Waarom is veerkracht zo belangrijk?

Veerkracht is het vermogen om snel weer op de been te komen na moeilijke situaties. Het helpt je om niet alleen te overleven in deze complexe wereld, maar ook om te floreren. Of het nu gaat om persoonlijke uitdagingen, zoals stress en onzekerheid, of professionele obstakels zoals werkdruk en veranderingen op de werkvloer, veerkracht is de sleutel om sterker en gezonder door het leven te gaan.

Stel jezelf eens de volgende vragen: Hoe ga jij om met stress? Ben jij in staat om van tegenslagen te leren en ze om te zetten in groeikansen?
Tijdens het congres op donderdag 19 september, krijg je praktische tips en tools om je veerkracht te versterken. Je leert hoe je beter kan omgaan met stress, jezelf kan beschermen tegen overbelasting en hoe je je mentale en emotionele gezondheid een flinke boost kan geven.

Een greep uit het programma

Het congres zit boordevol inspirerende sprekers die je zullen helpen om jouw veerkracht naar een hoger niveau te tillen:

• Dirk Coeckelbergh: een expert in stressmanagement, is de moderator van het congres.
• Jef Willem: bespreekt hoe je zingeving kan vinden in onze hectische postmoderne samenleving.
• Ilona Thyssen: geeft je de tools om je zelfvertrouwen te vergroten en beperkende overtuigingen los te laten.
• Séverine Van De Voorde: biedt waardevolle inzichten in de relatie tussen hoogsensitiviteit, stress en veerkracht.
• Louis Van Nieuland: laat je zien hoe je met hartcoherentie je stressniveau kunt reguleren.
• Luc Swinnen: neemt je mee in de fascinerende wereld van de polyvagaal theorie en de Nervus Vagus, een essentieel onderdeel van ons zenuwstelsel dat een grote rol speelt in stress en veerkracht.

Wat het congres voor jou kan betekenen.

Het congres is niet alleen een leerschool, maar ook een investering in jezelf. Je krijgt niet alleen inzichten, maar ook concrete handvatten die je direct kan toepassen. Of je nu op zoek bent naar persoonlijke groei, of manieren zoekt om je professionele vaardigheden te versterken, dit congres biedt voor ieder wat wils.

Stel jezelf nog eens de vraag: Hoe zou het zijn als je beter kunt omgaan met stress? Als je sterker in je schoenen staat, zowel privé als op het werk? Het Congres voor Stressmanagement 2024 helpt je om deze vragen te beantwoorden en biedt je de kans om jezelf opnieuw uit te vinden.

Tips om je veerkracht te versterken:

Wil je alvast een voorproefje van wat je kunt verwachten op het congres? Hier zijn enkele praktische tips om je veerkracht te vergroten. Deze strategieën kunnen je helpen beter om te gaan met stress en uitdagingen, zodat je sterker en gezonder door het leven gaat. Ontdek hoe kleine veranderingen in jouw dagelijkse routine een groot verschil kunnen maken!

1. Blijf flexibel: leer jezelf aan om met veranderingen om te gaan en ze te zien als kansen voor groei.
2. Bouw een ondersteunend netwerk: omring jezelf met mensen die je steunen en inspireren, zowel in goede als slechte tijden.
3. Werk aan je zelfbewustzijn: door je emoties en reacties beter te begrijpen, kun je effectiever omgaan met stressvolle situaties.
4. Investeer in zelfzorg: zorg goed voor je lichaam en geest door voldoende rust, beweging en ontspanning.

Wil je sterker, gezonder en veerkrachtiger door het leven gaan? Mis dan het Congres voor Stressmanagement 2024 niet. Dit is jouw kans om te leren van experts en je voor te bereiden op de uitdagingen van het moderne leven.
Voor meer informatie en om je in te schrijven, ga naar stressmanagement.be.

Het bericht Versterk je veerkracht op het Stressmanagement congres. verscheen eerst op Gezond.be.

Gezondheidsvoordelen van tuinieren

1. Fysieke activiteit: Tuinieren is een uitstekende vorm van lichaamsbeweging die kan helpen bij het beheersen van gewicht, het versterken van spieren en het verbeteren van de cardiovasculaire gezondheid. Het omvat diverse fysieke activiteiten zoals graven, planten, snoeien en oogsten, die allemaal bijdragen aan de fysieke fitheid.
2. Stressreductie: Uit studies blijkt dat tijd doorbrengen in de natuur, inclusief tuinieren, stress en angst kan verminderen. Het werken in een tuin kan dienen als een meditatieve activiteit die helpt de geest te kalmeren en ontspanning te bevorderen.
3. Verbeterde mentale gezondheid: Regelmatig tuinieren kan symptomen van depressie en angst verminderen. De bevrediging van het zien van de directe resultaten van je werk kan ook het zelfvertrouwen en de zelfwaardering verhogen.
4. Cognitieve voordelen: Voor ouderen kan tuinieren helpen de cognitieve functie te behouden en het risico op dementie te verminderen. Het plannen en nemen van beslissingen die bij tuinieren komen kijken, zijn cognitief stimulerend.
5. Voeding: Het kweken van je eigen groenten en fruit kan leiden tot een gezonder dieet, rijk aan verse, onbewerkte en voedzame producten. Het is ook een kosteneffectieve manier om de voedselinname te verbeteren.

De rol van serres in therapeutisch tuinieren

Serrefabrikant ACD uit Roeselare heeft de kracht van tuinieren en de connectie met de natuur omarmd. Zij inspireren niet alleen hun klanten om tot rust te komen en gezonde voeding te kweken in een hobbyserre thuis. Het bedrijf zet ook in op sociale projecten waarin serres dienen als een therapeutisch en educatief microklimaat voor jongeren met een beperking, ouderen of revaliderende patiënten. Deze serres bieden een gecontroleerde omgeving waarin planten het hele jaar door kunnen floreren, wat bijdraagt aan de toegankelijkheid en effectiviteit van tuintherapie.

‹

›

Praktische tips voor tuinieren

1. Begin klein: Start met een paar gemakkelijk te kweken planten of kruiden. Kruidentuinen kunnen zelfs op een vensterbank worden aangelegd als je weinig ruimte hebt.
2. Gebruik verhoogde plantenbedden en containers: Deze zijn ideaal voor diegenen met beperkte mobiliteit of beperkte ruimte. Ze maken het gemakkelijker om de planten te verzorgen zonder diep te hoeven buigen of knielen.
3. Composteer: Maak je eigen compost om je planten te voeden en keukenafval te verminderen. Composteren kan ook een leerrijk proces zijn dat inzicht geeft in de levenscyclus van plantenmaterialen.
4. Waterwijsheid: Leer hoe je efficiënt water geeft, vooral als je in een drogere regio woont. Druppelirrigatie of het gebruik van een regenton kan helpen om water te besparen.
5. Gebruik serres: Voor wie het hele jaar door wil tuinieren, bieden serres van bedrijven zoals ACD een perfecte oplossing. Ze beschermen je planten tegen strenge weersomstandigheden en plagen, waardoor je meer controle hebt over de teeltomstandigheden.
6. Betrek de gemeenschap: Overweeg om deel te nemen aan of het opzetten van een gemeenschapstuin. Dit kan niet alleen helpen bij het verbreden van je tuinvaardigheden maar biedt ook de kans om sociale contacten te onderhouden.
7. Blijf leren: Tuinieren is een proces van levenslang leren. Er zijn tal van bronnen beschikbaar, van boeken en blogs tot workshops en tuinclubs, die kunnen helpen je vaardigheden te verbeteren.

Tuinieren is een toegankelijke en plezierige manier om zowel de geest als het lichaam te verrijken. Het biedt een unieke combinatie van fysieke activiteit, contact met de natuur, en de voldoening van het zelf kweken van voedsel. Door tuinieren in ons dagelijks leven te integreren, kunnen we aanzienlijke voordelen voor onze gezondheid realiseren.

Het bericht Tuinieren: een groene oase voor gezondheid en geluk verscheen eerst op Gezond.be.

Kun je ons vertellen wat het initiële moment was dat je inspireerde om dit boek te schrijven?
Zeker, het idee voor het boek kwam echt vanuit mezelf. Oorspronkelijk dacht de uitgeverij aan een boek inclusief recepten, maar ik wilde dat dit keer anders aanpakken. Dit boek komt voort uit de vele retreats die ik organiseer. Tijdens deze retreats zie ik mensen die voor het eerst kennismaken met specifieke oefeningen en ademhalingstechnieken. In het begin zijn ze vaak sceptisch, maar na een week zie je een duidelijke verandering in hun houding. Ze beginnen de voordelen te ervaren, wat hen ook na de retreat blijft beïnvloeden. Dat is waarom ik dit boek wilde schrijven, om die ervaring toegankelijker te maken, want mensen hebben zo nood aan vertragen.

Naast het toegankelijker maken van de retreat ervaringen, was een belangrijke motivatie voor het schrijven van dit boek de dringende behoefte die ik zag aan veerkracht in het dagelijks leven van mensen. Tijdens de retreats merkte ik hoe deelnemers worstelden met hun innerlijke uitdagingen en hoe ze geleidelijk leerden om deze te overwinnen. Deze transformaties waren krachtig; deelnemers keerden vaak terug naar hun dagelijks leven met hernieuwde kracht en een beter vermogen om met stress en tegenslagen om te gaan.

Dit boek is bedoeld om veerkracht te bevorderen, niet alleen tijdens crisistijden, maar ook als een continue kracht in het dagelijks leven. Het biedt technieken om veerkracht op te bouwen en om te gaan met moeilijkheden. De focus ligt op het creëren van een veerkrachtige basis in het leven, zodat men effectief kan reageren op uitdagingen.

Hoe cruciaal zijn kleine veranderingen in persoonlijke ontwikkeling volgens jou?
Kleine veranderingen zijn de sleutel tot duurzame groei. In mijn boek benadruk ik het belang van kleine, dagelijkse praktijken. Het is niet nodig om je leven radicaal om te gooien; consistente kleine stappen, zoals dagelijks een paar minuten mediteren of ademhalen, kunnen een enorme impact hebben.

Start met iets heel kleins, start met een gezond ontbijt en probeer dat echt te integreren. Start met 1 of 2 minuten ademhalingsoefeningen, iedere ochtend. En doe dat dagelijks en kijk dan wat dat geeft.
Deze benadering helpt ook om overweldiging te voorkomen, waardoor mensen meer geneigd zijn om hun nieuwe gewoontes vol te houden.

Welke specifieke stap uit je boek vind je het belangrijkst voor het unplugging proces?
Voor mij is dat absoluut de ademhaling. Veel mensen realiseren zich niet hoe krachtig hun ademhaling kan zijn. Door te focussen op correcte ademhalingstechnieken en het uitvoeren van ademhalingsoefeningen, kan men al een significante verbetering in stressniveaus en algemene gezondheid ervaren. Dit is een gratis, maar ongelooflijk krachtig hulpmiddel dat iedereen tot zijn beschikking heeft.

Hoe heb je persoonlijk het schrijfproces van dit boek ervaren?
Het was een uitdaging, maar ook zeer verhelderend. Dit boek schrijven vereiste dat ik dieper inging op mijn eigen ervaringen en emoties dan bij het schrijven van een kookboek. Het heeft me geholpen om mezelf beter te begrijpen en te leren van mijn eigen groei en verandering. Het was een proces van zelfontdekking dat niet altijd gemakkelijk was, maar uiteindelijk zeer lonend.

In jouw boek "Unplug" introduceer je verschillende praktische oefeningen. Kun je met ons delen welke oefening jou persoonlijk het meest heeft geholpen en waarom?
Voor mij heeft meditatie verreweg het meest betekend, vooral tijdens een zeer intense periode in mijn leven waarin ik kampte met wat ik zou beschrijven als een emotioneel trauma, eerder dan een klassieke burn-out.

Deze periode was toen ik een opleiding volgde en zelf les moest geven, wat ongelooflijk intens was omdat ik me niet volledig kon inzetten vanwege mijn eigen emotionele en fysieke staat. Mijn mentor, of guru zoals ik hem noemde, merkte op dat ik mijn hart had gesloten, wat mijn ademhaling en welzijn beïnvloedde. Hij adviseerde mij een specifieke meditatie, die ik moest uitvoeren gedurende veertig dagen. Het was geen makkelijke opgave, vooral omdat ik in die tijd veel weerstand voelde tegen meditatie en sceptisch was over de effectiviteit ervan.

Deze meditatie, bekend als 'Satanama', was transformationeel. Aanvankelijk was ik cynisch, maar ik zette door, waarbij ik elke dag mediteerde, soms maar voor een paar minuten, en andere keren langer, afhankelijk van mijn staat op dat moment. Gaandeweg begon ik een verschil te voelen. Mijn paniekaanvallen en hyperventilatie, die ik vaak ervoer in openbare plaatsen zoals winkels, begonnen af te nemen. Ik kon langzaam maar zeker deze aanvallen beheersen en reduceren. Dit proces bevestigde niet alleen het belang van meditatie voor mijn herstel, maar veranderde ook mijn gehele benadering van persoonlijke gezondheid en zelfzorg. Wat begon als een sceptische poging werd een diepgaand onderdeel van mijn dagelijks leven en een tool die ik nu aanbeveel.

Denk je dat we die praktische oefeningen helemaal kunnen integreren in ons systeem. Dat na jarenlange oefening, de technieken een soort van automatische respons worden?
Absoluut, ik geloof echt dat het mogelijk is om dergelijke technieken te integreren, net zoals we andere gewoontes van jongs af aan leren. Het is vergelijkbaar met tandenpoetsen; op een gegeven moment denk je er niet eens meer over na, het wordt gewoon een deel van je routine. Als we van kleins af aan leren om bijvoorbeeld ademhalingsoefeningen te doen, dan kan dat zeker een natuurlijk onderdeel van ons leven worden. Deze gewoonten moeten vroeg worden aangeleerd omdat de eerste jaren in iemands leven cruciaal zijn voor het vormen van langdurige gewoonten.

Het idee is dat als deze oefeningen standaardpraktijken worden op scholen of werkplekken, ze net zo normaal kunnen worden als andere dagelijkse activiteiten. Vroeger werd er bijvoorbeeld op school gebeden, en als we nu ademhalingsoefeningen op die manier zouden integreren, zou dat een diepe impact kunnen hebben. Het pad naar deze integratie is echter nog lang; hoewel er een toenemende focus is op welzijn, wordt er vaak slechts sporadisch en oppervlakkig aandacht aan besteed. Dit moet veel meer een ingebedde praktijk worden, vooral omdat de behoefte aan mentale gezondheidsondersteuning blijft groeien. We zitten vast in een cyclus van stress en overwerk, en zonder significante veranderingen zal dit blijven leiden tot een toename van burn-outs en andere mentale gezondheidsproblemen.

Wat zou je adviseren aan mensen die het moeilijk vinden om veerkrachtig te blijven in stressvolle tijden?
Ik zou zeggen, het is belangrijk om jezelf weer te leren voelen. We zijn vaak zo afgesloten van ons eigen lichaam en onze emoties dat we niet eens merken wanneer we overweldigd raken. Een manier om hiermee om te gaan is door meer aandacht te besteden aan wat je fysiek en emotioneel ervaart, door middel van mindfulness of zelfs door gewoon bewuster te zijn van je dagelijkse sensaties. Als je begint met echt te luisteren naar wat je lichaam je vertelt, kun je eerder ingrijpen en voorkomen dat stress te overweldigend wordt.

Bovendien is het cruciaal om jezelf toestemming te geven om te voelen. Dit kan betekenen dat je actief zoekt naar momenten van rust en reflectie, zelfs als dat betekent dat je uit je comfortzone moet stappen. Neem bijvoorbeeld tijd om echt de wereld om je heen te voelen—de textuur van de kleding die je draagt, de koude lucht in de ochtend, of de warmte van een zonnestraal. Dit soort simpele acties kan helpen om je bewustzijn te verhogen en je gevoeligheid voor je eigen welzijn te verbeteren. Dit helpt niet alleen om stress te beheersen maar verrijkt ook je dagelijks leven.

Hoe vind je een evenwicht tussen je professionele engagementen en persoonlijke tijd?
Balans is cruciaal. Ik plan mijn dagen zodanig dat er ruimte blijft voor zowel werk als ontspanning. Ik probeer technologie zoveel mogelijk te beperken en stel duidelijke grenzen voor mijn werktijd. Het is belangrijk om technologie voor je te laten werken, en niet andersom. Door bewust tijd in te plannen voor rust en ontspanning, kan ik zorgen voor een gezonde balans tussen werk en privé.

Unplug is te koop voor €26,99 en uitgegeven bij Lannoo.

Meer informatie omtrent de retreats van Claudia vind je hier.

Het bericht Veerkracht, ademen en voelen: in gesprek met Claudia Van Avermaet verscheen eerst op Gezond.be.

Heb je al eens van yin en yang gehoord? Lieve Van Weddingen bekijkt de verwarring in onze maatschappij graag vanuit een energetische bril. ‘We worden allemaal geboren met mannelijke en vrouwelijke energie in ons’, legt ze uit. ‘Mannelijke energie, ook wel yang genoemd, staat voor daadkracht, doelgerichtheid, initiatief, controle … Vrouwelijke energie – yin – is soepel en gaat over vertrouwen, overgave en intuïtie.’

‘Wat ik zie gebeuren is dat heel wat vrouwen én mannen te veel doorschieten in het ene of het andere. De laatste decennia werden mannen erg aangemoedigd om ‘de nieuwe man’ te worden: over hun gevoelens te praten, te stofzuigen, voor de kinderen te zorgen, mee naar de zwangerschapsyoga te gaan … Het ontwikkelen van die yin-kant is belangrijk, maar een disbalans botst met hun natuurlijke nood aan mannelijke energie.’

‘Bij vrouwen zie ik vaak iets gelijkaardigs gebeuren. Ze zijn verhard, lopen letterlijk én figuurlijk geconstipeerd en gefrustreerd rond. Ze surfen te veel op hun mannelijke energie, waardoor zachtheid geen plaats meer krijgt en hun hart op slot gaat. Dat klinkt misschien erg veralgemenend, maar ik geloof dat het vaak realiteit is.’

‘In relaties hebben vrouwen dikwijls de touwtjes in handen. Zij houden het gezin draaiende, organiseren de verjaardagsfeestjes, terwijl hun mannen volgen (en de taart bij de bakker afhalen). Maar eerlijk? Dat is niet waarvoor we gemaakt zijn. Om in ons volle potentieel te staan, hebben we mannelijke én vrouwelijke energie nodig, zonder door te slaan in het ene of het andere, wat vandaag vaak gebeurt. Onze huidige aanpak maakt verbinding moeilijk. We moeten weer beseffen dat vrouwelijkheid iets heel krachtigs is.’

Lakens in de war

Dat we massaal de weg kwijt zijn, vindt Van Weddingen niet zo gek. ‘In onze maatschappij krijgt het relationele en sensitieve weinig aandacht. Ratio en wetenschap wegen – zeker in deze tijden- zwaar door. Overanalyseren wordt sterk bejubeld. Hoewel analyseren een handige strategie is – door weg te gaan van wat je voelt, ervaar je minder pijn – ga je zo aan de essentie voorbij. Emoties zijn nodig om voluit te kunnen leven.’

Dat laat zich ook tussen de lakens voelen. ‘We zitten zo in ons hoofd dat we het contact met ons lichaam kwijt zijn. Dat klinkt misschien wat vaag, maar ik bedoel daarmee dat we de sensaties in ons lichaam niet meer goed voelen: pijn en ongemak, maar ook euforie, tintelingen, vlinders in de buik, seksuele opwinding … Voor seksualiteit is het belangrijk dat vrouwen zich in vol vertrouwen kunnen overgeven. Dat is een fysiologische noodzaak. Enkel zo wordt de vulva zacht en soepel (en doet penetratie geen pijn). Net zoals yangenergie voor mannen cruciaal is om een erectie te krijgen. Maar in alle verwarring voelen vrouwen zich gespannen en kunnen ze zich in bed niet overgeven. En mannen? Die weten ook niet meer hoe ze het moeten aanpakken … Probeer zo maar eens seks te hebben. Om te vrijen moet je goed kunnen voelen wat je lichaam nodig heeft en in contact zijn met wie je bent.’

Bewustzijn als eerste stap

Weer dichter bij onszelf én elkaar komen, gebeurt niet vanzelf. Je zult de handen uit de mouwen moeten steken. Letterlijk en figuurlijk. ‘Bewustwording is een eerste belangrijke stap. Het heeft geen zin om je seksleven te willen opkrikken zonder eerst met jezelf aan de slag te gaan. Ik zeg weleens dat vrouwen amper voelen waar hun dikke teen ligt. Probeer je dan maar eens te focussen op je clitoris. Het is noodzakelijk dat je elke centimeter van je lichaam gaat herontdekken. Door weer contact te maken met je lichaam zul je merken dat er emoties naar boven kunnen komen. Dat is goed, want door emoties te lossen, ontstaat er meer vrijheid en speelsheid, en minder kramp.’

Het contact met je lichaam herstellen vraagt tijd en oefening. ‘Enkele sessies emotioneel lichaamswerk kunnen zinvol zijn, maar je kunt zelf ook heel wat doen. Je hebt er vertraging voor nodig: tijd alleen doorbrengen, ver weg van computerschermen en smartphones.’ ‘Daar heb ik de tijd niet voor’, is geen excuus. ‘Een dag bevat zoveel kleine, verloren momenten die je zinvoller kunt benutten. Maar je moet het doen en daar zit vaak de moeilijkheid. Mensen geloven er niet in, hebben geen zin om eraan te beginnen of houden het niet vol …’

Waarom voelen belangrijk is

Heeft het zin om te voelen als je pijn niet op te lossen valt? ‘Die vraag krijg ik vaak’, zegt Van Weddingen. ‘Het punt is dat je dingen blijft voelen omdat ze nog in je systeem zitten. Hoe meer je durft te voelen wat er is, hoe minder er op den duur overblijft. Zie het als een doos, waarin al je ervaringen – leuke, maar ook minder leuke dingen en zelfs trauma’s – zitten. In het beste geval ben je in staat om je emoties te beleven en voel je je gedragen door een veilig netwerk zodat je gevoelens kunnen wegvloeien.’

‘De realiteit is vaak minder ideaal. Emoties worden opgepot. Ze gaan schimmelen en korsten, met alle gevolgen van dien: mensen geraken vastgeroest, opgebrand of depressief.’ Professionele hulp kan dan zeker zinvol zijn. ‘Praattherapie is vaak een eerste startpunt en kan voor inzichten zorgen. Maar met praten alleen geraakt die doos niet leeg. Ik geloof erg in lichaamsgerichte therapie. Die gaat schudden met de doos, waardoor brokstukken loskomen en oud verdriet naar boven komt. Net zoals bij een fles vers fruitsap moet je schudden om het bezinksel op de bodem los te maken. Lichaamswerk brengt mensen weer in hun lichaam en dat is precies waar ze moeten zijn om oude emoties veilig aan te pakken. Het zet je lichamelijk in beweging, letterlijk én figuurlijk. Dat gebeurt vaak heel subtiel. Ik denk bijvoorbeeld aan een streeloefening, waarbij ik vraag om jezelf over je kleding te strelen. Nadien vraag ik om hetzelfde te doen, maar dan zoals je door een ander aangeraakt zou willen worden. Op dat moment gebeurt er altijd iets. De manier waarop we onszelf aanraken is vaak vluchtig en zonder aandacht, terwijl we net willen dat het sensitief en liefdevol gebeurt. Zo’n oefening kan heel wat emoties bovenbrengen. Het lijfelijk gaan voelen is volgens mij cruciaal om oud zeer naar buiten te brengen. Hoe vaker je dat doet, hoe meer die doos leeggeraakt en je verlost geraakt van kwetsuren, pijn, angst … Er ontstaat vrije ruimte waardoor het licht binnen kan en mensen weer gaan stralen. Het lichaam is een fantastische ingangspoort en biedt heel veel mogelijkheden. Veel meer dan enkel praten.’

Tips om je bewust te worden van jezelf

‘Begin je dag voortaan op een rustige manier. Het heeft geen zin om uit je bed te springen, als een kip zonder kop je ding te doen en ’s avonds uitgeteld in de zetel te ploffen. Dat ‘onbewuste’ scenario willen we net vermijden. Zet je wekker simpelweg tien minuten vroeger, blijf nog even in je bed liggen en check hoe het met je gaat. Emotioneel, maar ook fysiek. Waar voel je pijntjes? Spanning? Rust? Neem daar vijf minuten voor en doe nadien wat ademwerk. Dat kan heel simpel zijn. Ik pas graag de 4-7-8 ademhaling toe. Adem vier tellen in, hou zeven tellen vast en adem in acht tellen weer uit. Na enkele minuten sta je gegarandeerd in een heel andere modus op. Ademen is een krachtige tool om meer contact te maken met je lichaam en zo ook met je emoties. We ademen vaak te kort en te hoog. Probeer op kleine momentjes – in de file, in de wachtzaal van de dokter, tijdens een vergadering … – bewuster en dieper te ademen.’

Ook je ochtenddouche is een ideaal oefenmoment. ‘Raak ieder stukje van je lichaam zachtjes aan en maak je lijf wakker met milde klopjes. Het is verleidelijk om tijdens het douchen al je to do’s te overlopen. Vaak kruipen er zelfs anderen mee onder de douche, omdat je in gedachten al bij dat belangrijke gesprek van later bent. Train in de aandacht bij jezelf houden en maak van die vijf minuten onder de douche een kwalitatief moment.’

Hoe breng jij je lunchpauze door? ‘In thuiswerktijden acht ik de kans klein dat je rustig aan tafel gaat zitten, zonder laptop of smartphone in de buurt. Jammer, want zo neem je overdag geen tijd voor een cooldown. Die babbeltjes met collega’s in de refter zijn eigenlijk heel waardevol. Maak er ook thuis een punt van om ‘s middags wat gas terug te nemen. Haal een frisse neus en voel hoe het met je gesteld is.’

De avond is voor velen het enige moment van de dag dat ze in alle rust denken door te komen. ‘Ik vrees dat het er dikwijls wat droevig uitziet: uitgeteld voor de tv met een zak chips in de hand. Ik vind het heel belangrijk om ‘s avonds een kwartier, of liever een halfuur, tot jezelf te komen. Zet je ergens neer, zonder afleiding, en voel wat er binnenin leeft. Hoe was je dag? Hoe voelt je lichaam? Ervaar je spanning? Misschien kan je partner je masseren. Of geef jezelf een voetmassage.’

Ga op de grond liggen. ‘Wie mijn boek Roofdier las, weet dat het hoofdpersonage zich vaak op de grond legt. Dat is eigenlijk een heel makkelijke manier van mediteren. Mensen denken vaak dat mediteren moeilijk is, dat je in volle rust moet zijn, ver weg van iedere afleiding… Maar daar draait het niet om. Meditatie betekent voor mij in het moment komen. Op de grond liggen is helend. Je bent letterlijk gegrond met de aarde en voelt het kloppen van je hart en je ademhaling veel beter. Kijk wat er gebeurt. Ik hoor weleens dat het onrustig maakt. Maar je wordt niet onrustig van te gaan liggen. Je voelt de onrust die er eigenlijk altijd al was. Een belangrijke nuance.’

De rode draad in het verhaal? Dat je bereid bent om tot jezelf te komen. ‘Dat je volcontinu de reflex hebt om naar binnen te gaan. Ben ik aanwezig in mijn leven? Welke emotie speelt er? Mogen mijn gevoelens zich ontvouwen of ga ik ze overanalyseren – ‘dat komt door die ruzie’ – en wegduwen? Zolang je niet bereid bent om te voelen wat er speelt en je emoties gewoon te laten zijn, zonder ze te analyseren, heeft wat je ook probeert geen zin. Of je nu ademt, mediteert of op de grond ligt.’

Meer info? lievevanweddingen.be

Het bericht Yin en yang: zo houd jij je mannelijke én vrouwelijke energie in evenwicht verscheen eerst op Gezond.be.

‘Wanneer iemand aangeeft slachtoffer te zijn van grensoverschrijdend gedrag, wijzen de vingers meteen terug naar hen. Uitspraken zoals: ‘Je had een kort rokje aan, je vroeg er om.’ of ‘Wie wandelt er nu om twee uur ‘s nachts alleen naar huis? Dat is wel heel erg dom.’ Slachtoffers worden vaak niet gelooft of krijgen de schuld in hun eigen schoenen geschoven, wat absoluut niet correct is. Hoewel niet iedereen zich ervan bewust is zulke opmerkingen te geven, gebeurt het toch veel te vaak om het zomaar te laten passeren. Meestal kent de omgeving enkel het slachtoffer en niet de dader, waardoor de vingers nogal snel in één richting wijzen. Ik denk dat het vaak onbegrip is, totdat je het zelf meemaakt en beseft dat het jou ook kan overkomen, ongeacht hoe laat je over straat liep, in welke outfit dan ook.’

Sexting 

‘Hetzelfde gebeurt steeds vaker bij sexting, waarbij de (pikante) foto die maar voor één iemand bedoeld was, plots over heel het internet staat. Opmerkingen zoals: ‘Dan had je die foto’s niet moeten sturen’ of ‘Je moest maar niet zo uitdagen’ krijgen slachtoffers dan vaak naar hun hoofd gesmeten. Je wordt bestempeld alsof je erachter hebt gevraagd, maar dit is een totaal verkeerde gedachtegang. De persoon in kwestie, de dader zeg maar, had het recht niet die beelden te delen. Hoewel 80% van de jongeren sexting als iets positiefs ervaren, toont de media vaak de negatieve kant ervan. Hierdoor willen ze dit steeds minder doen, zelfs wanneer ze het juist heel erg leuk vinden.’ 

‘Onlangs had ik een stagiaire die een training gaf rond je grenzen aangeven. Ze haalde een voorbeeldcasus aan van iemand die sexy foto’s had gestuurd in vertrouwen, waarbij de andere persoon deze als wraak doorstuurde. Wanneer de stagiaire dit voorlegde aan een aantal jongeren zeiden ze: ‘Dan had je de foto’s maar nooit moeten doorsturen.’ Vervolgens draaide de stagiaire de casus om, nu ging het over een collega die een belangrijk document in vertrouwen had verstuurd naar een andere collega. Deze collega stuurde het document vervolgens door naar het hele bedrijf. Plots was het wél de fout van deze collega, omdat het een vertrouwelijk document was dat niemand mocht zien. Sexting werkt exact hetzelfde, alleen omdat het over iets seksueels gaat, zie je dat – in dit geval jongeren – daar anders over nadenken.’

Steun van de omgeving

‘Wanneer je een slachtoffer de schuld geeft, ben je victim blaming aan het doen. Zo concreet is het. Of als je een slachtoffer in twijfel trekt, schuif je even goed de schuld in de foute schoenen. Het belangrijkste is om jezelf er bewust van te zijn wanneer je zulke gedachten hebt en beseft dat het niet oké is. We moeten ook leren om anderen erop aan te spreken. Als je hoort dat iemand in je omgeving zulke opmerkingen geeft, kun je daarop ingaan en proberen duidelijk te maken dat het nergens op slaat en uitleggen waarom die uitspraak niet correct is.’

‘Vaak durven slachtoffers hun mond niet open doen, dit omdat ze bang zijn dat anderen hen niet zullen geloven of omdat ze zelf denken dat het hun eigen schuld is. En dan nog, het is niet omdat slachtoffers er iets over zeggen, dat het niet meer zal gebeuren. Wanneer iemand met zulke problemen naar jou komt, is het belangrijk dat je duidelijk maakt dat het niet hun fout is en dat je hen gelooft. Ik krijg vaak cliënten in de praktijk die al jaren rondlopen met een bepaalde gebeurtenis, maar nooit zijn geloofd. Persoonlijk vind ik het heel erg dat je zo’n last moet dragen en daarbovenop niemand je gelooft, waardoor je het ook nooit kan verwerken. Ook mannen worden vaak niet gelooft wanneer hun grenzen worden overschreden. Ze worden altijd als dader aangeduid, maar er zijn ook genoeg mannelijke slachtoffers. We onderschatten hoe groot dit probleem is. Het is een soort vicieuze cirkel waarin we terecht zijn gekomen, die we moeten doorprikken.’

Het is niet jouw schuld

‘Wanneer je zelf slachtoffer bent, is het belangrijk dat je met iemand kunt praten die je vertrouwt. Iemand uit je omgeving of een professional. Het is zo ongelooflijk belangrijk te weten dat dit niet jouw schuld is. Een heel goed voorbeeld is de serie Sex Education. Hierbij zat Amy op de bus, waarna een man tegen haar aan lag te rijden. Ze heeft lang gedacht dat het haar fout was, omdat ze zelf had gelachen naar de man in kwestie. Wanneer ze het vervolgens aan een seksuoloog vertelde, vroeg deze: ‘Lach je wel eens vaker naar mensen?’ De seksuoloog voegde eraan toe dat dit onmogelijk Amy’s schuld kon zijn: ‘Je lacht wel vaker naar mensen, maar daarvoor mag deze man er nog niet op die manier mee omgaan.’ Dat was zo mooi verwoord en zo zit het ook echt in elkaar; het is niet jouw schuld. De verantwoordelijkheid ligt altijd bij degene die het doet en niet bij degene die het overkomt.’

Het bericht Victim blaming: ‘De verantwoordelijkheid ligt altijd bij degene die het doet en niet bij degene die het overkomt’ verscheen eerst op Gezond.be.

Amper 29 jaar oud is Julie Van den Steen en toch heeft ze er al een indrukwekkend parcours opzitten. Op haar 21ste begon ze bij radiozender MNM, als sidekick van Peter Van de Veire, in diens ochtendshow. In mei 2019 maakte ze bekend dat ze de radiozender zou verlaten. Nog datzelfde jaar tekende ze een contract bij VTM, waar ze sindsdien programma’s als Game of Talents en Vakantiehuis For Life presenteert. Eind januari lanceerde de Gentse samen met het Belgische kledingmerk CKS Head in the Clouds, een capsulecollectie bestaande uit feelgood-stuks in dromerige kleuren en met wolkenprints en retrosnits, die je zo naar de jaren 80 katapulteren. Dat vonden wij de ideale gelegenheid om haar – badum tssss – de kleren van het lijf te vragen over mode, haar hond Dirk én haar fysieke en mentale gezondheid.

Hoe kwam jouw collectie met CKS tot stand? 

‘In december 2020 werkte ik mee aan een fotoshoot voor CKS. Tijdens het wachten raakte ik aan de praat met iemand van het team. Ik vertelde haar dat ik mijn kleren tijdens de lockdown op kapstokken hing en vervolgens schetsen maakte om ze beter of mooier te maken. Twee of drie weken later sprak ik opnieuw met haar af en vroeg ze me of ik het zou zien zitten om een pre-springcollectie te maken voor dit jaar.’ 

Is de collectie dan ook effectief gebaseerd op jouw schetsen?

‘We zijn inderdaad vanuit mijn schetsen vertrokken, maar ik heb de collectie niet eigenhandig en in mijn eentje ontworpen. Ik ging aan de slag met een trendwatcher en een technisch tekenaar, en moest hier en daar compromissen sluiten. Maar ik ben heel erg trots op het resultaat. Ik ben sowieso veel bezig met kledij en maak elke dag schetsen. Dat kreeg ik mee van mijn mama.’ 

Hoe zou je je kledingstijl omschrijven?

‘Als een perfecte ontmoeting tussen heel vrouwelijke en heel mannelijke stuks. Ik zoek vaak kleren op de mannenafdeling, die ik vervolgens vrouwelijker maak met bijvoorbeeld een riem in de taille. Ik word dit jaar dertig. Mijn styliste zegt dat ik eindelijk eens schoenen met hakken moet leren dragen. Voorlopig zie ik het nog niet helemaal zitten.’ (lacht)

Welk effect wilde je bereiken met je kleren?

‘Als ik mooi gekleed ben, voel ik me automatisch zelfzekerder. Met dat idee in het achterhoofd heb ik mijn collectie ook ontworpen. Ik merkte het de voorbije twee jaar ook tijdens de lockdowns. Het was vaak verleidelijk om een hele dag rond te lopen in een jogging, maar als ik mooie kleren aantrok, voelde ik me meteen beter. Dus deed ik dat ook. Zélfs als ik gewoon met mijn hond Dirk ging wandelen.’

‘Mijn hond Dirk zorgt ervoor dat ik mijn dagen begin en eindig met een glimlach’

Julie Van den Steen

Aha, we zaten vol ongeduld te wachten tot je iets over Dirk zou zeggen!

(lacht) ‘Dirk is écht mijn steun en toeverlaat. Ik heb heel veel aan hem. Ik haalde hem in juli 2019 in huis en ik weet dat het een cliché is en heel melig klinkt, maar hij heeft mijn leven veel beter gemaakt. Toen ik hem pas had, zat ik ineen minder gelukkige periode. Maar Dirk zorgt ervoor dat ik mijn dagen begin en eindig met een glimlach. Ik kan echt strijk van het lachen liggen met wat hij doet. Weet je wat mijn grote droom is? Als ik ooit heel veel geld heb, wil ik een oude boerderij kopen en daar asieldieren opvangen.’ 

Topplan! Hoe draag jij zorg voor je lichaam? Ben je sportief?

‘Als kind was ik allesbehalve sportief. Toen ik de ochtendshow deed, besloot ik te gaan sporten. Ik moest elke ochtend om 3u opstaan, en wilde iets ondernemen voor mijn fysieke én mentale gezondheid. Aanvankelijk ging dat goed, maar na verloop van tijd ging ik te extreem sporten. Ik had een personal trainer en was er te fanatiek mee bezig. Dat is typisch voor mij: ik ga vaak van het ene uiterste in het andere. Daarom stopte ik ook weer met sporten. Tijdens de eerste lockdown ben ik er op ’t gemak opnieuw mee begonnen. Ik ga regelmatig wandelen en lopen, doe oefeningen thuis en ga af en toe samen met een vriendin naar een groepsles. Het is soms nog steeds een moeilijke oefening, maar in ’t algemeen geldt: ik sport uit goestingen omdat ik het wil. Niet meer omdat het moét.’ 

Je bent heel open over het feit dat je vroeger verschillende eetstoornissen had.

‘Ja. (denkt even na) Wat veel mensen vergeten, is dat dat een strijd is die ik nog steeds elke dag moet aangaan. Dat blijft voor mij een heel moeilijke. Ik heb ook periodes dat ik dezelfde gedachten over mezelf krijg als vroeger. Dat ik mezelf dik en lelijk vind. Dat kan dan een heel stomme aanleiding hebben. Neem nu het voorbije weekend: ik had opnames en voelde me keigoed. En toen vroeg iemand plots of ik zwanger was. Mijn hele dag was om zeep. Maar even goed kan een lelijk bericht op Instagram me helemaal uit mijn lood slaan …’ 

Je krijgt het inderdaad zwaar te verduren soms, op sociale media.

‘Ik probeer me enkel iets aan te trekken van wat mensen die me kennen zeggen. Maar de ene dag lukt dat al beter dan de andere. Mensen die reageren op mijn sociale media vergeten soms dat ik ook maar een mens ben, eentje van vlees en bloed, mét bagage. Bepaalde dingen moet je gewoon niet luidop zeggen. Iederéén draagt iets mee. Houd je mening dus gewoon voor jezelf.’ 

Reageer je vaak op de berichten die je krijgt op sociale media?

‘Dat hangt ervan af. Is het een bericht dat openbaar te zien is voor iedereen? Dan reageer ik meestal wel, omdat ik aan mijn jonge volgers wil tonen dat ze zich niet moetenlaten doen. Ik denk altijd: mensen die je willen kwetsen, zijn zelf gekwetst. Die gedachte brengt mij rust.’

In ons vorige nummer vertelde je concullega Siska Schoeters dat ze regelmatig naar een psycholoog gaat. Doe jij dat ook?

‘Ja, wekelijks. Ik begon er al heel jong mee, toen ik nog in de lagere school zat, omdat ik gepest werd. Ik merk soms dat er nog een taboe rust op therapie. Ik denk dat dat vooral komt omdat veel mensen niet weten dat het hen deugd zou kunnen doen. Zelf ga ik naar de psycholoog omdat ik dat een soort van sportschool vind, maar dan voor mijn hoofd. Er zijn mensen die gaan crossfitten of lopen voor hun lijf, ik ga met iemand praten voor mijn mentale gezondheid.’ 

Je hoort ook vaak dat mensen niet gaan omdat ze moeilijk een psycholoog vinden met wie ze een goede match hebben.

‘Bij mij heeft het ook twee jaar geduurd vooraleer ik iemand vond met wie het klikte. Ondertussen ga ik al vier jaar naar dezelfde en dat marcheert keigoed. We zitten echt op dezelfde golflengte. Ik babbel met mijn therapeut niet alleen over mijn onzekerheden. Het gaat veel breder dan dat. Ik denk trouwens ook dat dat iets is wat mensen afschrikt. Ze hebben het gevoel dat ze over een specifiek probleem moeten praten, maar therapie kan net duidelijkheid scheppen over heel veel verschillende aspecten in je leven.’ 

Je haalde het eerder in dit interview al aan: je wordt dit jaar 30. Vind je dat moeilijk? 

‘Sinds twee jaar krijg ik steeds vaker de vraag of ik kinderen wil en wanneer ik er dan aan ga beginnen. En ik wil het natuurlijk niet helemaal op anderen steken, maar daardoor kreeg ik het er wel moeilijk mee, met het naderen van die 30. Fysiek voel ik het niet, dat mijn twintiger jaren bijna voorbij zijn, maar de maatschappij zorgt er wel soms voor dat het voelt als een soort van kantelpunt. Een moment waarop je écht je leven helemaal op orde moet hebben.’ 

‘Ik heb de laatste jaren veel meer zelfvertrouwen gekregen’

Julie Van den Steen

Zijn er ook voordelen aan het naderen van de 30?

‘Ik merk dat ik de laatste jaren veel meer zelfvertrouwen heb gekregen. Ik voel me bijvoorbeeld een pak beter in mijn vel dan toen ik 21 was en net begon bij MNM. Op veel vlakken sta ik sterker in mijn schoenen. Ik durf vaker nee te zeggen en heb anderen ook sneller door. Je wordt elk jaar een beetje wijzer, dat is écht zo.’ 

Bij MNM deed je vijf jaar lang de ochtendshow. Had dat een grote impact op je gezondheid?

‘Ik ben er vooral een enorm ochtendmens door geworden. Toen ik nog studeerde vond ik dat ik vroeg moest opstaan om om 8u in de les te zitten. Plots moest ik vijf jaar aan een stuk om 3u uit mijn bed. Ondertussen ben ik een kleine drie jaar gestopt bij MNM, maar nog steeds word ik elke ochtend ten laatste om 7u wakker. Ik vind de ochtend een zalig moment.’ 

Ben jij eigenlijk stressbestendig?‘

Wél, net doordat ik ‘opgroeide’ bij een radioshow die superdruk was, ben ik stressbestendig geworden. Als er op professioneel vlak iets misgaat, kan ik over het algemeen rustig blijven. Maar buiten het werk ben ik wél heel gevoelig en een piekeraar. Soms overvalt het me. Dan denk ik plots: fuck, ik wil dat iedereen in mijn omgeving gelukkigen gezond is.’ 

Hoe groot is de impact van de coronacrisis dan op jou geweest? Heb je extra gepiekerd?

‘Die impact viel voor mij best mee. Zeker op werkvlak. De meeste opnames liepen door, al werden er natuurlijk ook enkele dingen uitgesteld. Maar ik besef dat ik op dat vlak enorm veel geluk heb gehad. Zeker als ik zie hoe moeilijk anderen het hadden en hebben.’ 

En hoe loopt het nu? Is het druk, druk, druk of kun je genoeg rust nemen?

‘Tot en met vorige zomer was het druk ,druk, druk. Nu is het iéts kalmer, maar wel nog druk genoeg om niet zot te worden van verveling. Zoals ik daarjuist al zei, ben ik best stressbestendig. Ik word eerder gek als ik weinig te doen heb. Dan is er meer ruimte om na te denken en begin ik me dingen afte vragen als: ‘Oh nee, waar sta ik met mijn leven?’ Sowieso ben ik superblij met alles wat ik mag doen. En dat zeg ik niet gewoon omdat ik denk dat mijn bazen dit interview gaanlezen. (lacht) Ik krijg heel veel kansen, mag meedenken, ben enorm veel aan het bijleren én ik ontmoet een pak leuke en interessante mensen. Ik mag met andere woorden mijn twee pollekes kussen.’

Het bericht INTERVIEW Julie Van den Steen: ‘Therapie, da’s de sportschool voor mijn hoofd’ verscheen eerst op Gezond.be.

‘Je kunt bosbaden zien als een mix tussen een welzijns- en een therapeutische activiteit’, legt Anthony uit. ‘Het is de bedoeling dat je heel bewust verbinding maakt met de natuur, via je zintuigen en je lichamelijke beleving.’ Dat doe je dus, zoals de naam al doet vermoeden, in het bos. Al hoeft het niet per se een écht bos te zijn, als je het maar in de natuur doet. ‘Bosbaden is nog iets anders dan gaan wandelen op een zondag. Theoretisch gezien ben je dan wel aan het bosbaden, alleen doe je dat niet echt bewust. Als je bewust aan bosbaden doet, zul je de effecten veel dieper voelen.’

Oorsprong

Bosbaden ontstond in Japan, waar het al enkele decennia erg populair is. ‘Shinrin-yoku, zoals de Japanners het noemen, ontstond er als alternatieve methode om burn-outs te bestrijden. Het wordt er gezien als een gesubsidieerde, erkende therapie. De dokter kan je bijvoorbeeld tien uur bosbaden voorschrijven. Je gaat dan naar een bosbad-centrum, dat speciaal voor de therapie gemaakt is.’

Drie uur, liefst in de namiddag

Bij bosbaden ga je dus het bos en in maakt je bewust contact met de natuur. Dat kan op verschillende manieren, zegt Anthony. ‘Je kunt tegen een boom gaan zitten, je ogen sluiten en heel gericht naar de vogels luisteren. Je kunt mediteren, bepaalde visuele prikkels opzoeken of zelfs gewoon je schoenen uitdoen en alles op een bewuste manier beleven met je voeten. Maar het belangrijkste is dus dat je nauw in contact komt met de natuur. Je kunt bosbaden ook combineren met yoga of allerlei andere educatieve activiteiten.’

De ideale duur van een bosbad is ongeveer drie uur, volgens Anthony. ‘Ik zou zeggen dat je minstens twee uur aan bosbaden doet. Ik ga zelf altijd tot drie uur, omdat we dan genoeg tijd hebben en zeker niet opgejaagd moeten zijn. Ik merk ook aan de deelnemers dat drie uur het beste is. Het duurt zeker een uur tot anderhalf uur voordat mensen helemaal in die vertraging zitten en in contact komen met het bos. Af en toe moet je ook rustmomenten inplannen, want op een bepaalde manier is bosbaden toch erg intensief.’

Wat is nu het ideale moment om te gaan bosbaden? ‘De namiddag’, zegt Anthony vastbesloten. ‘Ik merk dat bij deelnemers, maar het is ook wetenschappelijk bewezen dat bosbaden in de namiddag meer effect heeft. Dat heeft te maken met het feit dat onze concentratie in de namiddag begint te dalen, waardoor we meer naar ontspanning hunkeren. Maar je kunt ook evengoed gaan bosbaden in de ochtend. Ik doe soms ook nachtsessies. Dat is leuk omdat de sfeer dan helemaal anders is.’

Gezondheidsvoordelen

Bosbaden heeft een positieve invloed op zowel je fysiek als je mentaal welzijn. ‘Het belangrijkste fysieke effect is dat je immuniteit stijft. Onderzoek heeft bewezen dat de witte bloedcellen bij mensen die drie dagen lang in het bos zaten en niets deden geactiveerd werden en zich vermenigvuldigden. Immuniteit gaat niet alleen gepaard met minder snel ziek worden, maar is ook gelinkt aan de preventie van depressies. Daarnaast doet bosbaden je hartslag en bloeddruk ook dalen. In je brein gaan je stresshormonen naar beneden en je gelukshormonen naar boven. Die hormonen zetten zich dus terug in balans op een natuurlijke manier.’

‘Geestelijk is bosbaden op korte termijn gemoedsregulerend. Op lange termijn kan het, net zoals meditatie, je breinstructuur, en dus de manier waarop je denkt, veranderen. Het is ook bewezen dat het een positieve invloed heeft op je problem solving skills en je creativiteit. Het opmerkelijke is dat we die dingen eigenlijk al weten. Wanneer we gaan wandelen, voelen we ons achteraf sowieso frisser. Het enige wat nog onduidelijk blijft, is het waarom. Er zijn bepaalde stoffen die bomen afgeven waarvan bewezen is dat het inademen van die stoffen goed is voor je immuniteit. De wetenschap dient nog te ontdekken welke andere redenen hiervoor zijn.’

Voor iedereen

Bosbaden is een vrij open en toegankelijke activiteit. Je kunt het als welzijnsactiviteit bekijken, dan is het toegankelijk voor iedereen die zijn lichaam en geest wil versterken. Als je het als therapeutische activiteit ziet, is het vooral gericht op mensen die herstellen van een burn-out of chronische of acute ziektes.

Er worden ook bosbaden voor kinderen aangeboden, al doet Anthony dat zelf niet. ‘Bosbaden vraagt veel stoppen en concentratie, terwijl kinderen meer spelenderwijs met het bos omgaan. Bij kinderen met autisme of ADHD kan bosbaden wél werken. Het voordeel is dat als je dat jong aanleert, je kind contact met de natuur belangrijk zal blijven vinden. Natuur zal dan iets worden waar automatisch wordt naar teruggegrepen in moeilijke situaties.’

Wanneer Anthony mensen begeleidt tijdens het bosbaden, komen er vaak toch wat dingen naar boven. ‘Ik start dan meestal een individueel traject op. Het is de bedoeling om terug in rust te leren komen en dingen gemakkelijker los te laten. Ik doe dat liefst via openluchtcoaching. Dan neem ik twee campingstoelen en een tafeltje mee, en doen we de coachingsgesprekken in het midden van de natuur.’

Bosbadkriebels gekregen? Maak een afspraak met Anthony via treewise.be.

Het bericht Bosbaden: wat is het en waarom is het goed voor je (mentale) gezondheid? verscheen eerst op Gezond.be.

Redacteur Nona: ‘Voor de coronacrisis ons land lamlegde, was ik een enorme planner. Ik had mijn agenda altijd op zak en bladerde er meerdere keren per dag door. Ik gebruikte bovendien verschillende kleurtjes en lijstjes om hem zo overzichtelijk mogelijk te houden. In maart 2020 – toen de eerste lockdown al mijn plannen van tafel veegde – belandde mijn agenda ergens achteraan in een bureaulade. De weinige verplichtingen en afspraken die ik had, kon ik gemakkelijk onthouden. Dat bleef zo tot midden 2021, maar stilletjesaan geraakte die agenda opnieuw gevuld. Een tijdlang probeerde ik een agenda-app op mijn smartphone, maar ik miste toch een papieren versie. Ik begon 2022 dan ook met het goede voornemen om mijn tijd terug efficiënter te gebruiken en geen betere manier om dat te doen dan met een SuccesPlanner.’

‘Eerst en vooral is het belangrijk te weten dat een SuccesPlanner meer tijd en moeite vraagt dan een gewone agenda. Zo moet je op de eerste pagina’s meteen je doelen opschrijven: waar wil je staan binnen één, drie en vijf jaar? Eens je eruit bent wat je in de toekomst nog wilt verwezenlijken, moet (of kun) je die doelen uittekenen in een tijdslijn, ideeënwolk of schema naar keuze. Neem hiervoor gerust je tijd en denk er een paar dagen over na. Toegegeven, het deed iets met mij om mijn toekomst zo duidelijk neer te schrijven. Het geeft je een boost om die doelen ook écht na te streven en ze om te zetten naar concrete plannen. Een SuccesPlanner is dan ook iets dat je nog een lange tijd bijhoudt, zoals een dagboek.’

‘Het handigste aan de SuccesPlanner vind ik dat alles verzameld is op één plek. Iedere maand heb je plaats om neer te pennen welke personen je wilt contacteren, wat je graag zou willen doen en wat je zeker niet mag vergeten. Op het einde van de maand maak je telkens de balans op: welke doelen heb je behaald? Wat kan volgende maand beter? Per week is er dan weer ruimte voorzien om zowel je privé- als professionele to do’s op te schrijven. In het weekoverzicht moet je naar mijn gevoel wel iets té veel invullen. Behalve de to-dolijstjes kun je hier je wekelijkse focuspunten, je mindset en het leukste moment van de week opschrijven. Om heel eerlijk te zijn laat ik deze vakjes meestal open.’

‘Nog leuke extra’s zijn de contactenlijst, notitiepagina’s, maanstanden en feestdagen die je helemaal achteraan terugvindt. De SuccesPlanner staat daarnaast ook vol met inspirerende quotes en heeft een mooi design. Al die leuke extraatjes zorgen er natuurlijk ook wel voor dat het een groot en dik boek geworden is. De SuccesPlanner is daarom niet heel handig om mee rond te zeulen en dus eerder geschikt voor thuiswerkers met grote plannen, zoals ik!’

Succesplanner (€37) succesplanner.com

Het bericht REVIEW Eindelijk je leven op orde met de SuccesPlanner? verscheen eerst op Gezond.be.

De redenen voor die schuldgevoelens zijn individueel afhankelijk en verschillen sterk van vrouw tot vrouw: of ze nu te assertief zijn of te aardig, geen tijd hebben voor vrienden, make-up dragen of net géén make-up dragen. Iedere vrouw voelt zich wel eens voor iets schuldig. Nochtans is dat bijna altijd onnodig en is het vooral de maatschappij die vrouwen het gevoel geeft dat ze iets fout doen. We moeten met z’n allen dus wat vaker #sorrynotsorry te zeggen en zelfzekerder door het leven gaan. You go girl!

Met de lancering van de Non-Apology campagne heeft Goodiebox de eerste stap gezet in een wereldwijde missie om deze schuldgevoelens bij vrouwen weg te nemen. De aftrap wordt gegeven met een pakkende video, die iedereen aan het denken zet. Goodiebox is met bijna 150.000 leden één van de grootste merken binnen de box-abonnementen. Via een abonnement krijg je maandelijkse een box vol beautyproducten opgestuurd.

Bekijk de video via YouTube en IGTV. Meer info over Goodiebox via bygoodiebox.com.

Het bericht #sorrynotsorry: 83% van alle vrouwen voelt zich dagelijks (onterecht) schuldig verscheen eerst op Gezond.be.

Een parentale burn-out is het gevoel van uitputting waardoor je als ouder de energie niet kan opbrengen om ouderlijke taken uit te voeren. Je voelt je incompetent en er ontstaat een emotionele afstand tot de kinderen. Zeker in combinatie met het thuiswerken krijgen ouders het gevoel dat ze op alle vlakken maar half werk leveren. Zelfzorg is een zeer belangrijk aspect om dat te voorkomen. Deze tips zijn alvast een vertrekpunt:

1. Gun jezelf een moment van rust
   Als je met je gezin de hele tijd op mekaars lip zit, heb je het gevoel dat je constant ‘aan’ staat. Je bent de klok rond verschillende rollen aan het vervullen en dan is de kans groot dat je jezelf uit het oog verliest. Las daarom minstens een keer per week een uur voor jezelf in. Vraag de rest van je gezin om je niet te storen of ga in je eentje een lange wandeling maken. Zet daarbij ook je gsm op stil en probeer aanwezig te zijn in het moment.
2. Ventileer bij je partner of een vriend(in)
   Als spanningen en zorgen zich opstapelen, voelt iedereen in huis die stress. Praat er daarom over met je partner of een andere vertrouwenspersoon indien je een alleenstaande ouder bent. Misschien ervaart je partner dezelfde emoties? Daarnaast kan je ook gerust met iets oudere kinderen over je bezorgdheden praten en polsen naar hoe zij de thuissituatie ervaren.
3. Stel een haalbare planning op
   Betrek het hele gezin bij het opstellen van een realistische dag- en weekplanning. Verdeel de taken, maar leg vooral de lat niet te hoog. Je huis hoeft echt niet elke week perfect schoon te zijn. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar probeer bepaalde zaken los te laten.
4. Maak een duidelijk onderscheid tussen werk en privé
   Nu jullie huis zowel een kantoor als een school en kinderopvang is, kan het moeilijk zijn om van de ene naar de andere rol over te schakelen. De grens tussen werk en privé vervaagt al snel. Maak daarom duidelijke afspraken met je werkgever over je werkuren en bereikbaarheid. Probeer indien mogelijk thuis ook fysiek het onderscheid te maken. Heb je een bureauruimte? Werk dan steeds daar en sluit het werk ook af zodra je die ruimte verlaat. Ook voor schoolgaande kinderen kan dat helpen. Laat hen de online lessen volgen en hun huiswerk maken in je bureau en eindig de schooldag zodra je de deur dichttrekt. Je kan dat principe ook toepassen op bijvoorbeeld de keukentafel. Zodra je klaar bent, ruim je de hele tafel op en is de werk- of schooldag gedaan.
5. Maak gebruik van je netwerk
   Je kan helaas je netwerk tijdelijk niet aanspreken om bijvoorbeeld op de kinderen te passen en dergelijke, maar je kan je omgeving wel nog steeds als klankbord gebruiken. Bespreek je situatie en zorgen met andere ouders en wissel tips uit.

Zit jouw hoofd vol met vragen, twijfels, angsten en zorgen? Of heb je het gevoel dat je misschien wel een parentale burn-out hebt? Doe dan meteen de test #schijfruimtevol van Partena en meet je mentale veerkracht. Je kan bovendien, als je klant bent bij Partena Ziekenfonds, steeds terecht bij de gratis psycholoog van de Partena Luisterlijn.

Het bericht 5 zelfzorgtips voor ouders: broodnodig! verscheen eerst op Gezond.be.

“Ik kan niet genoeg benadrukken hoe belangrijk het is dat je blijft voelen – of leert te voelen – wat je lichaam je signaleert. De huidige situatie kan je het best vergelijken met onder water je adem inhouden, en pas wanneer je terug boven water komt als alles achter de rug is voel je hoe zwaar het eigenlijk wel is geweest. 

Veel mensen blijven dan gewoon doorgaan op automatische piloot en beantwoorden de vraag hoe het met hen gaat standaard met “ça va wel!” Neem jij de tijd om te voelen hoe het écht met je gaat? Je moet dat doen om te achterhalen wat je echt nodig hebt, zodat je dat ook kan uitspreken. Soms lijken we bang te zijn om even stil te staan en echt te voelen, maar dat is nodig om zuurstof te tanken. Dat is de enige manier om de schade op lange termijn te beperken. 

Er zijn natuurlijk mensen die zich gewoon goed voelen en bijvoorbeeld genieten van de extra rust in deze tijden. Maar anderen hebben het echt lastig. Het kan dan een soort coping-strategie zijn om te blijven ontkennen dat het niet goed gaat. Tot plots het licht uitgaat … Daarom mijn tip: erken hoe het met je gaat en hoe je je voelt. 

Zo kan je jezelf de gewoonte aanleren om een paar keer per dag stil te staan en te denken: wat heb ik op dit moment nodig? Zet desnoods de wekker van je gsm, of maak er een automatisme van om dat te doen telkens je naar het toilet gaat. Drie keer diep in- en uitademen als je aan een rood licht staat kan bijvoorbeeld ook helpen om je stressniveau te laten dalen.

Dat geldt overigens ook voor kinderen. We hoeven niet te ontkennen dat het lastig is, en we hoeven niet alles te relativeren. Als je kind aangeeft dat hij zijn vriendjes mist, dan werkt dat als een soort alarmbel. Als je dan gaat vergelijken met “maar oma heeft het nog veel lastiger, want die mag al heel lang niemand meer zien”, dan doe je die alarmbel teniet. Die beleving is belangrijk, en is voor iedereen anders. 

Geeft je kind niet uit zichzelf aan hoe hij of zij zich nu precies voelt onder deze situatie? Probeer dan gerichte en concrete vragen te stellen. Mijn tienjarige moet sinds kort bijvoorbeeld een mondmasker dragen op school. Ik vraag dan hoe dat concreet in zijn werk gaat, of ze dat masker binnen én buiten moeten dragen, wat hij daarvan vindt, wat zijn vriendjes daarvan vinden, of ze elkaar vlot kunnen begrijpen en herkennen … Natuurlijk moet je er geen kruisverhoor van maken of denken “nu gaan we even een kwartiertje praten over je mentale welzijn”. Maar leg je telefoon even aan de kant en geef je kind de tijd en de ruimte om te praten. Dat gaat soms makkelijker als je ondertussen iets anders aan het doen bent, bijvoorbeeld in de auto of wanneer je samen voetbalt in de tuin. 

Het is ook belangrijk dat we het gevoel blijven hebben dat we iets in de pap te brokken hebben en dat we nog steeds beslissingsrecht hebben, ondanks wat er allemaal aan de hand is. En ook dat is zowel op kinderen als op volwassenen van toepassing. Organiseer eens een ‘ja-dag’ voor de kinderen: 24u lang moet je overal ja op zeggen, op voorwaarde dat het geen geld kost en dat het veilig is. Vaak merk je dan dat een kind vraagt om samen iets te doen, zoals koekjes bakken of te voetballen. Door sámen dingen te doen kan je heel hard verbinden als gezin, en dat werkt als een soort reset. Daarna ben je opnieuw vertrokken, met een positieve mindset. 

Bij jonge kinderen kan het een goed idee zijn om tijd te reserveren om mee te spelen. Geef je kind daarbij de leiding. Dat hoeft niet lang te duren: tien minuutjes of een kwartiertje zorgt er al voor dat de batterij van verbinding weer wordt opgeladen. 

Verlies ook niet uit het oog dat we maar een deeltje zijn van een groter geheel dat momenteel tegensputtert. De coronamaatregelen maken het niet gemakkelijk voor kinderen. Veel jongeren zitten al maandenlang thuis en hebben het heel zwaar. Ouders hebben al zoveel ballen in de lucht te houden, en dan komt dat er ook nog eens bij. En natuurlijk moet je je kind dan wel opvangen en begeleiden, maar weet dat de ‘schuld’ en de verantwoordelijkheid niet bij jezelf ligt. Ik vind het belangrijk om gezinnen daarbij te ‘ontschuldigen’ en om te signaleren aan de overheid dat het zo niet verder kan.

Heb je het gevoel dat het helemaal de verkeerde richting uitgaat, stap dan in eerste instantie naar je huisarts. Die kan vervolgens zeker de hulp inschakelen van een coach, een psycholoog, psychotherapeut, … Mensen zetten die stap vaak pas als het écht niet meer gaat, maar veel mensen zouden sowieso gebaat zijn met begeleiding. Het is zalig om als ouder het gevoel te hebben dat je wordt gedragen. En hoe dieper je zit, hoe verder je moet terugkomen; hoe vroeger je die begeleiding dus inschakelt, hoe beter. 

Als je het gevoel hebt dat je niet meer kan stilvallen of als je angst voelt om stil te vallen, dan zou dat een alarmbel moeten zijn. Ook als je de signalen van je lijf niet meer oppikt en bij maagpijn gewoon denkt ‘ach, ik heb altijd maagpijn, dat is normaal’ dan is het hoog tijd om even stil te staan en te luisteren naar die mentale en lichamelijke signalen. Neem dan zeker voldoende tijd om op adem te komen.”

Het bericht Ouders en kinderen in een bubbel: Nina Mouton deelt tips om de coronadruk zo laag mogelijk te houden verscheen eerst op Gezond.be.

1. ‘Pendel’ naar je werk
   Heb je moeite met de overgang van je werkdag naar je gezin? Begin de dag dan met een blokje om te wandelen en sluit je werkdag af met hetzelfde wandelingetje in de omgekeerde richting. Zo creëer je het gevoel van pendelen en heb je tijd om je werk achter je te laten.
2. Laat af en toe maar eens een bal vallen
   Wie heeft er in hemelsnaam beslist dat jij ook in een lockdown en een wereldwijde pandemie alle ballen in de lucht moet zien te houden? Niemand, dat hoeft helemaal niet. De ene keer kan je huishouden al eens blijven staan, de andere keer kijken de kinderen wat meer televisie dan wat de bedoeling is. Dat mag, wees vooral niet te streng voor jezelf.
3. Je mag het moeilijk vinden
   Het is echt oke om toe te geven dat je het moeilijk hebt met de lockdown, de pandemie of de maatregelen. Ook gevoelens van rouw om het leven voor de pandemie zijn normaal. Sta jezelf toe al deze emoties te voelen en sta ook voldoende stil bij wat je precies voelt.
4. Maak herinneringen
   Er is veel dat we niet meer kunnen of mogen doen momenteel, maar er zijn gelukkig nog heel wat zaken die wél kunnen. Leg die kleine, mooie momenten vast op foto en maak er nadien een collage of een gedeeld album van. Je zal meteen zien dat de lockdown ook kleine gelukjes telt en dat geeft je meteen een boost om het positieve te blijven zien.
5. Begin met een nieuwe hobby
   In maart vorig jaar gingen we allemaal aan het bakken, puzzelen en wandelen. Dat is ondertussen bij velen al wat verwaterd, maar toch is het een goed idee om met een nieuwe hobby te starten. Leer een nieuwe taal, ga breien, start een moestuin, leer een instrument bespelen of volg online cursussen. Zo verdrijf je het gevoel dat de tijd in deze pandemie ‘verloren gaat’.
6. Ga elke dag naar buiten
   Mooi weer of slecht weer, het doet deugd om elke dag even een frisse neus te halen in de buitenlucht. Ga te voet of met de fiets om boodschappen, laat de hond uit of maak elke dag een korte wandeling. Je voelt je vanzelf al een stuk rustiger.

Heb je zelf nog leuke tips die je graag met anderen wil delen? Dien ze in op de website van Partena Ziekenfonds of deel ze op sociale media met de hashtag #overleefjelockdown. Weegt de lockdown, de pandemie of de maatregelen zwaar door voor jou? Doe dan meteen de test #schijfruimtevol van Partena en meet je mentale veerkracht. 

Het bericht 6 tips om de lockdown te overleven verscheen eerst op Gezond.be.

“Een burn-out is eigenlijk een containerbegrip, het is geen psychiatrische aandoening. Burn-outs kennen steeds meer opgang in de professionele context. We zien dat het een maatschappelijk gebeuren is dat mensen het gevoel hebben dat ze niet meer kunnen, dat ze vermoeid zijn en dat hun batterijen leeg zijn. Een burn-out is méér dan vinden dat je baas zaagt. Het is ook buiten het werk de druk voelen van hobby’s, kinderen, de zorg voor bejaarde ouders, torenhoge verwachtingen en dergelijke meer, wat resulteert in het gevoel dat je het niet meer gebolwerkt krijgt.

Nu zien we dat naast die professionele context ook parentale burn-outs meer en meer voorkomen. Ouderschap is een opdracht geworden en heeft een zwaarte gekregen, het moet voldoen aan bepaalde verwachtingen. Veel mensen hebben het daar lastig mee. Ik stel me dan de vraag: wat is er mis met onze maatschappij, dat zoveel mensen het gevoel hebben dat ze niet meer kunnen? We hebben het nooit zo goed gehad als vandaag als we kijken naar de mogelijkheden die we hebben en de materiële rijkdom. En toch zien we zoveel mensen die niet meer lijken te kunnen. 

Niet-perfectie 

Ik denk dat we ouderschap moeten terugbrengen naar de ‘gewoonheid’. Er is niets zo natuurlijk en evident als het ouderschap: het is iets wat bestaat in alle culturen, wat al duizenden jaren heeft bestaan en wat eigen is aan de mens. Natuurlijk pleit ik ervoor om goed voor je kinderen te zorgen, maar we hoeven geen reusachtige en torenhoge verwachtingen te koesteren. Soms lijkt het alsof alles op Instagram moet komen, met fantastische foto’s van perfect geklede kinderen die met een vrolijke glimlach door het leven dartelen. Maar zo zit het leven simpelweg niet in elkaar.

Kinderen hebben is lastig. En soms zelfs ambetant. Dat is gewoon zo, het is een illusie dat kinderen hebben louter en alleen een paradijselijk gebeuren is. Kinderen wijzen je op je zwakke punten, doordat ze zo dichtbij staan en ze je vlees en bloed zijn. Het kan heel confronterend zijn om te zien en te merken waar je minder in bent. We moeten leren omgaan met die beperkingen en geen perfect beeld voor ogen houden. Dat past helemaal in de visie van ‘De kunst van het ongelukkig zijn’ zoals ik omschrijf in mijn boek. Het hoort erbij dat niet alles perfect is. Het leren aanvaarden van de niet-perfectie is een belangrijk gegeven in het leven, en al zeker in het leven met kinderen. 

Loslaten

In het ouderschap moet je leren loslaten op een liefdevolle en verbonden manier. Het is natuurlijk niet de bedoeling om je kinderen te verwaarlozen, maar je hoeft hen ook niet constant te animeren. Kinderen moeten zichzelf leren bezighouden, moeten zich eens kunnen vervelen. Je hoeft hen uiteraard niet voortdurend op te zadelen met een smartphone, stuur hen gerust de tuin of het park in. Bouw momenten in waarop je met de kinderen speelt en met hun schoolwerk bezig bent, maar ook momenten waarop je dat loslaat en je hen laat doen. Je kan dat wat inplannen, zodat er een beetje structuur in zit. 

Zorg voor een goede taakverdeling met je partner, als die er is, en maak duidelijke afspraken. En wat ik een heel mooi spreekwoord vind: ‘It takes a village to raise a child.’ De primaire verantwoordelijkheid voor de opvoeding van een kind ligt natuurlijk bij de ouders, maar daarrond is er ook een gelaagd netwerk dat bestaat uit de grootouders, tantes en nonkels, vrienden, school, jeugdbeweging, noem maar op. Dat netwerk kan het ouderschap niet vervangen, maar kan wel ondersteuning bieden. Probeer daar ook op een gestructureerde manier gebruik van te maken, met goede afspraken. Wacht niet mee tot je helemaal opgebrand bent om dan doodmoe je kind bij iemand te droppen.    

En probeer ook wat tijd voor jezelf te nemen. Al wil ik daar een kanttekening bij plaatsen: dat begrip wordt soms nogal uitvergroot. Als je kleine kinderen hebt, dan betaal je daar een prijs voor. Elke dag 50km gaan fietsen als je kleine kinderen hebt is misschien een utopie, dat zal niet altijd lukken. Je kan nu eenmaal niet alles willen. Maar probeer ook daar structuur in te brengen, zodat tijd voor jezelf, voor je kinderen en voor het werk allemaal een beetje geregeld is. 

Corona

Het is duidelijk dat de stress binnen gezinnen significant is toegenomen de voorbije maanden. Ook in coronatijden kan je voorgaande tips in je achterhoofd houden. En daarnaast zou ik zéker aanraden om naar buiten te trekken. Ga eens wandelen, zowel met de kinderen als alleen. 

Weet dat het moeilijk is, maar dat je daar niet alleen in bent. Zoek elkaar op via nieuwe media. Zo kan je in een whatsapp-groepje even tegen elkaar zeuren, maar kan je ook samen grapjes maken. Want humor is ontzettend belangrijk en kan helpen om de zwaarte te verlichten. Dus lach, doe onnozel, doe onnozel met je kinderen, maak daar filmpjes van en deel die met anderen … 

Zeker nu is het ook van belang om het idee van perfectie te laten varen. Ik hoop dat we daarbij op begrip mogen rekenen van het werk en de maatschappij; het zijn uitzonderlijke tijden en het is niet evident om alles te combineren. En gebruik het nadeel van corona als een voordeel: het is rustiger, probeer wat je nog kán doen, ten volle te doen. 

Alarmsignalen

Als je vaak een kort lontje hebt en er veel irritaties zijn, bijvoorbeeld naar je partner toe – terwijl samenwerken net zo belangrijk is – dan kan dat een teken aan de wand zijn dat het de verkeerde kant opgaat en dat je te veel ballen in de lucht wil houden. Ik wil geen pleidooi houden om geen ballen meer in de lucht te houden, maar om er minder in de lucht te houden. We willen te veel, we doen te veel, we hebben te veel. Door daarin te minderen kan je vermijden dat je van alles naar niets moet gaan en dat je helemaal in de lappenmand eindigt. 

Weet dat een fantastisch leven een illusie is. Het leven met kleine kinderen, en ook wel met pubers, dat is lastig. Dat is iets van alle tijden. En we hoeven niet alles tegelijk te willen en te hebben, en alles fantastisch te doen. 

Als je voelt dat het je te veel wordt, probeer je dan niet sterk te houden maar spreek erover en geef signalen aan mensen die je nabij staan. Praat met je partner, met familie, vrienden of collega’s. Dat kan zorgen voor een gevoel van herkenning en dat lucht op. En als dat niet voldoende is, roep dan professionele hulp in. Stap naar de huisarts of een psycholoog: er is veel professionele omkadering voorhanden. 

Daar wil ik vanuit mijn rol als psychiater nog aan toevoegen: pas op met medicatie. Grijp niet te snel naar kalmeermiddelen of slaapmedicatie – en als je dat wel doet, doe het dan in samenspraak met je arts en laat je goed begeleiden. Maar probeer in eerste instantie niet-medicamenteuze hulpmiddelen in te schakelen, zoals relaxatie, yoga, mindfulness, gezonde voeding, sporten …”

Het bericht Dirk De Wachter over het voorkomen van een parentale burn-out: ‘We moeten het ouderschap terug in de gewoonheid brengen’ verscheen eerst op Gezond.be.

Een angst- of paniekaanval, wat is dat?

Bij een angstaanval word je plots overvallen door een intense angst. De symptomen kunnen lijken op die van een hartaanval. Toch is een angstaanval niet gevaarlijk. 

Dit zijn enkele symptomen die je kan ervaren:

• Hartkloppingen
• Zweten
• Trillen
• Hyperventilatie
• Pijn in de borst
• Misselijkheid 
• Duizeligheid
• Tintelende ledematen
• Gevoelens van angst en paniek
• Moeite om helder te denken

Wat veroorzaakt zo’n aanval? 

Ons lichaam is een slimme machine. Om ons te beschermen in gevaarlijke situaties ontwikkelde het de ‘fight or flight’ reactie: het vermogen om te vluchten of te vechten. Dat was heel handig in de tijd dat we nog achternagezeten werden door olifanten. Maar ook vandaag helpt die reactie ons om het hoofd koel te houden in noodsituaties.

Het probleem is echter dat ons gejaagde leven ervoor kan zorgen dat ons lichaam onbedoeld in die ‘vecht of vlucht’ modus schiet. Wanneer dat gebeurt, krijgen we een paniekaanval.

Langdurige stress is dus een grote boosdoener. Toch hebben we vaak niet door dat we al een hele tijd onder druk staan. Stress kan heel wat oorzaken hebben. Denk maar aan een hoge werkdruk, relatieproblemen, inkomensverlies, ziekte, ….  Maar ook positieve zaken kunnen voor angst of stress zorgen, zoals het kopen van een huis of het plannen van een huwelijk. 

Hoe kan ik een angstaanval voorkomen?

1. Kies voor een gezonde levensstijl.

Gezond eten, voldoende rusten en geregeld bewegen zijn de beste remedies tegen stress. Zorg daarom voor een gevulde fruitmand en loop geregeld een blokje om. 

2. Druk op pauze

Neem voldoende rust. Plan bijvoorbeeld elke avond 10 of 15 minuutjes me-time in met een boek, een podcast, een ademhalingsoefening of door gewoon even op bed te liggen.

3. Vermijd cafeïne

Koffie, thee en energiedrankjes zorgen voor een verhoogde hartslag. Leg ook andere oppeppende middelen zoals sigaretten aan de kant.

4. Adem!

Onderschat de kracht van je ademhaling niet. Ademhalingsoefeningen kunnen helpen om je rustiger te voelen.

• Afwisselend ademen: Duw je linkerneusgat dicht. Adem 3 tellen in. Druk ook je rechterneusneusgat toe. Houd je adem 3 tellen in. Laat de linkervinger los en adem 3 tellen uit. Herhaal 10 keer.
• 7 – 5 – 8: Ga op je rug liggen. Adem 7 tellen in. Houd je adem 5 tellen vast. Adem 8 tellen uit. Herhaal 5 keer. Je kan ook het ritme 3 – 2 – 5 aannemen. 
• 4 – 4: Dit is een techniek waarbij je even lang inademt als je uitademt. Dus 4 tellen inademen, 4 tellen uitademen. 

5. Benoem je gevoelens

Ervaar je veel stress? Probeer je gevoelens dan te benoemen. Schrijf op wat je precies voelt en waar in je lichaam dat gevoel zich bevindt. Bijvoorbeeld: 

• Ik voel me bang. Dit voel ik als een spanning in mijn buik.
• Ik ben opgejaagd. Dit voel ik als een druk op mijn borst.

Door je gevoelens te benoemen en te lokaliseren zal je merken dat je er meer controle over krijgt.

Benieuwd hoe het met jouw mentale gezondheid gesteld is? Doe de mentale fittest van Partena Ziekenfonds hier en ontdek hoeveel ruimte er nog overblijft in jouw hoofd. We verzamelden alvast ook enkele tips die jouw mentale rust ten goede komen.

Het bericht Angst- of paniekaanval? Gebruik deze 5 tips om tot rust te komen verscheen eerst op Gezond.be.

Sinds het begin van de coronacrisis duikt de term ‘parentale burn-out’ regelmatig op in de media, samen met een toename van heel wat andere mentale problemen. Uit onderzoek van de UCL, de universiteit van Louvain la Neuve, blijkt dat maar liefst drie tot twaalf procent van de Belgische ouders aan een parentale burn-out lijdt. Daarnaast steken ook andere psychologische gevolgen van de quarantaine en coronamaatregelen steeds vaker de kop op. Hoe gaan we om met deze psychische problemen? Partena Ziekenfonds heeft enkele tips.

Wat is een parentale burn-out?

De parentale burn-out is een vrij recent begrip. Het is het gevoel van uitputting waardoor je als ouder de energie niet langer kan opbrengen om ouderlijke taken uit te voeren. Je voelt je incompetent en er ontstaat een emotionele afstand tot de kinderen. Zeker in combinatie met het thuiswerken krijgen ouders het gevoel dat ze op alle vlakken maar half werk leveren. Door de lang aanslepende quarantaine en steeds wisselende maatregelen, dragen ouders het grootste deel van de  zorgen alleen en dat zorgt voor een zwaardere mentale belasting.

Daarnaast wegen de maatregelen door voor alle bevolkingsgroepen en heeft de crisis invloed op ieders mentale gezondheid. We zitten allemaal in een langdurige stressvolle situatie, sommigen onder ons verliezen hun baan of moeten hun zaak sluiten, relaties komen onder druk te staan en we roesten vast in de dagelijkse sleur. Al die zaken zijn een voedingsbodem voor mentale problemen.

Mentale problemen door corona bij kinderen en jongeren

Niet alleen ouders hebben het lastig tijdens de coronacrisis, ook kinderen en vooral jongeren lijden onder de maatregelen. Volgens de Nederlandse kinder- en jeugdpsychiater Arne Popma ligt de piek van kwetsbaarheid voor mentale problemen rond de leeftijd van 16 jaar. Hun sociale leven staat momenteel op een laag pitje, terwijl zij in hun puberteit net nood hebben aan vriendschap en groepsgevoel. Praat dus ook zeker als ouder met je kinderen en tieners over wat hen bezighoudt of dwarzit. Veel jongeren kampen namelijk met eenzaamheid of somberheid in deze periode.

Wat kan je doen bij mentale problemen door corona?

Partena Ziekenfonds erkent de psychologische gevolgen van de coronacrisis en geeft tips voor iedereen die kampt met mentale problemen of een parentale burn-out:

1. Rust en reflecteer
   Neem tijd voor jezelf en je gevoelens. Concentreer je op je ademhaling om stress te verminderen en erken je zorgen. Sta jezelf ook toe al je emoties voluit te voelen zonder te oordelen.
2. Praat erover
   Zoek contact met andere mensen in je omgeving en bespreek je zorgen. Je bent nooit de enige in je situatie. Zeker als ouder kan het helpen om mentale problemen te bespreken met vrienden of familie.
3. Creëer een dagelijkse routine
   Het is verleidelijk om toe te geven aan de dagelijkse sleur en de zorg voor jezelf wat los te laten. Probeer echter toch om een vaste slaaproutine aan te houden, voor een goede persoonlijke hygiëne te zorgen, op vaste tijdstippen te eten, voldoende te ontspannen en regelmatig te bewegen.
4. Wees mild voor jezelf en je omgeving
   We hoeven de lat niet te hoog te leggen voor onszelf. Als je van streek raakt van het nieuws, probeer dan om slechts een keer per dag het nieuws te volgen. Accepteer ook dat je niet elke dag even productief kan zijn en dat dat best oke is.
5. Durf om hulp te vragen
   Twijfel niet om professionele hulp in te schakelen als je voelt dat je daar behoeft aan hebt. Er zijn tal van instanties waarbij je terechtkan en ook bij je huisarts kan je aankloppen met vragen.

Waar kan je terecht?

Er zijn tal van instanties die een luisterend oor bieden of je kunnen helpen om de nodige stappen te zetten naar professionele hulp. Dit zijn er enkele uit het aanbod:

1. Tele-onthaal 
   Als je nood hebt aan een gesprek, kan je gratis bellen naar het nummer 106. Ze hebben bovendien ook een chatfunctie via hun website.
2. Awel
   Voor kinderen en jongeren die nood hebben aan een gesprek. Ook hier kan je gratis bellen naar het nummer 102 of chatten via hun website.
3. JAC
   Het JAC helpt jongeren tussen 12 en 25 jaar met al hun vragen en problemen. Je kan hen contacteren via hun website.
4. Tejo
   Jongeren tussen de 10 en 20 jaar kunnen voor mentale hulp onmiddellijk, zonder afspraak en helemaal gratis binnenspringen bij Tejo. Meer informatie vind je via www.tejo.be.
5. De opvoedingslijn
   Eerste hulp bij opvoeding voor ouders. Je kan hen telefonisch bereiken via het nummer 078 15 00 10 of via de website www.opvoedingslijn.be.
6. Centrum Algemeen Welzijnswerk (CAW)
   Hier kan je gratis terecht met al je vragen in verband met algemeen welzijn zoals problemen in je relatie, persoonlijke moeilijkheden, etc. Contact opnemen kan via hun website.
7. Depressiehulp 
   Voor online hulp in verband met depressieve gedachten kan je steeds terecht op de website www.depressiehulp.be. Daar vind je ook een onderdeel specifiek gericht op de coronacrisis.
8. Partena Luisterlijn
   Klanten van Partena Ziekenfonds kunnen voor 5 gratis telefonische consultaties met een psycholoog terecht bij de Luisterlijn. 

Zit jouw hoofd vol met vragen, twijfels, angsten en zorgen? Of heb je het gevoel dat je misschien wel een parentale burn-out hebt? Doe dan meteen de test #schijfruimtevol van Partena Ziekenfonds en meet je mentale veerkracht. Je hoeft geen klant te zijn van Partena om deze korte test te doen en bruikbare tips te krijgen.

Het bericht Mentale problemen door corona: de parentale burn-out verscheen eerst op Gezond.be.

Bond Zonder Naam en Thomas More ondervroegen in februari meer dan duizend Belgen over het thema. In 2010 deden ze een soortgelijk onderzoek. Daardoor kunnen er nu interessante conclusies getrokken worden. Zo is te zien dat dit jaar meer dan een vijfde (21,3%) van de bevolking zich ernstig eenzaam voelt, in 2010 was dat nog maar 2%.

Corona als boosdoener

Niet iedereens eenzaamheid is dezelfde. Zo bestaat er sociale eenzaamheid en emotionele eenzaamheid. Sociale eenzaamheid is het verlangen naar contact met vrienden, familie en kennissen. Bij emotionele eenzaamheid mis je een hechte band met iemand, meestal een partner of goede vriend(in). Je kan dus omringd zijn door heel veel mensen, maar je toch emotioneel eenzaam voelen. Uit het onderzoek van Bond Zonder Naam blijkt dat iedereen zich vandaag wel wat eenzaam voelt. In 2010 gaf 43% van de ondervraagden aan zich nooit eenzaam te voelen, dit jaar was dat nog maar 4%.

Corona brengt veel nadelen met zich mee, zo ook eenzaamheid. Maar liefst 41% van de ondervraagden geeft aan dat ze zich eenzamer voelen sinds de start van de lockdown in maart 2020 dan voordien. Toch is de oplossing voor minder eenzaamheid niet zo ver te zoeken want voor zes op de tien ondervraagden kan een kort gesprek al helpen. Maak dus gerust eens een praatje met je buren, de winkelbediende of een toevallige voorbijganger!

Kwetsbare groepen

Opvallend en zorgwekkend is de hogere eenzaamheidsscore bij mensen met een lager inkomen en bij mensen met gezondheidsproblemen. Dubbel zoveel personen met weinig financiële ruimte geven aan dat ze eenzaam zijn in vergelijking met de rest van de bevolking. De verklaring hiervoor is dat mensen met een hoger opleidingsniveau meer sociale contacten hebben en daardoor minder snel eenzaam zijn.

Ook bij jongeren is eenzaamheid spijtig genoeg toegenomen. Terwijl het in 2010 nog de oudere leeftijdscategorie was die vooral met (emotionele) eenzaamheid te maken had, voelen nu vooral jongeren zich eenzaam. Slechts 45% van de ondervraagde singles hebben een knuffelcontact, ook deze groep ervaart dus gemakkelijker eenzaamheid tijdens deze periode. Kwetsbare groepen hebben het door de coronacrisis dus nóg moeilijker dan voordien. Wees dus vooral lief voor elkaar!

Het bericht Nieuw onderzoek bevestigt: corona maakt ons eenzamer verscheen eerst op Gezond.be.

Elien (17) vertelt dat het afstandsonderwijs haar initieel heel wat rust bracht. Door minder rumoer om haar heen begreep ze de leerstof beter. Ondertussen veranderde dat gevoel: “Ik probeer mijn best te doen, maar soms voel ik me aan mijn lot overgelaten. De taken stapelen zich op, en op school lijkt er nooit tijd te zijn om vragen te beantwoorden.” Maar ook naast het schoolgaan is er veel veranderd. “Uitgaan, het surfkamp dat ik afgelopen zomer zou volgen, voor het eerst naar een festival gaan, … zijn stuk voor stuk ervaringen waar ik enorm naar uitkeek, maar waarvan ik niet weet of ik ze nog ga kunnen inhalen. Ik probeer positief te zijn, maar maak me vaak zorgen over de toekomst.”

Ook voor Joren (13) is het middelbaar anders gestart dan verwacht: “Het middelbaar voelde als een nieuwe start, een plek om vrienden te maken en mijn verlegenheid te overwinnen. Het eerste jaar was erg leuk, maar door het afstandsonderwijs verwaterde het contact met mijn nieuwe klasgenoten. Ik merk dat het dit jaar moeilijker is om bij een groepje aan te sluiten.” 

Ruben, eerstejaarsstudent rechten aan de UGent vertelt dat hij wat computermoe geworden is: “Online lessen volgen, babbelen via WhatsApp of Instagram, samen studeren via YouTube, … Mijn hele leven lijkt zich online af te spelen. Terwijl ik er net zo hard naar uitkeek om nieuwe mensen te ontmoeten of studietijd te skippen voor wat spontane gezelligheid. Want geef toe, studeren is toch zoveel meer dan enkel lessen volgen?” 

Voelsprieten

Hoewel peuters en jonge kinderen minder aanpassingen op schoolvlak ervaarden, mag ook de impact op die leeftijdscategorie niet worden onderschat. Pieter, papa van Marie (4) en Keano (7) vertelt: “Ik merkte dat mijn kinderen enorme ‘voelsprieten’ hebben. Hoewel ze het nieuws niet altijd begrijpen, voelen ze heel fel aan dat er iets mis is. Dat leidde tot slaapproblemen, onverklaarbare huilbuien, woedeaanvallen en meer. Ik merk ook dat de kinderen met een grote angst zitten. Ze zijn bang om ziek te worden en zijn vaak rusteloos.” Maar uiteraard is het niet allemaal kommer en kwel. “Omdat mijn partner en ik vaker thuis zijn, kunnen we veel meer tijd met onze kinderen doorbrengen. Door bewust samen te zijn en te genieten van kleine dingen als een wandeling of koekjes bakken, proberen we de kinderen zo goed mogelijk op te vangen.”

Luisterend oor

Awel, de vroegere kinder- en jongerentelefoon, beaamt dat het gebrek aan sociaal contact en het afstandsonderwijs grote gevolgen heeft voor jongeren. “Enerzijds wordt een grote flexibiliteit verwacht op vlak van online leren en zelfstandig werken,” vertelt Elke Roels van Awel, “anderzijds blijven er weinig uitlaatkleppen over voor jongeren. Gewoon jong zijn, iets dat altijd vanzelfsprekend was, is dat plots niet meer. Het is daarom belangrijk om kinderen en jongeren een luisterend oor te bieden, en trots te zijn op hoe zij zich aanpassen.”

Kinderen en jongeren kunnen terecht op verschillende kanalen. Zo is er awel.be, waar jongeren kunnen chatten en mailen of noknok.be, een site met heel wat tips om je beter in je vel te voelen. Ook op watwat.be kunnen jongeren terecht met vragen en twijfels. Hier vind je alvast een overzicht met tips en nuttige websites.

Hoe is het met jouw mentaal welbevinden gesteld, moeder? Of vader, heb je het gevoel dat je hoofd helemaal vol zit? Ervaar je een stijgende druk waarvan de barometer niet meer tegen te houden is? Of merk je dat je minder kan verdragen en je veerkracht vernauwt? Doe de mentale fittest van Partena Ziekenfonds hier en ontdek hoeveel ruimte er nog overblijft in jouw hoofd. We verzamelden alvast ook enkele tips die jouw mentale rust ten goede komen.

Het bericht Na coronagolf 1, 2 en 3: hoe brengen onze kids het ervan af? verscheen eerst op Gezond.be.

“Hoe gaat het ermee?” “Goed hoor, en met jou?” Hoe vaak heb je die conversatie al niet gevoerd? We vragen vaak hoe het met mensen gaat, maar praten weinig over hoe het nu écht gaat. Daarom onze vraag: hoe gaat het vandaag echt met jou?

Je lichaam als alarm

Het is geen geheim dat de zoveelste lockdown een aanslag is op onze mentale staat. Veel binnen zitten, weinig contact hebben, niet altijd een goede uitlaatklep vinden voor onze energie, … zijn stuk voor stuk zaken die ons gemoed een deuk kunnen geven. Daarom is het belangrijk om aandacht te schenken aan onze gedachten en onze gevoelens.

Je lichaam vertelt je op haar eigen manier waar het nood aan heeft. Of denk je dat piekeren, slecht slapen of zenuwachtigheid zomaar uit het niets komen? Wat er in ons dagelijks leven gebeurt, wordt opgeslagen door ons lichaam. Wanneer we niet voor voldoende positieve gevoelens zorgen om onszelf in balans te houden, protesteert ons lijf. Ons mentale welzijn gaat aan het wankelen.

Doe de test!

Voel jij je tegenwoordig even veerkrachtig als anders? Sta je op met zin in de dag en vink je in sneltempo je to-do lijst af? Of kost alles net wat meer energie dan vroeger? Ontdek hier hoe het met jouw mentaal welzijn is gesteld, en krijg tips en tricks op maat om je weer 100% goed in je vel te voelen.

Samen sterk

Wist je dat Partena heel wat hulp biedt om de rust in je hoofd te bewaren? Van e-books tot gratis telefoongesprekken met een psycholoog, jouw ziekenfonds helpt je op weg. Ontdek hier alle mogelijkheden en laat je helpen. Samen staan we sterk!

Het bericht Perfectionist? Piekeraar? Test hier jouw mentaal welzijn verscheen eerst op Gezond.be.

“Hoe ik die combinatie thuiswerken met kinderen zou omschrijven? In één woord: hels! Ik ben marketeer bij Walt Disney Company en werk normaal in Brussel, mijn man werkt op de sport- en jeugddienst in Lokeren. Het voorbije jaar werkten we allebei van thuis uit, op een paar uitzonderingen in de zomer na. We hebben twee dochtertjes die nu bijna vier en net twee jaar zijn. 

De eerste lockdown vorig jaar kan ik niet anders omschrijven dan de HEL. Onze oudste dochtertje ging nog maar een paar weken naar school, onze jongste was een jaar – en plots moesten we ons werk wekenlang zien te combineren met de zorg voor de kinderen. Het was onmogelijk om structuur te brengen in de dagen, daarvoor waren onze kindjes nog te jong. We zaten wel achter onze computer om te werken, maar onze concentratie was quasi nihil doordat onze aandacht constant werd opgeëist door hen. Onze jongste sliep toen ook nog niet door, dus tel daar nog eens de vermoeidheid bij en je krijgt een scenario waar je niet meteen gelukkig van wordt. 

Bovendien was ik nog maar net terug aan het werk nadat ik een paar maanden thuis had gezeten met een burn-out. Ik was nog volop aan het herstellen en voelde me nog heel fragiel. Door de lockdown en de combinatie thuiswerken met kinderen voelde ik me weer wegglijden en zat ik opnieuw op het randje. 

Het moeilijkste vond ik het schuldgevoel dat ik had tegenover alles en iedereen. Ik voelde me schuldig tegenover mijn werkgever, want ik kon niet optimaal presteren. Ik voelde me schuldig tegenover de kinderen, want ik was fysiek misschien wel aanwezig maar mentaal was ik dat niet. Die situatie zorgde voor een wervelwind aan emoties in mezelf. 

Gelukkig zat ik op dezelfde golflengte als mijn man en probeerden we allebei voor ogen te houden dat we ons best deden en dat we niet meer konden doen dan dat. Daarnaast waren onze werkgevers ook heel begripvol. Daar ben ik heel dankbaar voor, want ik besef dat dat niet bij iedereen zo is. En niet onbelangrijk: we waren ontzettend blij met het mooie weer in die eerste lockdown. Als één van ons een meeting had, kon de andere dan even naar buiten trekken met de kinderen zodat er toch even wat rust was. Maar hoe dan ook moest er altijd één van ons met hen bezig zijn. 

In die eerste periode ben ik een tijdje technisch werkloos geweest, waardoor ik twee maanden lang 3/5 werkte. En in de zomer nam ik ouderschapsverlof op. Dat zorgde voor wat ademruimte: op die momenten kon ik er ten volle zijn voor de kinderen. En er zijn ook wel voordelen aan heel die coronasituatie: normaal werk ik in Brussel, terwijl ik nu op tijd aan de schoolpoort of aan de crèche kan staan om mijn kinderen op te halen. Maar aan thuiswerken mét kinderen, daar zie ik eerlijk gezegd geen voordelen aan. 

Meer nog, ik vind het echt verontrustend dat het precies normaal wordt gevonden dat ouders alles moeten kunnen combineren. De druk is gigantisch hoog: er is geen village om op terug te vallen, de economie moet blijven draaien, thuiswerken moet je kunnen combineren met de zorg voor je kinderen en als het even kan zet je toch best drie keer per dag een gezonde zelfbereide maaltijd op tafel en ga je een paar keer per week gaan sporten. Dan vraag je toch het onmogelijke van mensen? Ik heb schrik dat het ook na corona normaal zal gevonden worden dat er zoveel verwacht wordt van ouders en ik vrees dus dat het aantal parentale burn-outs nog meer zal stijgen.

Of ik tips heb voor mensen die voelen dat het hen te veel wordt? In normale omstandigheden zou ik aanraden om een beroep te doen op je village, maar jammer genoeg is dat nu niet echt een optie. Wat je wel kan doen, is praten, ventileren en je hart te luchten bij je partner, je ouders, je vrienden … Praat ook eens met je werkgever. Misschien kan je een bepaald verlofstelsel opnemen om de druk wat van de ketel te halen? En last but not least: probeer de boel de boel te laten. Laat het los, hoe moeilijk dat ook is.”

Benieuwd hoe het met jouw mentale gezondheid gesteld is? Doe de mentale fittest van Partena Ziekenfonds hier en ontdek hoeveel ruimte er nog overblijft in jouw hoofd. We verzamelden alvast ook enkele tips die jouw mentale rust ten goede komen.

Het bericht GETUIGENIS Amaury vertelt over de combinatie thuiswerken met kinderen: ‘Hels!’ verscheen eerst op Gezond.be.

Boeken

Moet just niks van Ilse Nackaerts

Hebben we niet allemaal eens het gevoel dat het leven aan ons voorbij gaat zonder dat we er echt bij stilstaan? Moet just niks is een gids die je helpt om terug je eigen leven te leiden. Met meer dan tweehonderd tips leer je opnieuw keuzes te maken die voor jou belangrijk zijn. Thema’s als huishouden, financiën, werk, gezondheid, seksualiteit en sociaal leven komen uitgebreid aan bod. Het doel van het boek? Vol zelfvertrouwen en met veel vrijheid je dag doorkomen.

De groep van Christie Tate

In De groep neemt Christie Tate je mee in haar eigen levensverhaal. Nadat ze succesvol haar rechtenstudies beëindigde en haar eetstoornis eindelijk overwon, was ze nog steeds niet gelukkig. Dr. Rosen, die ze toevallig ontmoette, beloofde haar leven beter te maken met groepstherapie. Het enige wat Christie moest doen, was opdagen én eerlijk zijn. Je leest in het boek hoe pijnlijk, emotioneel en ook hilarisch groepstherapie kan zijn.

155 lifeskills van Erin Zammett Rudy

155 lifeskills is hét boek voor alle chaotische vrouwen die wel wat praktische hulp kunnen gebruiken (*steekt hand in de lucht). Erin, journaliste bij verschillende Amerikaanse lifestylemagazines, beoordeelde nog steeds wijnen op basis van hun etiket en lag uren te snoezen om nadien halsoverkop de deur uit te rennen. Ze besloot dat het anders kon én moest. Voor 155 lifeskills sprak ze met verschillende experten en vatte ze hun adviezen samen in handige tips en tricks. Met dit boek breng je terug rust in je leven én in je hoofd.

Van stress naar veerkracht van Séverine Van De Voorde

Séverine Van De Voorde is dokter in de psychologie, stress en burn-outcoach, HSP- professional en loopbaanbegeleider. Met dit boek leert ze je hoe stress ook positief kan zijn en hoe je je energieverlies kan beperken. Aan de hand van zeven sleutels en gemakkelijke tips helpt ze je je veerkracht opnieuw te versterken en je weg te vinden in de ‘mentale jungle’.

Licht leven van Nanne van der Leer

Licht leven is het eerste boek van schrijfster Nanne van der Leer. Van der Leer is de oprichtster en het gezicht achter de gedichten van Lief Leven. Toen ze in 2015 crashte tijdens haar reis naar Bali, besloot ze om haar leven anders te leiden eens terug in Nederland. Vijf jaar later schreef ze een boek over hoe ze dat precies aanpakte. Met de zeven wijze lessen die ze meegeeft, gooi jij je leven zelf helemaal om.

Podcasts

On-Gezouten

Je hebt onze nieuwste podcastaflevering misschien al voorbij zien komen. In de tiende aflevering van On-Gezouten hebben we het uitgebreid over mentale gezondheid. Onze moderator Vincenzo De Jonghe zit rond de tafel met klinisch psycholoog en seksuoloog Annelies Van Den Haute, huisarts Teun Fransen, die het eerste aanspreekpunt is van mensen met klachten, en ervaringsdeskundigen Bram De Brabander en Mirthe Poel. Die laatste twee vertellen met welke problemen zij al te maken kregen en hoe ze trachten daarmee om te gaan in een snel veranderende wereld als deze.

Beluister hier alle aflevering.

Weg

Weg is de podcastreeks van Sofie Verschueren. Je kan haar nog herkennen aan haar radiostem, die tot 2018 te horen was op Nostalgie. Toen Sofie na haar ontslag te horen kreeg dat ze leed aan het syndroom van Asherman én plots afscheid moest nemen van haar broer, werd verlies een heel actueel thema in haar leven. In Weg praat Sofie iedere aflevering met één gast over een onderwerp dat met verlies en afscheid te maken heeft. Van euthanasie tot jongdementie en zelfdoding. Echt vrolijk word je er niet van, maar rouwen blijft een thema waar nog steeds te weinig aandacht aan wordt besteed, terwijl het toch enorm belangrijk is. Een wondermooie podcast, met muziek van Udo.

Beluister hier alle afleveringen.

Belachelijk eerlijk

Minder bekend maar daarom niet minder interessant is de podcast Belachelijk Eerlijk. Daarin leggen Charlotte (42) en Gwen (41) hun eigen angsten, bezorgdheden en levensverhalen op tafel om zo verschillende onderwerpen bespreekbaar te maken. De thema’s die ze aanhalen zijn uiteenlopend, maar steeds relevant: van toxische vriendschappen tot schaamte en ons lichaamsbeeld.

Beluister hier alle afleveringen.

Scheiden doet leiden

Maja Vande Velde is 36 jaar en moeder van twee zonen. Toen ze drie jaar geleden de moeilijkste beslissing van haar leven nam en uit haar huwelijk stapte, ontdekte ze hoeveel taboe er nog steeds rond scheiden hangt. Een echtscheiding is geen leuke periode en vaak is het vooral mentaal heel zwaar. Maar Maja wil aantonen dat scheiden er ook voor zorgt dat je een nieuw leven kan gaan leiden. Iedere aflevering gaat ze in gesprek met iemand die het over zijn of haar scheiding heeft en vertelt hoe je je leven opnieuw invult na zo’n moeilijke keuze.

Beluister hier alle afleveringen.

Unlocking us

Brené Brown is professor en doet al een aantal jaren onderzoek naar onder andere moed, kwetsbaarheid, schaamte en empathie. Brené schreef vijf boeken en maakt nu ook podcasts. Eén daarvan is Unlocking us. In deze populaire podcastreeks spreekt ze met bekende gasten over hoe het is om mens te zijn. Of zoals ze het zelf verwoordt: ‘The universal experiences of being human, from the bravest moments to the most brokenhearted.’ Onder andere zangeres Alicia Keys en president Joe Biden zaten al bij haar aan de tafel.

Beluister hier alle afleveringen.

Het bericht Mentale gezondheid: deze boeken en podcasts moét je gelezen en gehoord hebben! verscheen eerst op Gezond.be.

Het aantal psychologische klachten zit al enkele jaren in een stijgende lijn. Hebben we nu gewoon meer psychologische problemen dan vroeger of ligt het aan onze maatschappij? Volgens Van Den Haute is het een combinatie van beide: ‘Enerzijds zijn er veel meer mensen die de weg naar psychologische hulpverlening vinden, dat merk ik echt. Vooral jonge mensen zetten sneller de stap. Er komen ook vaker oudere mensen langs, al blijft dat meestal moeilijk, aangezien zij zijn opgegroeid in een periode waarin niet veel aandacht werd besteed aan mentale gezondheidszorg. Nog heel veel mensen denken dat je ‘zot’ moet zijn vooraleer je naar een psycholoog gaat, maar dat is absoluut niet waar.’

Instagram en co

‘Ook sociale media hebben een invloed op onze mentale gezondheid. De jeugd van tegenwoordig groeit op met Instagram, Snapchat, TikTok … Dan is het heel gemakkelijk om je met anderen te vergelijken. Voor sommige jongeren is dat gevaarlijk, want die hebben de neiging om zich net té veel te spiegelen aan anderen en zij willen ook een perfect leven. Anderzijds staan we volgens mij tegenwoordig allemaal onder grotere druk dan vroeger. We moeten op het werk goed presteren, thuis moeten we een goede ouder of zoon of dochter zijn en ook in onze vriendenkring moeten we zorgen dat we goed liggen. Dat zorgt voor veel verschillende rollen die je zo perfect mogelijk moet vervullen. We willen overal een beetje supermens zijn, maar dat gaat natuurlijk niet.’ 

Opgebrand

Depressie en burn-out komen steeds vaker voor. Toch blijft het moeilijk om erover te praten. ‘We hebben tegenwoordig heel veel werkdruk en op een bepaald moment zegt je lichaam: ‘Stop, het is genoeg!’. Een burn-out is eigenlijk een energiestoornis, waarbij al je energie gewoon is opgebruikt. Waarom het zo moeilijk is om erover te praten? Omdat het niet zichtbaar is! Als je bijvoorbeeld een been breekt, dan zie je dat op scans en leggen ze je been in de plaaster. Dat is een bewijs dat er écht iets scheelt. Maar een burn-out zie je niet, dat staat niet op iemands gezicht geschreven, terwijl het wel écht een reëel probleem is.’ 

‘Ik vind het heel jammer dat dat taboe nog bestaat. Zeker omdat we in een moderne maatschappij leven en al heel grote stappen hebben gezet op vlak van psychologische hulp.’ Toch is een psycholoog niet altijd nodig. ‘Praten met vrienden kan helpen, en ik raad het ook aan. Als vriend is het belangrijk om ook écht te luisteren en erkenning te geven wanneer iemand met zijn problemen bij je komt aankloppen. Je hoeft niet meteen een oplossing te zoeken. In eerste instantie willen mensen met psychologische problemen dat er gewoon iemand naar hen luistert.’ 

Zelfzorg

Volgens Van Den Haute is het ook belangrijk om voor jezelf te zorgen en voldoende stil te staan bij je emoties. ‘Vraag je op tijd af of je je wel oké voelt en of je genoeg zorg draagt voor jezelf. Die zelfzorg is namelijk enorm belangrijk. Als je daarop kunt inzetten en combineert met gesprekken met een psycholoog, ben je al een hele stap verder. Ik raad mensen ook vaak aan om dingen van zich af te schrijven. Houd bijvoorbeeld een dagboek bij of probeer eens een lied te schrijven. Als psycholoog ga ik op zoek naar wat mensen helpt en wat hen ook vroeger heeft geholpen. Schrijven is een veelvoorkomend voorbeeld, want het kan heel therapeutisch zijn.’

‘De coronacrisis heeft op een harde manier aangetoond dat menselijk en persoonlijk contact heel belangrijk is. We moeten dus echt wel blijven inzetten op psychologische hulp. Ook medicatie kan helpen, al kan je je hart niet luchten tegen een pil. We hebben af en toe gewoon iemand nodig die een luisterend oor biedt, advies geeft en begrip toont. Praten helpt écht!

De volledige podcastaflevering over mentale gezondheid kan je hieronder beluisteren.

Het bericht Psycholoog: ‘Er blijft een taboe hangen rond mentale gezondheid en dat is zó spijtig’ verscheen eerst op Gezond.be.

‘Eerst en vooral: weet dat je niet alleen bent’, vertelt Lies Clerx, klinisch psychologe en oprichtster van Leading Moms. ‘Momenteel staan heel wat mensen, onder andere omwille van de uitdagingen die corona met zich meebrengt, meer dan ooit in een spreidstand tussen werk en gezin. Een eerste belangrijkste stap is even uit die hoogste versnelling komen en vertragen, en zo pogen eventuele spanningsklachten te verminderen. Wat rust en ontspanning in jouw individuele geval betekenen is heel subjectief. Voor de ene persoon is dat een flinke herfstwandeling in het bos, voor de andere een boek lezen, rustig een kop thee drinken of gaan hardlopen. Wat wel universeel is en iedereen tot vertragen beweegt is het (opnieuw leren) genieten van de kleine dingen. Wie onder druk staat, gaat vaak net voorbij aan die dingen die hij/zij het meeste nodig heeft om zich weer beter te voelen. Een makkelijke tip waar je niets voor nodig hebt is om aan de slag te gaan met je zintuigen. Luister naar het geluid van de omgeving rondom je – wat hoor je? Voel hoe warm het water van de douche is, kijk hoe mooi de natuur is tijdens een wandeling, in plaats van op automatische piloot door het leven te razen. Je hoeft er niets speciaals voor te doen, alles is er al – maar je bent het vaak zo gewend dat je aandacht geen halt meer houdt bij deze alledaagse dingen. De automatische piloot heeft dan een groot deel van je bewustzijn overgenomen, waardoor negatieve gedachten, piekeren en zorgen vrij spel kunnen krijgen en zich voortplanten met de snelheid van onkruid. Deze hebben niet enkel een effect op jouw welzijn, functioneren en slaap, maar ook op je interacties met anderen.’

Stap voor stap

‘Wees mild voor jezelf en geef je lichaam de tijd die het nodig heeft’, gaat Lies Clerx verder. ‘Verwacht niet dat je op 1, 2, 3 de energie terug hebt die je de laatste maanden (of jaren) verloren hebt. Laat je systeem eerst tot rust komen, zodat de spanning zich niet verder hoeft op te bouwen. Dag per dag, stap voor stap. Als je voelt dat het ondanks bovenstaande toch moeilijk blijft om die alsmaar draaiende motor even stil te leggen, aarzel dan niet om professionele hulp in te schakelen. Erover praten met je naasten, met vrienden en met je werkgever kan helpen om het probleem te onderkennen en is een eerste stap naar herstel.’

Het bericht Wordt de combinatie gezin, drukke job en corona jou ook te veel? De psychologe geeft tips om op adem te komen en een crash te vermijden verscheen eerst op Gezond.be.

‘Onder normale omstandigheden brengen we de feestdagen door met onze familie en vrienden’, vertelt Manu Keirse. ‘Dat kan dit jaar niet, om welbekende redenen. Daarnaast valt de afleiding van werk, school en activiteiten buitenhuis weg. Dat je je met de eindejaarsfeesten eenzaam voelt, is helemaal niet abnormaal, al zeker na zo’n heftig jaar. Daarnaast is het belangrijk om te begrijpen dat je ook eenzaamheid kunt ervaren in groep. Je kunt alleen zijn maar je toch verbonden voelen met anderen, bij eenzaamheid ben je die verbinding kwijt.’

1. Een goede voorbereiding is het halve werk

‘Bepaal vooraf wat je tijdens de feestdagen gaat doen. Plan een leuke activiteit. Zoek het niet te ver en denk niet te groots, zolang jij het maar leuk vindt. Ook een emotionele voorbereiding is van groot belang. Door je op voorhand te bedenken dat bijvoorbeeld kerstdag een emotionele dag kan worden, creëer je controle. Zo word je niet onverwacht overspoeld door je emoties.’

2. Geef het werk uit handen

‘Geef jezelf niet te veel werk. Dit jaren vieren we Kerstmis en Nieuwjaar sowieso in beperkte kring. Voel jij je eenzaam of draag je emotionele bagage met je mee? Maak het jezelf niet te moeilijk. Bestel je feestmenu bijvoorbeeld bij een traiteur in plaats van zelf uren achter het fornuis te staan.’

3. Verbind via sociale media 

‘Kun je elkaar niet in het echt ontmoeten? Bel of videochat de mensen met wie je normaal gezien de eindejaarsfeesten doorbrengt. Dit evenaart hoogstwaarschijnlijk niet de vorige kerstfeesten waar jullie met z’n allen rond één tafel zaten, maar het brengt jullie wél – zoals dat hoort tijdens de feestdagen – samen. Tegenwoordig zijn er zo veel mogelijkheden om met elkaar te verbinden ‘op afstand’, maak er dus gretig én juist gebruik van. Wat je vooral niét moet doen? Op Instagram op zoek gaan naar leuke familiekiekjes voor de kerstboom, terwijl jij kerstavond alleen op de bank doorbrengt.’

4. Selfcare

‘Eenzaamheid vergt veel mentale én fysieke energie, dus zorg voor jezelf. Ga niet overdadig eten en drinken en kruip op tijd in je bed. Kortom: wees lief voor jezelf.’

5. Een kerstkaartje, maar dan anders 

‘De feestdagen roepen verbondenheid op. Voel je die verbondenheid niet, dan zorgt dat vaak voor schrijnende eenzaamheid. Spreek daarom met je familie en/of vrienden af om elkaar een kerstkaartje te sturen met een leuke herinnering op. Zo hoef je niet expliciet op de feestdag zelf bij elkaar te zijn om toch met elkaar verbonden te blijven en kun je op eender welk moment een leuk moment herbeleven.’

Het bericht Alleen met Kerstmis of Nieuwjaar? De psycholoog geeft 5 tips tegen eenzaamheid! verscheen eerst op Gezond.be.

“Lachen is vooral goed voor onze mentale gezondheid”, duidt Madelijn Strick, sociaal psycholoog aan de universiteit van Utrecht en auteur van het boek ‘Humor is een van de vier pijlers onder het universum’. “Bij het horen van het woord ‘humor’ denken velen vooral aan grappen maken, maar het is zoveel meer dan dat. Humor gaat immers ook om grappen begrijpen, waarderen én om het relativeren van moeilijke omstandigheden. En vooral dat laatste is nu natuurlijk heel erg belangrijk. Heel veel mensen balen van de tweede lockdown. Dat is logisch, en je kan deze situatie heel erg bedreigend, eng, en moeilijk vinden, maar als je humor hebt, kan je er ook op een andere manier naar kijken, waardoor ze minder beangstigend wordt.”

Het ene klagen is het andere niet

En dat is niet alles, want humor is ook heel sociaal. “Je kan gaan zitten klagen over hoe erg het allemaal is, maar daar worden jij én je omgeving alleen maar triester van”, gaat Strick verder. “Als je een grap deelt over de coronacrisis, is dat ook een manier van klagen, maar dan op een leuke manier. Daardoor beleven anderen er ook plezier aan, in plaats van er chagrijnig van te worden. Humor is dus ook een goede manier om gezamenlijk met deze crisis om te gaan en met elkaar uit te wisselen hoe je ze ervaart.”

Kan jij best een streepje humor gebruiken? Deze filmpjes brengen ons steevast aan het lachen:

1. Pief, poef, paf

Op 11 december 2018 vond op de kerstmarkt in het Duitse Straatsburg een aanslag plaats. Enkele weken later trok VTM Nieuws naar de Leuvense kerstmarkt om aan bezoekers te vragen of ze hadden getwijfeld om naar het jaarlijkse evenement af te zakken. Het resultaat? Een interview dat recht uit ‘In De Gloria’ lijkt te komen.

2. Actuasnacks

VIER-programma ‘De Ideale Wereld’ kaart drie keer per week op satirische wijze de actualiteit aan. Zoals in dit filmpje, met een hilarische Ella Leyers in de hoofdrol.

3. Boemerang

Over satire gesproken: in 2000 en 2001 scheerde ‘In De Gloria’ hoge toppen op Canvas. Eén van de bekendste sketches uit het komische programma schopte het zelfs tot in de Amerikaanse talkshow van Jay Leno. In de sketch speelt acteur Tom Van Dyck zélf een talkshowhost die een man interviewt die het slachtoffer werd van een medische fout. Kan jij het serieus houden bij het bekijken van de sketch? Wij in elk geval niet …

Het bericht Lachen is gezond (zéker nu): de psycholoog vertelt waarom + 3 filmpjes die ons altijd doen gieren verscheen eerst op Gezond.be.

1. Onbespreekbaar 

In deze relatief nieuwe podcasts maken de Gentenaars Jef Willem en Jonas Overmeire mentale gezondheid bespreekbaar. Dat doen ze door niet alleen te babbelen over thema’s als kwetsbaarheid, eenzaamheid en omgaan met sociale media, maar ook door hun eigen ervaringen en struikelpunten te delen. Aanrader! 

2. How to Fail With Elizabeth Day 

De Noord-Ierse schrijfster en journaliste Elizabeth Day interviewt wekelijks gasten zoals zangeres Jessie Ware en auteur Glennon Doyle over hun successen, mislukkingen en tegenslagen. Herkenbaar én leerrijk. 

3. Happy Place 

Geluk. Dat is het centrale thema in deze verslavende podcast van de Britse televisie- en radiopresentatrice Fearne Cotton. Elke aflevering gaat ze in gesprek met een expert ter zake. Onze favoriete episode? Die waarin zangeres Alicia Keys komt vertellen hoe zij van haar mentale én fysieke gezondheid een prioriteit maakt. 

4. Optimal Living Daily  

Elke dag leest presentator Justin Malik de beste blogposts en artikels over geestelijke gezondheid voor. Zo word jij in amper tien minuten per dag ook de beste versie van jezelf! 

5. The Mindvalley Podcast  

In deze podcast behandelen ondernemer, auteur en motivational speaker Vishen Lakhiani en zijn gasten wekelijks vraagstukken als ‘Hoe ontdek je wat je écht wilt in het leven?’ en ‘Hoe kan je je intuïtie optimaal gebruiken?’. 

6. Verstrikt 

Een podcast over zelfdoding van de Nederlandse journalist Maarten Dallinga. Niet alleen heeft hij het over de zelfmoordgedachten waar hij vroeger zélf mee kampte, maar hij gaat ook in gesprek met andere mensen die suïcidaal zijn of waren en met nabestaanden en hulpverleners. Heftig. 

7. The Marie Forleo Podcast 

Everything is figureoutable, oftewel alles is uitvogelbaar. Dat is het motto én de titel van de bestseller van de Amerikaanse lifecoach Marie Forleo. In haar podcast deelt ze samen met haar gasten strategieën om gelukkiger, gemotiveerder en gezonder door het leven te gaan. 

Al deze podcasts zijn gratis te beluisteren via Spotify of jouw favoriete podcast-app. 

Het bericht Werelddag Geestelijke Gezondheid: dit zijn onze zeven favoriete mental health-podcasts verscheen eerst op Gezond.be.

“Veerkracht is het omgaan met negatieve én positieve uitdagingen”, legt Dr. Elke Geraerts uit. Het wilt zeggen dat je leert omgaan met stress en moeilijke situaties om daar uiteindelijk sterker uit te komen. “De manier waarop je omgaat met veerkracht is afhankelijk van persoon tot persoon en van de situatie waarin je zit. Maar veerkracht is vooral iets positiefs en het maakt mensen net uniek.” Word veerkrachtiger met deze zes tips van Dr. Elke Geraerts.

1. Focus op datgene waar je wél invloed op hebt

“De Amerikaanse auteur Stephen Covey had het in een van zijn bestverkochte boeken over twee cirkels. In De zeven eigenschappen van effectief leiderschap vertelt hij over ‘de cirkel van betrokkenheid’ en ‘de cirkel van invloed’. Alle dingen waar je je druk over maakt in je leven zitten in die eerste cirkel. De tweede cirkel ‘van invloed’ is gevuld met zaken waar je als individu iets aan kunt veranderen.”

“De coronacrisis is hier een goed voorbeeld van. Terwijl we zelf niet in de hand hebben wat er van bovenaf beslist wordt en welke maatregelen we moeten volgen, kunnen we onszelf wel aanleren om in onze elleboog te niezen. De coronacrisis en de beleidsbeslissingen zelf liggen dus buiten je cirkel van invloed, en een nieuwe gewoonte aanleren liggen in die cirkel. Het is belangrijk om vooral te focussen en tijd te investeren aan dingen die binnen die cirkel liggen en waar je wel degelijk iets aan kunt veranderen.”

2. Breng je emoties in beweging

“Het is logisch dat zo’n ingrijpende situatie als de coronacrisis heel wat emoties teweeg brengt. We herinneren ons allemaal nog de beelden van de operazangeressen die vanaf hun balkon zongen of de bejaarden in de woonzorgcentra die langs het raam stonden te wachten op hun geliefden. Dat zijn ongewone situaties en we hebben veerkracht nodig om ermee om te kunnen gaan. Het is belangrijk om op deze momenten je emoties ook los te laten. Huil als je verdrietig bent, schreeuw als je boos bent, schrijf alles op papier als je je angstig voelt of als je vastzit in piekergedachten.” 

3. Doseer je inname van informatie

“Sociale media en het nieuws hebben een hele grote impact op hoe we ons voelen. Daarom is het verstandig om bewust om te gaan met beide. Je kan beter twee keer per dag een lange tijd informatie verwerken dan elk moment van de dag je sociale media en het nieuws te checken. Leg die twee informatiemomenten vast en stop je telefoon op de andere momenten weg.”

4. Zorg voor routine

Routine is de sleutel tot veerkracht. Door je aan een dagelijkse planning te houden, heb je voor de rest ook minder zorgen en kun je beter tegen eventuele tegenslagen. Net tijdens de lockdown werden al onze gewoontes overboord gegooid. Het is belangrijk om in zo’n situatie juist vast te houden aan de routines die wél nog overeind staan. Probeer dus elke dag op hetzelfde uur op te staan, ook al heb je geen verplichtingen.

5. Cultiveer bewust gevoelens van dankbaarheid en connectie

Duizenden jaren geleden waren onze voorouders met niets anders bezig dan overleven, gevaren ontwijken en problemen oplossen. Het zit dus in onze aard om te focussen op het negatieve, dat heeft ervoor gezorgd dat de mens evolueert. Dankbaarheid en connectie zijn twee hele sterke, positieve emoties. Door die te trainen zullen onze hersenen automatisch anders gaan denken. Dat kun je doen door bijvoorbeeld een dankbaarheidsdagboek bij te houden. Daarin schrijf je alles wat je waardeert in je leven. Ook optimisme in het algemeen kun je aanleren. Het is kwestie van een roze bril op te zetten, en op een andere manier naar het leven en situaties te kijken.

6. Besef dat we met zen allen veerkrachtig zijn

COVID-19 brengt heel wat uitdagingen met zich mee en we voelen heel erg dat dit geen normale manier van leven is. Uiteindelijk moeten we wel meesurfen op de golf en dat heeft geleid naar veel positieve veranderingen. Heel veel oude, harde gewoontes werden aan banden gelegd. Denk maar aan de verschillende manieren die we ontwikkeld hebben om van thuis uit te werken.

Het bericht Werelddag Geestelijke Gezondheid: 6 tips om je veerkracht te trainen verscheen eerst op Gezond.be.

Inge verloor haar man na een lange strijd

Raoul werd ziek in 2012 en na talloze onderzoeken werd er slokdarmkanker vastgesteld. Daarna volgde er een rollercoaster van chemokuren en operaties. Eind 2018 werd hij genezen verklaard, maar kort nadien ging het weer mis. Er werd blaaskanker vastgesteld waardoor hij opnieuw een hele reeks zware behandelingen moest ondergaan. Maar die bleken te zwaar voor zijn verzwakte lichaam. Hij stierf in het ziekenhuis ten gevolge van een massieve longbloeding.

Enorme invloed van de opgelegde maatregelen

Tussen kerstmis en nieuwjaar kon Inge niets doen. Het was heel erg moeilijk om te eten, drinken en slapen. ‘Na Raouls dood moest er natuurlijk van alles geregeld worden. Ik had vaak het gevoel dat mijn man plots was gereduceerd tot een euroteken op een stuk papier. Dat maakte het rouwproces extra lastig. Gelukkig heb ik veel hulp gehad van mijn dochter. Ze heeft me overal mee naartoe gesleurd, want ik was niet in staat om het allemaal alleen te doen.’

‘Toen uiteindelijk alles ongeveer geregeld was, begon ik me wat beter te voelen. Maar toen kwam de coronacrisis en viel ik weer in een diepe put. De opgelegde maatregelen hebben een enorme invloed op mij gehad. Enerzijds zorgden ze voor veel rust omdat ik niet moest deelnemen aan het normale leven. Anderzijds zorgden de maatregelen ervoor dat ik te veel tijd had om na te denken. Op een bepaald moment dacht ik dat ik gek ging worden. Omdat ik er niet bij was toen mijn man stierf, had ik een enorm schuldgevoel. Ik had heel veel gedachten over zijn dood. Mentaal heeft dit voor mij een grote weerslag gehad.’

Inge haar rouwproces was erg zwaar, maar door de coronamaatregelen werd het alleen maar erger. ‘Door de maatregelen kon ik mijn familie niet meer zien, waardoor ik me erg alleen voelde met mijn verdriet. Er was niks meer om me aan vast te houden. Ik zag mijn dochter, kleinkinderen en moeder niet meer, wat toch wel een zware impact op me had.’

Gelukkig kon Inge rekenen op de steun van anderen. ‘Mijn familie en vrienden hebben me enorm geholpen. Eerst vanop afstand met videocalls en telefoontjes. Mijn beste vriend  zat vast in Griekenland, maar hij belde me dagelijks op om me moed in te spreken. Toen er werd bekend gemaakt dat bezoek was toegelaten op Moederdag, was dat een hele opluchting voor mij. Die dag was echt een kantelpunt. Het bezoek van mijn dochter, haar man en de kleinkinderen maakte me gelukkig. De versoepelingen geven me moed. Nu kan ik zeggen dat ik erdoor kom en dat het allemaal wel goed komt.’ Een rouwproces is op zich al een ontzettend moeilijke periode, maar de coronacrisis kan daar nog een schepje bovenop doen. In contact blijven met haar geliefden zorgde ervoor dat Inge zich mentaal ondersteund bleef voelen in deze kwetsbare periode.

Ben jij extra kwetsbaar tijdens deze moeilijke periode en heb jij soms ook het gevoel dat jouw schijfruimte vol is? Doe deze test en krijg tips om je mentale veerkracht een boost te geven.

Het bericht Inge: ‘Door de coronamaatregelen kon ik mijn familie niet meer zien, waardoor ik me erg alleen voelde met mijn verdriet’ verscheen eerst op Gezond.be.

We leven in bizarre tijden. Er is al veel gesproken over de fysieke gezondheid van de mens, maar ook het mentale krijgt steeds meer aandacht. Waarom is dat zo belangrijk volgens u?

We kunnen enkel de beste versie van onszelf zijn wanneer er sprake is van een gezonde geest in een gezond lichaam. Die twee zaken kunnen niet losgekoppeld worden van elkaar. De opgelegde maatregelen, zelfs in deze versoepelende fase, en de angstbeelden over de impact van deze pandemie, hebben een impact op ons mentaal welzijn. Het is heel belangrijk dat we ons geestelijk zo fit mogelijk proberen te houden. Onze geestelijke gezondheid verdient evenveel aandacht als onze fysieke gezondheid.

Is er tijdens deze crisis genoeg aandacht geweest voor de mentale veerkracht van de mens?

Niet echt, wat we horen en zien toont aan dat veel mensen zich mentaal niet goed voelen tijdens deze crisis. Maar er zijn wel een aantal verzachtende omstandigheden waarmee we rekening moeten houden. Zo is er op het vlak van mentale weerstand een achterstand omdat er bij het begin van de crisis niet vlug genoeg werd ingespeeld op het onderwerp. Achter de schermen wordt er momenteel hard gewerkt om die achterstand weg te werken, maar het is niet gemakkelijk. Er zijn heel veel verschillende actoren die op een korte tijd op één lijn zouden moeten zitten en er moeten ook vele moeilijke afwegingen worden gemaakt. Daardoor is het logisch dat beslissingen over dit toch wel complexe en delicate onderwerp langer op zich laten wachten.

Veel mensen werken op een ander werkregime of van thuis. Welk effect heeft dat op de prestatiedruk?

Sommige mensen ervaren meer prestatiedruk in deze tijden, terwijl er voor anderen op dat vlak niets veranderd is. We zijn allemaal met een andere mentale veerkracht aan de start van deze crisis gekomen. Wanneer de coronacrisis ons overspoelde, hadden we allemaal een andere plaats op de veerkrachtschaal. Daarnaast speelt ook onze thuissituatie een rol. Een introvert iemand had in het begin van de crisis waarschijnlijk niet veel last van de opgelegde maatregelen. Maar hoe langer de crisis duurt, hoe meer kans introverten lopen op een depressie door vereenzaming.

Ouders die thuiswerken met jonge kinderen kunnen het moeilijk vinden om veerkrachtig te zijn en om te gaan met de prestatiedruk op het werk. Ook mensen die tijdelijk werkloos zijn, kunnen nu niet ‘herladen’, waardoor ze minder veerkrachtig terug op de werkvloer komen. Ik merk dat bedrijven hierdoor verrast zijn. Werkgevers maken daarom best een duidelijk beleid op rond de terugkeer naar het ‘gewone’ werkleven.

Na de lockdown terug aan de slag gaan, kan ook voor stress zorgen. Hoe komt dat juist?

Dat komt omdat heel veel mensen momenteel overbelast zijn. We leven in een tijd van multitasking: online meetings, voor de kinderen zorgen, voor de grootouders zorgen … Op een normale werkdag spendeer je wat tijd in de auto of op de trein, maar door de coronacrisis kan dat niet meer. Er zijn heel weinig rustmomenten en veel meer redenen om te piekeren. Door die overbelasting zijn veel mensen nu vatbaarder voor stress en burn-outs.

U sprak over de term corona burn-out, wat zijn hier de aanleidingen voor?

De aanleiding van een corona burn-out is die overbelasting waar velen nu mee te maken hebben. Je moet je werk combineren met heel veel andere zaken. Daarnaast wordt er op tv en op de radio constant gesproken over corona. Je kan er geen moment aan ontsnappen, en daar word je niet bepaald vrolijk van.

Bij welke signalen moet je zelf aan de alarmbel trekken?

Cognitieve vermoeidheid, slaapproblemen en jezelf niet meer kunnen ‘opladen’. Veel mensen ervaren ook een verlies van plezier. Activiteiten die ze vroeger wel leuk vonden, zijn nu niet meer zo speciaal.

De cijfers over het coronavirus zijn hoopgevend. Maar zien we dat ook in hoe mensen zich op dit moment voelen?

Mensen gaan zich niet per se beter voelen omdat de cijfers hoopgevend zijn. In tegendeel, mensen gaan zich nu juist meer gaan frustreren door de beslissingen die er worden genomen. Toen de lockdown juist begon, was er soort van samenhorigheidsgevoel. We moeten er samen door en we zullen samen werken aan een oplossing. Maar nu duurt de situatie te lang, waardoor er vlug sprake is van kwaadheid en frustratie. Ook problemen die er al waren voor deze crisis komen nu vlugger naar boven.

Prof. dr. Elke Van Hoof is klinisch psycholoog met specialisaties in psychodiagnostiek, trauma, stress en burn-out. Daarnaast is ze ook zaakvoerder van het Huis voor Veerkracht, een expertisecentrum voor stress, burn-out, bore-out en veerkracht. Begin 2020 richtte ze Ally Institute op, een not-for-profit die nieuwe oplossingen zoekt voor maatschappelijke uitdagingen.

Het bericht Psychologe Elke Van Hoof over de mentale impact van de coronacrisis: ‘Door overbelasting zijn heel veel mensen nu vatbaarder voor burn-outs’ verscheen eerst op Gezond.be.

Terug thuis zijn zorgde voor spanningen

Tara neemt veel meer tijd voor zichzelf tijdens deze coronaperiode. Ze sport meer, leest meer en bakt meer. Zolang ze niet voor school bezig is, voelt ze zich goed. Als ze aan haar bureau zit, voelt ze de stress opborrelen. Ze wil echt slagen, maar ze vreest dat het haar niet zal lukken. ‘Er wordt vaak gezegd dat studenten geen recht tot klagen hebben. Al onze leerstof staat online en veel lessen blijven doorgaan. Er wordt dus verwacht dat we gewoon blijven doordoen. Maar ik heb het persoonlijk heel erg moeilijk met alle onzekerheden die deze crisis met zich meebrengt. Hoe zit het met onze toekomst? Wanneer eindigt deze coronacrisis? Zullen er nog veel mensen zieken worden?’

Normaal zit Tara op kot, maar de voorbije twee maanden woonde ze terug thuis. ‘Ik heb zeven kotgenoten en die waren ook allemaal thuis. Het ging dus erg eenzaam zijn geweest op kot. Thuis heb ik natuurlijk het gezelschap van mijn ouders en katten, maar ik heb veel momenten waarop ik mijn vrienden echt mis. Mijn kotgenoten zijn echte vrienden voor me. Het was ook erg vreemd om plots niet meer in een propvolle keuken te eten. Ik ben het gewend om alleen te wonen, dus dat zorgde wel voor wat spanning thuis. Gelukkig verdween die spanning na een tijdje.’ Tara woont sinds kort terug op kot. Ze moet zich houden aan strikte regels op het vlak van social distancing, maar ze keek heel erg uit om iedereen terug te zien. Niet meer op kot zitten en haar vrienden niet ‘echt’ kunnen zien, heeft een zware impact gehad.

Kan ik nog slagen voor mijn examens?

Ondanks het feit dat Tara erg blij is om terug op kot te zitten, voelt ze zich erg onzeker en denkt ze aan opgeven. ‘Ik ben normaal gezien geen opgever, maar door deze situatie heb ik nog weinig hoop. Ik ben vol goede moed aan mijn tweede semester begonnen. Ik was enthousiast en had heel veel energie. Maar toen was corona daar plots. In het begin probeerde ik mezelf nog te motiveren om te studeren, maar nu lukt het me niet meer. Ik kan me niet concentreren terwijl ik weet dat iedereen ter wereld een nooit eerder geziene medische crisis meemaakt.’ Tara heeft een dubbel gevoel bij haar examenperiode. Aan de ene kant denkt ze dat het haar eigen schuld is dat ze waarschijnlijk herexamens zal hebben. Aan de andere kant is ze van mening dat alles op je eigen tempo doen geen schande is, zeker niet in deze periode.

‘Iedereen moet door deze periode. Natuurlijk is het logisch dat de media focust op de mensen in de zorgsector. Ik heb dan ook zeer veel respect voor hen. Maar dat wil niet zeggen dat studenten het nu niet moeilijk kunnen hebben. Er zijn inderdaad studenten die geen last hebben van de huidige situatie, maar iedereen is verschillend. We moeten dat accepteren, want we moeten hier samen door.’

Heb jij soms ook het gevoel dat jouw schijfruimte vol is? Doe de test en krijg tips om je mentale veerkracht een boost te geven.

Het bericht Studente Tara over de invloed van het coronavirus: ‘Zodra ik aan mijn bureau zit, voel ik de stress opkomen’ verscheen eerst op Gezond.be.

Je hebt je smartphone en je huissleutels weer eens ergens verkeerd gelegd, je bent een belangrijke afspraak helemaal uit het oog verloren, je zoekt al een uur naar je bril die op je hoofd staat of je hebt al een hele voormiddag je trui binnenstebuiten aan. Klinkt het herkenbaar? Dan is jouw schijfruimte misschien overvol.

Ons hoofd is als een computer met een harde schijf en die heeft een bepaalde schijfruimte. Daar kan heel wat informatie in opgeslaan worden en je kan er verschillende zaken tegelijkertijd mee doen. Maar op een bepaald moment is er te weinig ruimte over. Dan functioneert die computer niet goed meer, loopt hij vast of verdwijnen er noodgedwongen zaken naar de achtergrond. Het is dus belangrijk om voldoende schijfruimte vrij te houden.

Doe de online mentale fittest
In deze verwarrende tijden, kan je hoofd al eens voller zitten dan anders. De coronacrisis brengt angst en stress met zich mee, waardoor er een grotere kans is dat er mentaal een overbelasting is. Misschien kan jij in deze dagen ook wel meer rust gebruiken? Benieuwd hoe het met jouw mentale computer gesteld is? Doe snel de test hier.

Is het tijd om ruimte vrij te maken? Dan biedt Partena Ziekenfonds tips en hulp op maat van jouw situatie. Zo kan je bijvoorbeeld bellen naar de Partena Luisterlijn. Als klant van Partena kan iedereen tot 5 keer per jaar gratis naar deze hulplijn bellen voor een telefonische vrijblijvende gesprek met een ervaren en erkende psycholoog. Bovendien waarborgt de Luisterlijn je privacy en houden haar zorgverstrekkers zich aan het beroepsgeheim.

Heb je het gevoel dat jouw schijfruimte vol zit?

Voor sommigen betekenden de afgelopen weken een leven waarin meer tijd vrijkwam. Dat lijkt een luxe, maar het kan ook voor extra stress zorgen rond bijvoorbeeld werkzekerheid. Voor anderen is deze periode net een periode waarin het extra druk is door het combineren van thuiswerk en de opvang van de kinderen of de zorg voor ouderen. Hoe dan ook is het voor iedereen belangrijk om even stil te staan bij jezelf. Doe hier de mentale fittest van Partena, zo neem je meteen 2 minuten de tijd voor jezelf en check je hoe het met jouw mentale weerbaarheid op dit moment gesteld is. Nadien krijg je tips om jouw veerkracht een boost te geven.

Doe hier snel de mentale fittest van Partena en ontdek hoe het met jouw schijfruimte gesteld is.

Het bericht Hoe fit ben jij in je hoofd? Doe hier de test! verscheen eerst op Gezond.be.

Het leven zit vol uitdagingen

De huidige maatschappij dwingt jou om aan een razendsnel tempo te groeien en vooruit te gaan. Onze competitieve samenleving waarin er weinig ruimte is om te mislukken, maakt het je niet gemakkelijk om gelukkig en zorgeloos in het leven te staan. Ons brein moet op een korte tijd een groot aantal  prikkels en gevoelens verwerken. Een sterke mentale weerbaarheid is hiervoor onmisbaar.

Het brein moest nooit eerder zoveel in een korte tijd verwerken. Het is vandaag dus belangrijker dan ooit om een sterke mentale veerkracht op te bouwen. Indien je er niet in slaagt om veerkrachtig te zijn, kan een samenspel van factoren leiden tot een depressie of angststoornis.

Wat is mentale veerkracht?

De manier waarop je met kleine of grote uitdagingen omgaat, hangt af van je mentale veerkracht. Mensen met een hoge veerkracht zetten door en laten de moed niet snel zakken. Mensen me een lage veerkracht ervaren elke uitdaging als stresserend en kunnen minder goed tegen een stootje.

Een depressie steekt de kop op van zodra de draaglast (alle wat jouw leven moeilijk maakt) en de draagkracht (de zaken die jou energie geven) uit evenwicht zijn. De draaglast hebben we jammer genoeg niet in de hand. Maar aan je draag- en veerkracht kan je wel zelf werken.  

Test je mentale veerkracht

Alvorens we een aantal tips delen om je mentale veerkracht te vergroten, raden we je aan hier te testen hoe veerkrachtig je bent.

Wijst de test uit dat jouw mentale veerkracht op dit moment in je leven niet helemaal oké is? Onderstaande tips kunnen je helpen om de balans te herstellen. 

Zo vergroot je je mentale veerkracht

Merk op dat iedereen er baat bij heeft om zijn of haar mentale weerbaarheid in vraag te stellen en te verruimen. Tegenslagen horen nu eenmaal bij het leven. De kans is dus erg groot dat ook

jouw veerkracht vroeg of laat op de proef gesteld wordt. Wij zetten vijf hapklare tips op een rijtje die je helpen sterk(er) in je schoenen te staan.

1. Kom op voor jezelf

Ben jij iemand die altijd ‘ja’ op alles zegt omdat je anderen wilt plezieren? Moet je daardoor vaak dingen doen waar je eigenlijk geen zin in hebt? Dan is het hoog tijd dat je je grenzen leert aanvoelen en op tijd ‘nee’ zegt.

Er is niets mis met opkomen voor jezelf. Pas als je ‘nee’ durft zeggen, ervaar je jezelf als een persoon met een eigen wil en persoonlijkheid. En geloof ons: mensen met een eigen mening worden ook door anderen gewaardeerd.

Probeer je zoveel mogelijk bewust te zijn van wat je denkt en doet. Weet wat je wil, wat je eet, hoe je leeft, wat je draagt en waarom je iets doet. Op termijn zal je zo het woord ‘ja’ weer ervaren als iets wat je warmte en plezier bezorgt.

2. Denk positief

Gebeurtenissen kan je helaas niet veranderen. Wat je wel zelf in de hand hebt, is de manier waarop je naar de dingen kijkt. Door een optimistische houding aan te nemen maak je niet alleen jezelf maar ook je omgeving gelukkiger. 

Doe-tip: Uit onderzoek blijkt dat dagelijks minstens drie positieve dingen benoemen je geluksgevoel vergroot.  Maak hier een dagelijks ritueel van. Dat kan onderweg van je werk naar huis zijn of terwijl je onder de douche staat. Maak er een rustig en betekenisvol moment van. 

Voel je dat dit je helpt? Probeer dan voortaan ook wekelijks – bijvoorbeeld op maandag – drie dingen te benoemen waar je echt naar uitkijkt. Zoek het niet te ver. Dat kan een tv-programma, een telefoontje, een maaltijd maar ook een avondje uit zijn.

3. Leef hier en nu

Geniet van de zaken die nu rond je aan het gebeuren zijn zonder te piekeren over gebeurtenissen in het verleden of in de toekomst. Leven in het hier en nu geeft je innerlijke rust. Probeer de automatische piloot waarmee je dagdagelijkse handelingen uitvoert (af en toe) uit te schakelen. Handelingen die normaal en saai aanvoelen, worden hierdoor misschien opnieuw interessant en aangenaam.

Doe-tip: Maak een wandeling en ga bewust op zoek naar drie dingen die je kan zien, horen en voelen. Geniet van het wandelen en de rust.

4. Investeer in relaties

Gevoelens, ideeën en gebeurtenissen delen met anderen maakt gelukkig. Let er op dat je enkel investeert in relaties die je oprecht gelukkig maken. Bel iemand die je al lang niet meer hoorde op, geef een compliment en help iemand zonder dat hij of zij er moest om vragen.

Warme contacten met vrienden en familie geven je een goed gevoel en helpen je doorheen moeilijke momenten. Geluk delen met anderen is de ultieme manier om je draagkracht te vergroten.

5. Maak je doelen concreet

Wie geen concreet doel voor ogen heeft, wordt vaak geleefd door anderen. Een doel geeft je leven richting en helpt je om belangrijke zaken van minder belangrijke zaken te onderscheiden. Schrijf je doelen neer, zet een eerste stap in de goede richting en betrek anderen in het bereiken van je doelen. Focus niet enkel op grote maar ook op kleine en behapbare doelen.

Het bericht Heb je soms het gevoel dat je tegen je grenzen aanloopt? Test hier hoe het gesteld is met je mentale veerkracht verscheen eerst op Gezond.be.

Nu de coronamaatregelen stilaan versoepeld worden, lijkt het erop dat het geluksniveau van de Vlamingen stabiliseert. “Elke week nemen vele duizenden mensen deel aan de grote online corona-enquête van de Universiteit Antwerpen”, vertelt De Wachter. “Tijdens de eerste weken van de lockdown merkten we dat het geluksniveau een duik nam, maar intussen stabiliseert dat cijfer zich. We worden op dit moment zeker niet overspoeld door patiënten met psychologische problemen, maar dat komt ook omdat veel mensen op dit moment bang zijn om naar het ziekenhuis te komen. Het is in hun ogen niet dringend genoeg. Veel therapeuten vertellen me nu letterlijk dat ze niets te doen hebben.”

“Heel wat Vlamingen maken zich zorgen over het behoud van hun job, zelfstandigen zijn bang over de toekomst van hun winkel, horecazaak of ander bedrijf, enzovoort.”

Toch is de psychiater ervan overtuigd dat we na de coronapiek ook een piek van psychologische problemen zullen krijgen. “Uit studies blijkt dat er zich bij heel wat mensen onderhuids allerlei spanningen opstapelen”, verklaart De Wachter. “Die worden nu onder de mat geveegd, om dan binnen enkele maanden aan de oppervlakte te komen. Pas dan zullen we de mentale gevolgen zien van zo’n langdurige lockdown. Ik heb het dan over pathologieën zoals angststoornissen en depressies, maar ook over alcohol- en drugsverslavingen, gezinsgeweld en leerproblemen bij kinderen door de sluiting van de scholen. Bovendien heeft ook de economische onzekerheid een grote impact op de mentale gezondheid. Heel wat Vlamingen maken zich zorgen over het behoud van hun job, zelfstandigen zijn bang over de toekomst van hun winkel, horecazaak of ander bedrijf, enzovoort. Die invloed mag je niet onderschatten.”

Complex rouwproces

Ook een dierbare verliezen in coronatijden heeft een grote impact. “Als een bejaarde ziek wordt in een rusthuis, kan je niet op bezoek. De uitvaart vindt in heel beperkte kring plaats. Je mag elkaar niet vastpakken. Je kan niet op de gebruikelijke manier rouwen. Al die zaken hebben een grote mentale impact en de gevolgen daarvan zullen we ook binnenkort merken. Het is dan ook belangrijk om op een alternatieve manier verbinding met elkaar te zoeken. Bel met elkaar, maak een tekening, schrijf een brief, enzovoort. Je kan ook troost zoeken in bepaalde plekken of symbolen.”

“Het is dan ook belangrijk om op een alternatieve manier verbinding met elkaar te zoeken.”

Om die piek van psychologische problemen de baas te kunnen, moet de overheid volgens De Wachter geen grote ingrepen ondernemen. “We hebben prima huisartsen en een goed uitgebouwd systeem van geestelijke gezondheidszorg, met heel bekwame eerstelijnspsychologen”, verduidelijkt de psychiater. “Die sector moet nog beter ondersteund en gestroomlijnd worden, en daar hoort ook extra budget bij. In het begin van de coronacrisis had de overheid weinig aandacht voor de mentale gezondheid van de Belgen, maar ik heb de indruk dat ze nu wakker geschoten zijn. De opening van de bedrijven en winkels en het stap voor stap vergroten van de persoonlijke bubbel biedt perspectief en net dat is heel belangrijk voor het mentaal welbevinden. Al raad ik wel aan dat er binnenkort campagnes opgezet worden waarbij mensen aangemoedigd worden om hulp te zoeken voor mentale problemen. Op dat vlak moet er meer proactief gehandeld worden.”

Weg van massatoerisme

Daarnaast is het belangrijk om verbinding te blijven zoeken met je omgeving. “Dat is de essentie van ons bestaan”, verduidelijkt De Wachter. “Er zijn al meer mogelijkheden om fysiek meer contact met elkaar te hebben, maar laten we het vooral nog virtueel houden. We moeten nog meer Zoomen dan zoenen. Het is adequaat om een beetje bang te zijn, maar je mag je connectie met de buitenwereld niet verliezen. Focus ook de dingen die wel mogelijk zijn. Verre reizen zitten er in de nabije toekomst nog niet in, en da’s misschien maar goed, want dat massatoerisme begon voor problemen te zorgen, op ecologisch vlak bijvoorbeeld. Het is goed dat we daar nu meer bij stil staan. Bovendien telt Vlaanderen ook veel mooie plekken dichtbij huis. Je hoeft niet altijd ver te vliegen om tot rust te komen.”

“We gaan niet plots ineens massaal op een rustige en ecologische manier gaan leven.”

Toch betwijfelt De Wachter dat de coronacrisis een blijvende impact zal hebben op ons gedrag. “De komende maanden zullen we wellicht anderen niet zo snel een handdruk of kus geven. En ook de dood gaan we nog een tijdje op afstand beleven. Dat zijn natuurlijk geen gunstige evoluties voor de mensheid. Maar van zodra alles weer mag – en zeker na de ontwikkeling van een vaccin – gaan mensen dat nu ook eenmaal doen. Dat zit in onze aard. We gaan niet plots ineens massaal op een rustige en ecologische manier gaan leven. Maar als de crisis enkele Vlamingen heeft doen stilstaan bij de rat race van alledag, is dat een positief gevolg.”

Het bericht Psychiater Dirk De Wachter over mentale impact van coronacrisis: “De piek van psychologische problemen moet nog komen” verscheen eerst op Gezond.be.

De manier waarop je omgaat met een leven vol uitdagingen hangt grotendeels af van je mentale veerkracht. Maar wat is dat nu precies? En vooral: hoe zorg je ervoor dat je beter ‘terugveert’?

Wat is mentale veerkracht?

Veerkracht is het vermogen om je aan te passen aan tegenslagen en stressvolle situaties die je pad kruisen. Mensen met een hoge veerkracht gaan, ondanks wat er ook gebeurt, door. Zij hebben minder snel de neiging om de moed te laten zakken. Zij zijn zelfs vaak in staat om kracht te putten uit een negatieve ervaring en het te zien als iets wat hen sterker maakt.

Een lage mentale veerkracht zorgt ervoor dat elke grote en kleine uitdaging zwaar doorweegt. Alleen al de gedachte van een mogelijke uitdaging zorgt voor een opeenstapeling van stress.

Merk wel op dat veerkracht niet ‘statisch’ is. De manier waarop jij met een uitdaging omgaat kan m.a.w. verschillen van moment tot moment. Iemand met een hoge mentale veerkracht is dus zeker ook niet onkwetsbaar.

Hoe vergroot je je mentale veerkracht?

Goed nieuws: veerkracht kan je – net als een spier – trainen.  Je mentale veerkracht wordt grotendeels bepaald door de manier waarop je met stress en problemen omgaat. Mensen die een hoge veerkracht hebben, staan optimistisch in het leven en zetten problemen in een ruimer perspectief. Indien ze geconfronteerd worden met een uitdaging stellen ze haalbare doelen en zoeken ze afleiding in dingen die hen gelukkig maken.

Je kunt dus leren hoe je met een negatieve gebeurtenis moet omgaan. Start met eens na te denken over de manier waarop jij omgaat met een probleem. Durf jij hulp vragen aan je naasten indien je een probleem hebt? Durf je praten over wat er in je hoofd omgaat of krop je alles op? Pak je problemen aan of ga je ze liever uit de weg? Zie je een probleem soms als een uitdaging? Heb je goede activiteiten gevonden waarin jij een stoom kunt aflaten? Geloof je vanbinnen dat alles uiteindelijk wel goed komt?

De verschillende manieren waarop je met een probleem kunt omgaan, noemt men coping. Er zijn effectieve en minder effectieve manieren om uitdagingen aan te gaan. Door een probleem op een effectieve manier aan te pakken, vergroot je automatisch je mentale veerkracht. Wij zetten de drie vuistregels om positief met een probleem om te gaan op een rijtje:

1. Ga een probleem niet uit de weg maar pak het aan.
2. Probeer het probleem niet per se alleen op te lossen. Durf de hulp te vragen van vrienden of familie. Ligt het te gevoelig? Zoek externe hulp.
3. Uit je gevoelens. Vertel anderen wat er in je omgaat. Praat!

5 tips om je veerkracht een boost te geven

Wij delen vijf tips die je helpen bij het voeden van je mentale veerkracht en het scheppen van rust in je hoofd. Het gaat zowel om fysieke als mentale factoren. Merk ook op dat een tip die bij de ene persoon werkt, dat niet altijd doet bij de andere. Experimenteer en toets af wat voor jou werkt.

1.     Hou van jezelf

Zet je sterke punten in de verf maar herken ook zeker je beperkingen. Besef dat iedereen sterktes en zwaktes heeft. Probeer niet te voldoen aan onrealistische verwachtingen en stop met vergelijken met anderen. Jezelf – en dat wil zeggen alle facetten van je persoonlijkheid en uiterlijk – aanvaarden is belangrijk. Doe je dit niet, dan is het haast onmogelijk om gelukkig te zijn.

Mensen met een gebrek aan zelfvertrouwen denken negatief over zichzelf. Vertrouwen krijgen in jezelf is niet iets dat van de ene op de andere dag gebeurt. Het is het resultaat van een lang leerproces waar je tijd en energie moet insteken. Geef jezelf de nodige tijd, leer jezelf zo goed mogelijk kennen en sta open voor veranderingen.

2.     Uit je gevoelens

We kunnen het niet genoeg herhalen, praten is zo belangrijk. Door een probleem of een gedachte met een ander te delen, is er een kans dat deze persoon kan helpen bij het oplossen ervan. Door het luidop uit te spreken of door de reactie van iemand anders kan het ook zijn dat jij anders over het probleem gaat denken. Waardoor het probleem misschien plots geen probleem meer is.

Zie praten over je problemen zeker niet als een zwakte. Integendeel, het vergt moed toe te geven dat het misschien even niet zo goed met je gaat. En je hoeft niet per se uren met iemand te praten. Kort je emoties uiten kan al bevrijdend werken.

3.     Verleg je grenzen

Mensen zijn van nature gewoontedieren. Je grenzen verleggen geeft je nochtans een mentale boost. Probeer bijvoorbeeld wekelijks of maandelijks iets nieuws uit. Zo leer je bovendien om op een positieve manier om te gaan met een verandering. Hierdoor ben je mogelijks beter gewapend tegen grote veranderingen waarmee je (onverwacht) geconfronteerd wordt.

Droom je ervan om Italiaans te leren? Wil je al lang leren stijldansen? Wil je de woonkamer een nieuw likje verf geven? Of droom je van een reis op je eentje? Wat houdt je tegen? Just do it. Het geeft je het gevoel dat je leeft!

4.     Durf nee zeggen

Ervaar jezelf als iemand met eigen gevoelens en interesses. Je hoeft je niet altijd weg te cijferen in het belang van een andere. Door af en toe eens ‘nee’ te zeggen wordt ‘ja’ een woord dat je gelukkig maakt.

5.     Beweeg

Heb je het gevoel dat al je energie verloren gaat aan piekeren? Zoek een vorm van bewegen die jou plezier bezorgt. Tijdens het wandelen, fietsen of joggen pieker je vanzelf minder. Bovendien verhoogt bewegen je energiepeil en doorzettingsvermogen. Als je je goed voelt in je lichaam, dan zit je automatisch ook beter in je vel. Mens sana in corpore sano!

Wil je weten hoe het gesteld is met jouw mentale veerkracht? Ontdek het hier.

Het bericht Wat is mentale veerkracht en hoe kan je het vergroten? verscheen eerst op Gezond.be.

Toch wordt vaak nog lacherig gedaan over burn-out. Veel mensen weten nog altijd niet goed wat deze ziekte precies inhoudt en bijgevolg gaan er heel wat fabeltjes rond. Hoog tijd dus om even realiteit van fictie te onderscheiden!

Wat is een burn-out?

Een burn-out ontstaat als gevolg van chronische stress, die meestal te wijten is aan je werkomstandigheden. Door aanhoudende stress produceert ons lichaam constant de stresshormonen adrenaline en cortisol. Hierdoor blijven we alert en bevindt ons lichaam zich voortdurend in een staat van paraatheid.

Hoe goed kan jij om met stress? Ben jij in evenwicht of raak je stilaan overbelast? Met deze test ontdek je al in enkele minuten hoe het met jouw mentale veerkracht is gesteld.

Dat zorgt ervoor dat onze hersenen worden overbelast. Uiteindelijk resulteert aanhoudende stress in fysieke, mentale en emotionele uitputting. Dat geheel van klachten wordt ook wel burn-out genoemd.

Burn-out: feiten en fabels

Feit: vrouwen lopen een groter risico op burn-out dan mannen

Het klinkt misschien cliché, maar vrouwen zijn echt vatbaarder voor een burn-out dan mannen. Dat is te wijten aan de manier waarop beide geslachten met stress en problemen omgaan.

Vrouwen raken bij langdurige stress sneller emotioneel uitgeput dan mannen, omdat ze meer vanuit hun buikgevoel handelen, terwijl mannen met hun verstand problemen proberen op te lossen.

Daarbij moeten vrouwen vaak instaan voor het huishouden en de zorg voor de kinderen, wat extra druk met zich meebrengt.

Fabel: burn-out is een modeverschijnsel dat pas de laatste jaren opgekomen is

Er wordt wel eens lacherig gezegd dat een burn-out een modeverschijnsel is dat slechts een aantal jaar geleden opgedoken is. Dat klopt echter niet: al sinds halfweg de twintigste eeuw wordt uitvoerig onderzoek gedaan naar deze aandoening en in de jaren zeventig vatte de Duits-Amerikaanse psycholoog Freudenberger de typische symptomen van een burn-out al samen.

Feit: je persoonlijkheid beïnvloedt het risico op een burn-out

Zoals eerder vermeld, wordt een burn-out veroorzaakt door langdurige stress. De manier waarop je met stress omgaat, hangt af van je persoonlijkheid. Als je angstig, prikkelbaar of onzeker bent, is de kans dat je een burn-out ontwikkelt groter dan wanneer je veel zelfvertrouwen hebt, verantwoordelijk bent en gedreven werkt.

Fabel: een burn-out komt vooral voor bij veertigers

Burn-outs komen vooral voor tijdens de eerste jaren van je carrière. De overgang naar het beroepsleven kan soms zwaar zijn en vaak is het moeilijk om professionele eisen en verantwoordelijkheden te kunnen combineren met je eigen verwachtingen en wensen. Vooral in het begin van je carrière is het moeilijk hier een evenwicht in te vinden. Het onevenwicht dat hierdoor ontstaat, resulteert vaak in een burn-out.

Feit: een gelukkig en stabiel privéleven zorgt ervoor dat je minder vatbaar bent voor een burn-out

Als je een stresserende job hebt, maar je in je privéleven volledig kunt ontspannen en gelukkig bent, daalt het risico op een burn-out. Een harmonieus privéleven kan de stress op je werk voor een deel opvangen en neutraliseren.

Een gelukkig en stabiel privéleven zorgt ervoor dat je elke dag met opgeladen batterijen aan de slag kan gaan. Een moeilijke thuissituatie daarentegen verhoogt het risico op een burn-out, omdat je nooit echt volledig kunt ontspannen.

Fabel: door een weekje vakantie te nemen ben ik er zo weer bovenop

Een burn-out kan hardnekkig zijn en is niet in een-twee-drie opgelost. Het is belangrijk dat mensen met een burn-out voldoende tijd nemen om te ontspannen en te herstellen en dat ze niet overhaast terug aan het werk willen gaan.

Het bericht De belangrijkste feiten en fabels over burn-out op een rij verscheen eerst op Gezond.be.

Je leest het goed, ik begon met yoga zoals met alle andere sporten. Het was een sport. Het werd net als die andere sporten een verslaving. Tot vier keer in de week stond ik 90 minuten te puffen, plooien en zweten als een paard tijdens de les Bikram yoga. Het was intens. Het was avontuurlijk. En het was spannend: zal mijn eten in mijn maag blijven tot het einde van de les?

Sporten was voor mijn burn-out niet meer gezond. Het was een obsessie. Ik sportte niet in lijn met mijn lichaam – mijn hoofd dirigeerde de rest moest maar volgen. Zo simpel was het. Bikram yoga paste perfect in dat plaatje. Wist ik veel dat er achter deze sport een duizend jaar lange traditie en filosofie school?

Het is daar, via die weg dat yoga zich een weg baande naar mijn hart. Yoga kan je leven. Ook naast de mat. Dat is met pakweg boksen en ballet iets minder vanzelfsprekend.

Voelen, ademen en vooral niet zot worden

Tijdens mijn burn-out krabbelde ik langzaam recht en liet ik meneer Bikram voor wat ie was. Wekelijks zag je me in de les yin yoga. Houdingen van minstens 5 minuten, een diepe intense stretch, elk lichaam in een andere bocht gewrongen en dus werd mijn grootste valkuil gelijk onderuit gehaald: bye bye competitie.

Het ging om voelen, om ademen en in het begin over vooral niet zot worden. 5 minuten stilliggen zonder een uitgesproken doel: mijn gedachten konden alle kanten op. Vooral diegene waar ik niet wilde dat ze naartoe gingen.

Op een donderdagochtend in de les gebeurde het plots en totaal onverwacht, de tranen biggelden over mijn wangen, het snot liep en ik snikte diep. Iedereen hoorde me, ik wilde het tegenhouden maar er was geen beginnen aan. No way dat ik ooit nog een stap in die zaal zou zetten…

Maar de roep was sterker dan mijn koppigheid. Ik sliep weer, voelde me lichter en ik kreeg stilletjes aan wat meer beweging in dat pijnlijke, moegevochten lijf. Ik voelde dat het geen gemakkelijke weg zou worden, maar voor mij was het de enige weg.

En zo stapte ik een paar maanden later van de mat als teacher. En volgden er trainingen, workshops, yogareizen en mijn eigen yogaschool: Studio Stil. Met één groot doel voor ogen: yoga to the people.

Drempel verlagen voor anderen

Hoe harder we de drempel kunnen verlagen, hoe meer mensen het heilzame van yoga kunnen ontdekken. Yoga was voor mij het tegenwicht in een altijd maar drukke, volle, enthousiaste en intense wereld. Het bracht me stilte en bewustzijn, het leerde me grenzen stellen. Wat ik op de mat leerde, dat nam ik mee naar mijn dagelijkse leven.

Mijn competitiebeestje werd meermaals getackeld. Het ging niet meer over het tonen aan anderen hoe goed ik ben in zus of zo, want iedereen was toch bezig met zijn eigen practice. Ik leerde het vechten los te laten en ging accepteren wat er was: een stramme heup zou heus niet weggaan als ik zou doorduwen, integendeel.

Yoga leerde me mezelf beter kennen. Het scannen van valkuilen en die blauwdruk meenemen naar buiten. Ahimsa, Santosha, Tapas, … Het zijn allemaal woorden uit de yogafilosofie die je zelfdiscipline of moraliteit bijbrengen.

• Ahimsa: doe jezelf en andere levende wezens geen pijn.
• Santosha: wees tevreden met wat er in het moment gebeurt.
• Tapas: doe alles met mate.

Geen religie, brengt wel geloof in jezelf

Yoga is geen religie – het brengt geloof in jezelf. Het ontketent je potentieel. Het leerde me dat mijn fysieke zijn niet de heilige graal van mijn bestaan is. Maar wel het leren kennen van mijn mentale wereld en mijn spirituele verlangens – persoonlijke ontwikkeling. Yoga bouwde de brug naar een gelukkiger leven.

Soms ben ik het wandelen even moe, ben ik geen flinke yogi die dagelijks op de mat staat. Maar opnieuw staat de yogafilosofie me bij. Het moet niet, het mag. En als het mag – dan zet ik met plezier de stap terug richting de brug.

Yoga is het licht in donkere dagen, de zonnebril bij te fel licht. Het is mijn leiband als ik weer eens te snel wil gaan en mijn leidraad als ik het even niet meer weet.

Ik geloof dat als iedereen aan de yoga gaat de wereld zoveel mooier zou zijn. We zouden onszelf en ons lichaam beter kennen waardoor we minder pijn zouden doorstaan. Flexible body, flexible mind.

De roep van de ziel komt sneller binnen en burn-outland zou een Trumpmuur krijgen waardoor niemand er nog binnen moet. Je gedachten zijn niet meer baas over je, maar jij weet waar je ze naartoe lokken.

Yoga is balans en brengt balans. Ook al is het maar die milliseconde. Adem in, adem uit.

Eva Daeleman is schrijver, bewustzijnscoach, motivational speaker en yogi. In 2013 stond ze voor het eerst op de mat en in 2015 hielp yoga haar uit het burn-outtdal te kruipen. Sindsdien is de yogareis vertrokken. Ze is eigenaar van Studio Stil in Mechelen en begeleidt yogaretreats in binnen- en buitenland. Meer info vind je op haar website.

Deze column maakt deel uit van het dossier Mentale veerkracht, dat je hier in zijn geheel kan bekijken. Bij het dossier hoort ook een test, waarmee je voor jezelf even kan nagaan of je wel nog in balans bent. Doe de test hier!

Het bericht Column: ‘De wereld zou zoveel mooier zijn als iedereen aan de yoga gaat’ verscheen eerst op Gezond.be.