts of een verstopte neus.
4. Het virus kan ongeveer 6 tot 12 uur overleven in kleren en stoffen.
5. Overdracht van het virus gebeurt voornamelijk via direct contact. Het is dus belangrijk om de hygiënische maatregelen te volgen, zoals vaak je handen wassen, en met zo weinig mogelijk mensen in contact te komen. Je kan ook het toetsenbord van je computer regelmatig desinfecteren. Het virus kan ongeveer tien minuten overleven op je handen, maar binnen die tijd kan je aan je neus krabben of in je ogen wrijven. Zo kan het virus in je keel terechtkomen.
6. De symptomen van COVID-19, de ziekte veroorzaakt door het virus, worden pas na enkele dagen duidelijk. Je kan, zonder dat je het weet, besmet zijn. De incubatietijd duurt namelijk ongeveer 5 dagen.
7. Mondmaskers worden nu vooral voorbehouden voor medisch personeel dat vaak in contact komen met patiënten. Een mondkapje opzetten terwijl je niet besmet bent, is zinloos. Mensen die zelf ziek zijn kunnen zo wel proberen te voorkomen dat ze andere mensen besmetten. Als iedereen een mondmasker zou dragen, raakt de voorraad uitgeput.

Het bericht 7 duidelijke feiten over het coronavirus op een rijtje verscheen eerst op Gezond.be.

• China lijkt het coronavirus onder controle te hebben. In de stad Wuhan, waar de coronapandemie begon, werd het laatste coronaziekenhuis gesloten. Een vrouw van 103 is er na een behandeling van 6 dagen zelf genezen van het virus. Ook in Zuid-Korea neemt het aantal besmettingen af.
• Het Amerikaanse farmaceutische bedrijf Pfizer zal samen met het Duitse biotechnologiebedrijf BioNTech de krachten bundelen om een vaccin tegen het coronavirus te ontwikkelen.
• Een team van Canadese onderzoekers uit Ontario is erin geslaagd om kopieën van het coronavirus te isoleren. Dat zal helpen om beter diagnoses te kunnen stellen en om behandelingen en vaccins te ontwikkelen.
• Wetenschappers van het Erasmus Medisch Centrum in Rotterdam en de Universiteit Utrecht zeggen dat ze een antilichaam hebben gevonden tegen COVID-19, de ziekte die wordt veroorzaakt door het coronavirus. Het zou het eerste antilichaam zijn dat de infectie tegenhoudt.
• Cleveland Clinic, een academisch medisch centrum, heeft een test ontwikkeld waarbij patiënten na enkele uren weten of ze besmet zijn, in plaats van dagen.
• Plasma van patiënten die net hersteld zijn van COVID-19 kan andere besmette personen helpen.
• De uitstoot van CO2 en andere broeikasgassen daalt. Dat komt omdat er door de opgelegde maatregelen minder verkeer is. Er zijn ook beduidend minder vliegreizen.

Het bericht Corona: het goede nieuws verscheen eerst op Gezond.be.

Zaterdag tweette de Franse minister van Volksgezondheid erover, ook sommige Franse artsen adviseren om geen ibuprofen te slikken. Er is echter onvoldoende onderbouwing voor de theorie dat ibuprofen de symptomen van het coronavirus erger maakt. De Fransen baseren zich vermoedelijk op een artikel in het medische tijdschrift The Lancet, dat eigenlijk alleen een hypothese is. Of ze hebben zich in de luren laten leggen door een fake news-berichten op onder meer WhatsApp.

De origine van die ‘thread’ aan nonsens is overigens opgespoord ondertussen. Vorige week dook een bericht op van een zekere Elisabeth, die vertelde dat een vriendin van haar, die arts was in het universitair ziekenhuis van Wenen, haar had gebeld met een waarschuwing. De kliniek had gemerkt dat de meeste patiënten met ernstige symptomen van Covid-19, de pijnstiller ibuprofen hadden ingenomen voordat ze in het ziekenhuis werden opgenomen. Tests uitgevoerd door het laboratorium van de universiteit, voegde ze eraan toe, hadden ‘sterk bewijs gevonden dat ibuprofen de vermenigvuldiging van het virus versnelt’.

Razendsnel verspreidde zich een audio-opname van het bericht onder Duitstalige gebruikers van WhatsApp, de berichtenservice van Facebook. Al snel begonnen soortgelijke opnamen die verwijzen naar vermeend onderzoek uit Wenen in andere talen op de dienst te circuleren.

Maar het WhatsApp-bericht was gebaseerd op nepinformatie.

‘Het is onzin’

‘Het is onzin’, zegt Johannes Angerer, woordvoerder van de medische universiteit van Wenen. “We hebben dit intern niet besproken en we doen ook geen onderzoek naar de mogelijke effecten van ibuprofen op Covid-19.” Alles wat de berichten zeggen over onderzoek naar de effecten van Ibuprofen op de medische school is verzonnen, benadrukt hij.

‘Momenteel is er dus geen wetenschappelijk bewijs gepubliceerd dat ibuprofen het risico op Covid-19 verhoogt of de ziekte verergert’

De universiteit heeft binnen enkele uren na het verschijnen van de berichten verklaringen vrijgegeven om de berichten als nep te markeren. Maar het spreekwoordelijke paard was op hol geslagen: de zoekcombinatie met trefwoorden ‘ibuprofen’ en ‘corona’ was volgens Google één van de populairste van het afgelopen weekend. 

De zaak is een voorbeeld van hoe, naarmate het nieuwe coronavirus zich over de hele wereld verspreidt, een wildvuur aan valse en niet-geverifieerde informatie over de pandemie volgt in haar kielzog. Op privé-berichtenservices zoals WhatsApp sturen goedbedoelende maar angstige personen berichten door met misleidende of vervalste informatie. 

Altijd opletten, ook met paracetamol

Momenteel is er dus geen wetenschappelijk bewijs gepubliceerd dat ibuprofen het risico op Covid-19 verhoogt of de ziekte verergert. Er is ook geen sluitend bewijs dat het gebruik van ibuprofen schadelijk is voor andere luchtweginfecties. Wie ibuprofen nu gebruikt zoals voorgeschreven door z’n arts (en dat geldt ook voor cortisone) blijft dat best doen en stopt daarmee pas na overleg met de arts. 

In het algemeen geldt wel dat te lang en overdreven gebruik van ibuprofen kan leiden tot maag- en darmklachten. Ook paracetamol heeft trouwens z’n gevaren. Zoals voor elk medicijn is het belangrijk de maximale hoeveelheden te respecteren. Dat is 4 gram per dag en tussen elke inname van bijvoorbeeld een gram moet vier uur zitten. Een overdosis paracetamol kan de lever ernstig en blijvend beschadigen, wat potentieel dodelijk is. En ziekenhuizen krijgen wel degelijk voortdurend af te rekenen met mensen die te veel paracetamol hebben geslikt. Vorig jaar riepen Belgische artsen nog op tot betere informatieverschaffing over de risico’s van paracetamol.

Het bericht Nee, er is dus geen bewijs dat Ibuprofen coronavirus erger maakt verscheen eerst op Gezond.be.

Drink voldoende

Zorg ervoor dat je doorheen de dag voldoende drinkt. Hierdoor zal je vaker moeten plassen, waardoor bacteriën ook vaker naar buiten gespoeld worden. Hierdoor hebben ze de kans niet om zich te nestelen.

Goed plassen

Plas bij elke plasbeurt je blaas volledig leeg. Blijft er plas achter, kunnen er immers ook bacteriën achterblijven. Hierbij helpt het zeker om een goede zithouding op het toilet aan te nemen: ontspan je spieren, hierdoor zal de blaas zich sneller en beter ledigen.

Houd je plas ook niet op. Als je je plasdrang negeert, blijft de urine in je blaas. Daardoor kunnen de bacteriën zich makkelijker vermenigvuldigen.

Ga ook steeds plassen na elke seksuele interactie en voor je gaat slapen.

Let op hygiëne

Vrouwen krijgen sneller last van blaasontstekingen dan mannen: ze hebben immers een kortere plasbuis en de opening ervan ligt dichter bij het rectum. Net daarom is het belangrijk dat ze bij een toiletbezoek steeds van voren naar achteren vegen. In de omgekeerde richting is er meer kans dat de darmbacteriën naar de plasbuis migreren.

Aangezien het vaginale ecosysteem ontworpen is om zichzelf te zuiveren, wassen vrouwen hun vagina ook beter nooit met zeep. Dat verstoort immers de zuurgraad van de vagina, terwijl die eigenlijk beschermt tegen schadelijke invloeden van buitenaf. Ook voorbehoedsmiddelen zoals spermicides, diafragmas of pessariums kunnen de interne harmonie van het vaginaal ecosysteem verstoren.

 Kledij

Bacteriën zijn gek op strakke, vochtige plaatsen. Die kan je vermijden door enkele bewuste keuzes op vlak van kledij te maken:

• Vermijd synthetisch ondergoed, maar geef de voorkeur aan katoen.
• Te strakke kleding verstoort de natuurlijke cyclus van zweet, wat de ophoping van bacteriën bevordert.
• Zorg er ook voor dat bij het zwemmen je hete en natte zwemkledij niet te veel in contact komt met de geslachtsdelen. Zo’n warme, vochtige plaats is immers een broedhaard van bacteriën.

Voedingssupplement

Ten slotte kan je ook voedingssupplementen nemen om je  urinaire comfort te ondersteunen. Uri·Cran®Comfort is een droogextract van volledige cranberries, wat betekent dat niet alleen alle droogextracten uit de sappen aanwezig zijn, maar ook alle essentiële elementen van de zaden en de schil. Uri·Cran®Comfort neem je dagelijks en voor een langdurige effect idealiter enkele maanden lang in.

“

”

Het bericht Wat kan helpen om een blaasontsteking te voorkomen? verscheen eerst op Gezond.be.

Niet bij een ongecompliceerde blaasontsteking

Met uitzondering van een aantal gevallen (zie hieronder), gaat een blaasontsteking in de meeste gevallen na een drietal dagen vanzelf over. Een afspraak bij je huisarts is in dat geval dus niet meteen nodig. Uiteraard kan je ondertussen wel maatregelen nemen zodat de bacteriën zich niet verder kunnen verspreiden. 

• Doe beroep op zelfmedicatie zoals Uri·Cran®Forte. Een medisch hulpmiddel op basis van propolis, hibiscus-extract, gelatine en xyloglucaan vermindert niet alleen de symptomen van een blaasontsteking, het kan ook voorkomen dat je hervalt. 
• Probeer de mogelijke oorzaken van de infectie te elimineren (te weinig drinken, slechte hygiëne, strakke kleding…)
• Drink voldoende. Hierdoor zal je vaker moeten plassen, waarbij de bacteriën naar buiten gespoeld worden. 
• Houd je plas niet op. Als je dat wel doet, kunnen de bacteriën zich makkelijker verder vermenigvuldigen. 
• Plas je blaas helemaal leeg. Dat zorgt ervoor dat er zo weinig mogelijk bacteriën in je blaas achterblijven. 

Wel bij een gecompliceerde blaasontsteking

Voor bepaalde personen of in bepaalde gevallen is een doktersbezoek wel sterk aangeraden. Bij zo’n gecompliceerde blaasontsteking zal de dokter over het algemeen een antibioticakuur voorschrijven. 

Zwangere vrouwen, mannen en kinderen 

Voor zwangere vrouwen is het uiteraard aangeraden extra waakzaam te zijn en dus meteen een arts te raadplegen bij het opmerken van de symptomen De mogelijke gevolgen voor de gezondheid van zowel de moeder als het kind kunnen immers ernstiger zijn. 

Ook mannen brengen het best een bezoek aan hun dokter als ze denken de symptomen van een blaasontsteking bij zichzelf te herkennen. Bij hen is er immers een grotere kans dat de infectie opstijgt naar de nieren of de prostaat.

Bij kinderen kan een blaasontsteking dan weer een teken zijn van een anatomische afwijking. Vandaar dat er best steeds een arts geraadpleegd wordt. 

Ziektegevoel, koorts of pijn in zij of rug  

Omdat een (onbehandelde) blaasontsteking soms kan overgaan in een nierbekkenontsteking is het van groot belang om een dokter te raadplegen van zodra je je ziekt voelt, koorts maakt of pijn in je zij of rug voelt. Ook als je over het algemeen al een zwakkere weerstand hebt, kan het geen kwaad om je huisarts te raadplegen. 

Geen verbetering

Een consultatie is ook aangeraden indien je klachten langer dan een week duren of je 48 uur na het innemen van Uri·Cran®Forte geen verbetering opmerkt. 

Neem niet onnodig antibiotica!

Herken je jezelf niet in bovenstaande gevallen? Blijf dan vooral rustig, neem de nodige maatregelen en wacht even af. Antibiotica nemen in het geval van een ongecompliceerde blaasontsteking heeft namelijk ook nadelen, want onnodig antibiotica gebruiken kan ervoor zorgen dat ze hun effect verliezen. 

“

”

Het bericht Moet je bij een blaasontsteking een dokter raadplegen? verscheen eerst op Gezond.be.

Vrouwen

Over het algemeen worden vrouwen vaker getroffen door een blaasontsteking dan mannen. Maar liefst 1 vrouw op 2 krijgt in haar leven te kampen met een blaasontsteking. Dat heeft alles te maken met de vrouwelijke anatomie. Bij vrouwen is de plasbuis immers korter en ligt de opening dichter bij het rectum, waardoor bacteriën makkelijker de blaas kunnen bereiken.

Toch lopen niet alle vrouwen evenveel risico. Binnen de vrouwelijke bevolking kunnen nog een aantal bijkomende risicogroepen onderscheiden worden.

Seksueel actieve vrouwen

De kans op een blaasontsteking neemt nog toe wanneer een vrouw seksueel actief wordt. Ook door seksueel contact kunnen bacteriën immers in de plasbuis  terecht komen. Net daarom is het belangrijk dat vrouwen na de seks steeds gaan plassen. Zo worden de bacteriën terug weggespoeld.

Zwangere vrouwen

Ook zwangere vrouwen krijgen vaker last van een blaasontsteking. Tijdens een zwangerschap staan de urineleiders namelijk wijder open en is ook de blaaswand wat slapper.

Vrouwen in de menopauze

Vrouwen in de menopauze maken minder oestrogeen aan, waardoor het slijmvlies in de plasbuis dunner en gevoeliger wordt. Hierdoor kunnen bacteriën makkelijker de blaas binnendringen.

Diabetespatiënten

Aangezien diabetespatiënten over het algemeen gevoeliger zijn voor infecties, maken ze ook meer kans op blaasontstekingen. Verder kan er bij diabetes ook zenuwschade optreden waardoor de blaas niet meer goed geleegd kan worden. Op die manier kunnen bacteriën in de blaas achterblijven.

Oudere mannen

Oudere mannen hebben vaak het probleem dat ze hun blaas niet helemaal leeg kunnen plassen vanwege een vergrote prostaat. Wanneer er plas achterblijft, kunnen er echter ook bacteriën achterblijven en zo neemt de kans op een blaasontsteking toe.

Personen met blaaskatheter

Ook iemand die een katheter gebruikt om beter te kunnen plassen heeft meer kans om een blaasontsteking te krijgen. Een katheter brengt immers altijd bacteriën met zich mee.

Wat te doen bij blaasontsteking?

Behoor je tot één van bovenstaande groepen en denk je de symptomen van een blaasontsteking te herkennen?

Zwangere vrouwen, diabetespatiënten, oudere mannen en personen met een katheter raadplegen in dat geval best hun huisarts. Bij hen is er immers een grotere kans op complicaties. Vaak zal de dokter een antibioticakuur voorschrijven.

In de andere gevallen gaat het meestal om een ongecompliceerde blaasontsteking die na twee à drie dagen vanzelf verdwijnt. Een doktersbezoek is in dat geval niet noodzakelijk. Zelfmedicatie zoals Uri·Cran®Forte, een medisch hulpmiddel op basis van propolis, hibiscus-extract, gelatine en xyloglucaan, kan helpen om de symptomen te verminderen, alsook te voorkomen dat je hervalt. Is er na een week geen verbetering of begin je je ziek te voelen, maak je koorts of voel je pijn in de rug, raadpleeg je beter wel even je huisarts.

Het bericht Blaasontsteking: dit zijn de grootste risicogroepen verscheen eerst op Gezond.be.