Kun je Antibioticaresistentie krijgen?

kun-je-antibioticaresistentie-krijgen.jpg

Vroeger werd antibiotica op grote schaal toegepast bij ieder griepje etc. Dit kwam doordat het een paardenmiddel was en veel mensen al snel opknapte met een kuur. Helaas staat de ontwikkeling van bacteriën niet stil en kunnen zichzelf steeds beter wapenen tegen een antibioticakuur. Als je regelmatig een kuur krijgt voorgeschreven dan kan je last krijgen van antibioticaresistentie. Dit heeft als gevolg dat er geen enkele antibioticakuur meer werkt. Zodra je dus de medicijnen het hardste nodig hebt halen ze geen enkel effect uit door de resistentie. Het is dus zeker weten mogelijk om antibioticaresistentie te krijgen als je hier niet voorzicht mee omgaat.

Antibioticaresistentie door te veel gebruik van het medicijn

Ondanks dat het een paardenmiddel is denken huisartsen nu vaker na of ze een antibiotica wel of niet voorschrijven. Vroeger werd er direct een kuur voorgeschreven, maar vandaag de dag is in Nederland het aantal voorschrijvingen vrij laag. Als je last krijgt van een antibioticaresistentie dan kan dit op een later moment grote problemen opleveren. Candida lost zichzelf op ten duur wel weer op, maar bij een zware longontsteking kan je niet zonder een kuur. Het is dus slim om geen resistentie op te bouwen en alleen gebruik te maken van een antibioticakuur als het echt nodig is. Vaak geeft een arts dan ook advies voor het voorkomen van bepaalde ziektes en de natuurlijk methodes om het op te lossen. Soms kan dit zelfs een homeopathische oplossing zijn om te voorkomen dat je een kuur gebruik terwijl dit niet nodig is.

Bacteriën uit het buitenland

In België letten de artsen goed op of we geen last krijgen van een antibioticaresistentie. Alleen bacteriën ontstaan natuurlijk niet alleen in België, maar ook in het buitenland. In omringende landen doen ze veel minder om het gebruik van een kuur te voorkomen. Hierdoor loop je het risico dat je een resistente bacteriën meeneemt uit het buitenland. Dit gebeurd regelmatig in populaire vakantielanden zoals Spanje of Turkije. Toch heeft het geen nut om hierdoor maar niet meer op vakantie te gaan. In Nederland kan je in aanraking komen met een toerist die een resistente bacterie bij zich draagt of een Nederlander die besmet is geraakt. Bacteriën hebben helaas geen enkel idee van grenzen.

De gevolgen van een antibioticaresistentie

In theorie is het normaal dat een bacterie op ten duur resistent wordt tegen antibiotica. We kunnen dit zoveel mogelijk tegenhouden door het aantal antibioticakuren te beperken. In de tussentijd heeft de wetenschap de tijd om nieuwe antibiotica te ontwikkelen die wel tegen de resistente bacteriën op kunnen. Toch is het belangrijk dat er goed gelet wordt op het gebruik van antibiotica. Als we dit niet doen dan zal er geen enkele kuur meer werken over een aantal jaar. Zo heeft de wetenschap de tijd om nieuwe vormen of medicijnen te ontwikkelen. Medicijnen die de bacteriën nog de baas kunnen zonder dat ze zelf het slachtoffer worden. Door het terugschroeven van het aantal kuren krijgen we dus een beetje meer tijd op zowel lokaal als internationaal niveau.

Geen antibiotica voor aandoeningen die het lichaam zelf kan oplossen

Om antibioticaresistentie te voorkomen zijn artsen gestopt met antibiotica geven voor aandoeningen die het lichaam zelf kan oplossen. Dit wordt alleen niet gedaan als het lichaam geen gezond immuunsysteem heeft. Als je lichaam wel een gezond immuunsysteem heeft dan kunnen bacteriën van angina of diarree gewoon zelfstandig worden gedood. Hiervoor is geen antibiotica meer nodig en de arts kan eventueel preventieve maatregelen meegeven om de aandoening in de toekomst te voorkomen. Alleen bij ernstige situaties waarbij ons lichaam te langzaam reageert kan er worden besloten om een kuur voor te schrijven.

Waardoor kan je een antibioticaresistentie krijgen?

  • Teveel gebruik gemaakt van een antibioticakuur
  • Bacteriën die in het buitenland resistent zijn geworden en jou besmet hebben
  • De arts schrijft te vaak een antibioticakuur voor bij aandoeningen die het lichaam zelf kan oplossen